Στον δρόμο της Αρετής

Πιεσμένος από τη Δύση, ο τούρκος πρόεδρος δηλώνει μεν υπέρ των συνομιλιών με την Ελλάδα, τις θέλει όμως χωρίς προϋποθέσεις. Αρκεί, όπως τονίζει, να μη θίγονται τα δίκαια της Τουρκίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, όπου η Αγκυρα δεν θα ορρωδήσει προ ουδεμίας αμφισβήτησης της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Οταν έγινε λόγος στο Βερολίνο για ελληνοτουρκικές συνομιλίες, ο τούρκος υπουργός των Εξωτερικών, παρά τη συμφωνημένη μυστικότητα, έσπευσε να δημοσιοποιήσει την έναρξη του διμερούς διαλόγου, τον οποίο ήθελε προφανώς να ανακόψει, δηλώνοντας πως η  χώρα του επιθυμεί συνομιλίες εφ’ όλης της ύλης. Γνωρίζοντας ότι η ελληνική πλευρά αποκλείει οποιαδήποτε συζήτηση για την κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Εμφανής στόχος του η κωλυσιεργία στην εξέλιξη του θέματος των διερευνητικών.

Με την ελπίδα ότι η ημερήσια διάταξη των συνομιλιών θα διευρυνθεί κάποια στιγμή, ότι η διεθνής κοινότητα θα αρχίσει να εκνευρίζεται και να ζητεί από την Ελλάδα να δείξει «ευελιξία και πνεύμα συνεργασίας», ο πρόεδρος της Τουρκίας, ακολουθώντας την τακτική του ενός βήματος εμπρός και ενός πίσω, εμπαίζει τη Δύση πότε με φαινομενικά θετικές κινήσεις και πότε με κινήσεις υπαναχώρησης. Πότε διατεθειμένος για διάλογο, πότε εκδίδοντας NAVTEX για ασκήσεις στο Αιγαίο ή για επιθετικές «έρευνες» του «Ορούτς Ρέις» μόλις 6,5 ναυτικά μίλια από τις ακτές του Καστελλορίζου και πότε προχωρώντας σε παρελκυστικούς ελιγμούς, όπως πρόσφατα έκανε με τη μετακίνηση του πλοίου «Μπαρμπαρός» από τα ανατολικά στα δυτικά της Κύπρου και με την ενθάρρυνση του «ανοίγματος» της παραλίας της Λεμεσού. Η αλήθεια για όλα αυτά είναι η επιδίωξη της Τουρκίας να φέρει στην πλάστιγγα των συνομιλιών όλα τα θέματα που η ίδια εγείρει. Το κεφάλαιο «Ελλάδα» την απασχολεί πλέον ιδιαίτερα και θέλει να το κλείσει με τον τρόπο της. Επιδιώκει να οδηγήσει την Αθήνα σε αδιέξοδο, με την ίδια είτε να επικαλείται την «αποδεδειγμένη κακοπιστία» της Ελλάδας, είτε να αυτοπροβάλλεται ως αμυνόμενη έναντι «μαξιμαλιστικών ελληνικών προκλήσεων».

Ο πρόεδρος της Τουρκίας μεγιστοποιεί τη σημασία της πολιτικής καμπής στην οποία θα βρεθεί τα επόμενα χρόνια, με τη νέα εκλογική του αναμέτρηση, κυρίως όμως με τον εορτασμό των εκατό ετών από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας. Θέλει μια συμβολικά μεγάλη πολιτική επιτυχία. Πιστεύει πως η τακτική του θα αναγκάσει τις δυτικές πρωτεύουσες να απαιτήσουν μια διεθνή διάσκεψη για όσα θέματα εγείρει και που θα αφορά τόσο τις σχέσεις της χώρας του με την Ελλάδα όσο και τα δικαιώματα που εικάζει ότι έχει στην Κύπρο.

Η Αθήνα αντιδρά νηφάλια και αποφασιστικά στις μεθοδευμένες τουρκικές προσπάθειες για όξυνση, στις προκλήσεις στον Εβρο και την Ανατολική Μεσόγειο και έχει με το μέρος της σημαντικούς συμμάχους και εταίρους. Σταθερός στόχος της πρέπει να είναι οι διερευνητικές και η αποστασιοποίησή της από μια νεφελώδη πολυμερή διάσκεψη. Οφείλει επίμονα να συνεχίσει, μαζί με τους εταίρους της, να προσπαθεί να φέρει την Τουρκία από τον δρόμο της Κακίας σε εκείνον της Αρετής! Στον δρόμο του νομικά ουσιαστικού διαλόγου και του Διεθνούς Δικαίου που με τόση επίταση επικαλείται διαρκώς η Αγκυρα.

Ο Γιώργος Κακλίκης είναι πρέσβης επί τιμή, ειδικός σύμβουλος του ΕΛΙΑΜΕΠ