Απορία

Ομολογώ ότι δεν θα με απασχολούσε το πρωτοσέλιδο μιας κομματικής εφημερίδας εμπιστευτικής κυκλοφορίας.

Συνήθως είναι αδιάφορο ποιους βρίζει και γιατί τους βρίζει. Ούτως ή άλλως, μόνοι τους τα γράφουν, μόνοι τους τα διαβάζουν.

Πάντα όμως με εντυπωσιάζουν τα μυαλά των ανθρώπων πίσω από τα πρωτοσέλιδα.

Η αναφορά δηλαδή μιας αριστερής εφημερίδας στον Σαμαρά και στον Μητσοτάκη με τον ακατανόητο κοινό τίτλο «Δεν είναι αθώοι» (για ποιο πράγμα άραγε;) ελάχιστα λέει για τον Μητσοτάκη ή τον Σαμαρά. Λέει όμως πολλά για όσους το σκέφθηκαν.

Πρώτον, διότι δεν είναι αλήθεια. Κανένα στοιχείο δεν εμπλέκει τον Σαμαρά ή τον Μητσοτάκη στην εγκληματική δραστηριότητα της Χρυσής Αυγής – το αντίθετο… Εκ των πραγμάτων λοιπόν δεν υπάρχει καμία κατηγορία που να τους προσάπτεται για να είναι ή να μην είναι αθώοι.

Δεύτερον, διότι δεν είναι δημοσιογραφία. Ακόμα και στην πιο έξαλλη, υστερική ή «κίτρινη» εκδοχή της, η δημοσιογραφία στηρίζεται σε κάποια έστω στοιχειώδη πραγματικά δεδομένα. Στην προκειμένη περίπτωση ούτε υπάρχουν ούτε αναφέρονται τέτοια δεδομένα.

Τρίτον, διότι δεν είναι πολιτική. Αν για να κάνεις πολιτική αρκούσε να βρίζεις τους αντιπάλους σου σε εφημερίδες των 800 φύλλων, υπάρχουν πολλοί που θα έκαναν πολιτική πολύ προτού το σκεφθεί ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τέταρτον, διότι δεν είναι δημοκρατία. Στη δημοκρατία δεν έχουμε αθώους και ενόχους. Δεν έχουμε καν εχθρούς. Εχουμε μόνο αντιπάλους, τους οποίους αντιμετωπίζουμε με επιχειρήματα. Οχι με κατινιές.

Πέμπτον, διότι δεν είναι πολιτισμός. Θυμίζει τόσο πολύ «Αυριανή», «Μακελειό» και Πολάκη που σίγουρα δεν είναι πολιτισμός.

Κυρίως όμως δεν απαντάει στο προφανές.

Αν ο νέος Ποινικός Κώδικας ήταν τόσο αθώος και τόσο συνετός όσο υποστηρίζουν οι θαυμαστές του, γιατί συζητήθηκε και ψηφίστηκε τρέχοντας το διάστημα 3-6 Ιουνίου 2019 από μια Βουλή που διαλύθηκε στις… 12 Ιουνίου;

Γιατί ψηφίστηκε μόνο από τον ΣΥΡΙΖΑ συν κάτι υπολείμματα του Ποταμιού; Γιατί σύσσωμη η αντιπολίτευση κατήγγειλε και αποχώρησε από τη διαδικασία; Γιατί δικαστικές ενώσεις ήταν αντίθετες;

Δεν λέω ότι το έκαναν για τη Χρυσή Αυγή, ούτε ξέρω για ποιον το έκαναν. Αλλωστε (έλεγε τότε η αντιπολίτευση) πως ο νέος Κώδικας είχε μέσα πιο πολλά ονοματεπώνυμα και από τον τηλεφωνικό κατάλογο.

Εγώ όμως που δέχομαι ότι ο Κώδικας ήταν έντιμος, άσπιλος και αθώος αναρωτιέμαι: Τι θα πάθαινε αν περίμενε να περάσουν οι εκλογές του Ιουλίου για να ψηφιστεί, ας πούμε, τον Σεπτέμβριο; Ποιος βιαζόταν και τι φοβόταν;

Αυτή την απλή απορία είχα γράψει από τότε. Κι απάντηση δεν πήρα.

Ούτε τότε. Ούτε τώρα.