Τι καταλάβαμε από {LF}τη δίκη της Χρυσής Αυγής

Οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης για τη Χρυσή Αυγή ήταν μια μεγάλη νίκη της Δημοκρατίας. Η Αθήνα έστειλε ένα πανευρωπαϊκό αντιφασιστικό μήνυμα. Οι πολίτες στις διαδηλώσεις υπογράμμισαν ότι ακόμα και στους «δρόμους» θα υπερασπιστούν το Σύνταγμα και το δημοκρατικό πολίτευμα. Τώρα είναι η στιγμή για την επιλογή πιο αυστηρών ρυθμίσεων ώστε να μην ξαναδούμε στον πολιτικό στίβο κόμματα που αναπαράγουν ναζιστικά στερεότυπα και ρατσιστικές πολιτικές. Δεν πρόκειται για δίωξη διαφορετικών ιδεών. Πρόκειται για θωράκιση της Δημοκρατίας.

Ο Γκέμπελς στον Μεσοπόλεμο είχε προειδοποιήσει: «Αν η Δημοκρατία είναι τόσο ηλίθια που μας δίνει το ελεύθερο να την καταργήσουμε είναι δικό της θέμα». Προφανώς με την πολύτιμη πείρα που αποκτήσαμε δεν πρέπει να φανούμε ηλίθιοι.

Στις 7 Οκτωβρίου παράλληλα με τη Δικαιοσύνη έγιναν σημαντικά πράγματα. Οι δηλώσεις όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων, η παρουσία των αρχηγών της αντιπολίτευσης έξω από τα δικαστήρια, αποτέλεσαν ισχυρά χαρακτηριστικά αντιφασιστικής συσπείρωσης. Από τη συντηρητική παράταξη μέχρι την Κομμουνιστική Αριστερά.

Στέκομαι σε ένα δυσάρεστο στοιχείο. Οι χθεσινές δηλώσεις Μητσοτάκη, Σαμαρά, Δένδια και άλλων ηγετικών στελεχών της ΝΔ για τη δίκη της Χρυσής Αυγής ήταν θετικές. Επιβεβαιώνουν την αξία μιας μεγάλης αντιφασιστικής συσπείρωσης. Δυστυχώς όμως στο Διαδίκτυο εμφανίστηκαν αρκετοί οπαδοί της ΝΔ με απαράδεκτες παρεμβάσεις. Αχρηστοι συμψηφισμοί, παρωχημένος αντικομμουνισμός, ιστορική άγνοια, υποτίμηση του φασιστικού φαινομένου. Και μάλιστα σε μία ημέρα που πήρε τα χαρακτηριστικά ενός μεγάλου πανευρωπαϊκού δημοκρατικού μηνύματος. Υπενθυμίζοντας τη δίκη της Νυρεμβέργης και ότι Τσόρτσιλ και Στάλιν νίκησαν μαζί τους Ναζί.

Αυτά τα μέλη και οι οπαδοί της ΝΔ που είχαν ανεχτεί και τα ακραία εθνικιστικά στοιχεία στις συγκεντρώσεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών δείχνουν ότι ο δρόμος προς τον φιλελευθερισμό έχει πολλά αγκάθια. Και η ΝΔ σοβαρές αντιφάσεις.

Δυστυχώς στη φάση του επιμερισμού των ποινών για τους νεοναζί και στην περίπτωση των πολιτικών δικαιωμάτων ώστε να μην τους ξανασυναντήσουμε στο κομματικό σύστημα οι δικαστικές αποφάσεις δεσμεύονται από τα όρια των ποινικών κανόνων. Οι δηλώσεις του Στ. Κοντονή επιβεβαιώνουν λάθη και παραλήψεις της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και αδράνειες της σημερινής κυβέρνησης. Η ποινική μεταχείριση του αρχηγού σε σχέση με τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης, οι πρόνοιες για τη στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων αντιμετωπίστηκαν τότε με απαράδεκτη χαλαρότητα. Πρόκειται για σημαντικά λάθη. Η αναφορά σε αυτά δεν γίνεται για να δημιουργηθούν ρήγματα στο αντιφασιστικό μέτωπο. Είναι η κριτική για το πώς δόθηκαν οι μάχες με τον φασισμό. Είναι η επιβεβλημένη συζήτηση της «επόμενης μέρας».

Ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται να αναλογιστεί τις επιλογές του την εποχή 2011-15. Οταν βρέθηκε σε πλατείες με ορισμένους «αγανακτισμένους» που στην ισοπέδωση της Μεταπολίτευσης και του κομματικού συστήματος διευκόλυναν την ακροδεξιά προπαγάνδα. Αποδέχτηκε πρόσωπα και καταστάσεις σκοταδισμού. Το πιο κωμικοτραγικό παράδειγμα είναι η σημερινή φανατική οπαδός του Τραμπ στην Ελλάδα. Η Ραχήλ Μακρή. Η οποία υπήρξε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ με κεντρική διευκόλυνση. Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Είμαστε τώρα σε μια άλλη περίοδο. Με αφορμή την πανδημία επανεμφανίζεται ο εσμός του ακραίου λαϊκισμού και της αντιπολιτικής. Αυτή τη φορά είναι καθήκον να μην παίξει κανένας με αυτά τα φαινόμενα. Ο θεμιτός κομματικός ανταγωνισμός να έχει όρια, σύνορα και πολιτισμό.

Τα υπόλοιπα είναι για τα σκουπίδια.

Ο Θόδωρος Μαργαρίτης είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του Κινήματος Αλλαγής και της Γραμματείας της πολιτικής κίνησης Ανανεωτική Αριστερά