Μην υπερτιμάτε {LF}την ανάκαμψη {LF}από την πανδημία

Η παγκόσμια οικονομία έχει ανακάμψει από τα βάθη της αρχικής βουτιάς που είχε προκαλέσει η COVID-19. Αλλά η ανάκαμψη ήταν χλιαρή, άνιση και εύθραυστη – και είναι πιθανό να παραμείνει έτσι για το προβλέψιμο μέλλον.

Πολλές οικονομίες δεν έχουν ουσιαστικά καμία ανάπτυξη ή συρρικνώνονται. Με την εξάλειψη της εμπιστοσύνης του ιδιωτικού τομέα και τον αγώνα για τον περιορισμό του ιού να είναι μακρύς, αυξάνονται οι κίνδυνοι για τις περισσότερες χώρες.

Αυτό ισχύει ακόμα και για τις οικονομίες που έχουν επιστρέψει στην ανάπτυξη, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά κάποιον τρόπο, οι ΗΠΑ φαίνεται να έχουν ξεφύγει από την κρίση. Η βιομηχανική δραστηριότητα και η αγορά εργασίας ανέκτησαν κάποια χαμένη βάση. Ωστόσο, η ανεργία παραμένει σημαντικά υψηλότερη και η απασχόληση σημαντικά χαμηλότερη σε σύγκριση με την περίοδο πριν από την πανδημία.

Δεν βοηθά το ότι τα μέτρα δημοσιονομικής τόνωσης έχουν ολοκληρωθεί σε μεγάλο βαθμό και οι διαπραγματεύσεις για ένα νέο πακέτο ανακούφισης έχουν επανειλημμένα καταρρεύσει. Καθώς το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών έχει μειωθεί, η αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης έχει αποδυναμωθεί. Παρομοίως, οι επιχειρηματικές επενδύσεις συνεχίζουν να συρρικνώνονται.

Η ευρωζώνη είναι σε ακόμα χειρότερη θέση. Οχι μόνο η πανδημία έχει μειώσει τη βραχυπρόθεσμη ανάπτυξη αλλά υπάρχει κίνδυνος για αποπληθωρισμό αυξάνοντας τον κίνδυνο μιας βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης. Αν και η μεταποίηση στη Γερμανία και αλλού έχει ανακάμψει, τα θετικά αποτελέσματα αντισταθμίζονται από τη διαρκή ύφεση των υπηρεσιών, που ενισχύεται από τους συνεχιζόμενους περιορισμούς στη δημόσια υγεία.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι κυβερνήσεις έχουν μόνο μία καλή επιλογή: περαιτέρω διευκολυντική δημοσιονομική πολιτική, ιδανικά με τη μορφή καλά στοχευμένων κρατικών δαπανών που θα μπορούσαν να ωθήσουν τις ιδιωτικές επενδύσεις. Οσοι κίνδυνοι και να υπάρχουν από μια αύξηση του δημόσιου χρέους, δεν συγκρίνονται – ειδικά στο σημερινό περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων – με τα μακροπρόθεσμα οικονομικά προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν οι χώρες χωρίς τέτοια ώθηση. Χωρίς τέτοιες στρατηγικές, η ζήτηση και η εμπιστοσύνη θα παραμείνουν συγκρατημένες και η παγκόσμια ανάπτυξη θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα και στο μέλλον.

Ο Εσουάρ Πρασάντ είναι καθηγητής Εμπορικής Πολιτικής στο Dyson School of Applied Economics and Management του Cornell University και συνεργάτης του Brookings Institution.