Τα δώρα του Δία {CR}

Φθόνος: ένας συντετριμμένος θαυμασμός. Την Κυριακή το Sky Sports έκανε ρεκόρ τηλεθέασης. Πάνω από 14,5 εκατ. τηλεθεατές είχαν συντονιστεί με τις επίπεδες οθόνες των τηλεοράσεών τους για να παρακολουθήσουν τις συντριβές των δύο ισχυρότερων ομάδων της Βρετανίας τα πενήντα τελευταία χρόνια: της Λίβερπουλ και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Οι παμπ ήταν γεμάτες από χαρούμενους φιλάθλους που γελούσαν με βρόντο κάθε φορά που οι παίκτες της Τότεναμ και αργότερα αυτοί της Αστον Βίλα νικούσαν τις άμυνες των μεγάλων αντιπάλων τους.

Ο Φίρχιλ φαν Ντάικ δεν τρέφει αυταπάτες. Περιμένει δύσκολες μέρες για την ομάδα του Λίβερπουλ, από τη στιγμή που έγινε κάτοχος του τίτλου της Πρέμιερ Λιγκ. Εξηγεί το γιατί: «Ολοι θέλουν να σε δουν να καταρρέεις όταν φτάνεις στην κορυφή».

Τα τελευταία τριάντα χρόνια η Λίβερπουλ ήταν η ομάδα που όλοι συμπονούσαν στη Βρετανία. Τουλάχιστον τέσσερις φορές είχε φτάσει στην πηγή αλλά της έφυγε η στάμνα μέσα τα χέρια και νερό δεν ήπιε.

Την τελευταία διετία η κατάσταση άλλαξε. Και νερό ήπιαν οι Κόκκινοι, και σαμπάνιες και κρασιά μέσα σε κούπες που κατέκτησαν με εντυπωσιακό τρόπο.

Προ(σ)κάλεσαν τον θαυμασμό και μαζί του ήρθε και ο δίδυμος αδερφός του, ο φθόνος.

Η Λίβερπουλ έπαψε πια να είναι η συμπαθητική ομάδα που μένει μονίμως διψασμένη. Εγινε ξανά κατεστημένο και όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, ο κόσμος λατρεύει να βλέπει τα είδωλα να καταρρέουν.

Είναι και αυτός ένας τρόπος επιβεβαίωσης της επιτυχίας, ένας τρόπος εκτίμησης. Τους μέτριους είτε τους συμπονούν είτε τους αγνοούν. Τους σπουδαίους τους πετροβολούν, τους διαβάλουν, τους κυνηγούν. Είναι της μοίρας τους γραφτό να γίνονται ανυπόφοροι. Ποιος μπορεί άλλωστε να απολαύσει την επιτυχία του άλλου; Ο φόβος της ανωτερότητας προκαλεί την αστραπή του μίσους.

Η οργή του Δία πρέπει να κάνει τους ισχυρούς να χαμογελούν και να απολαμβάνουν τις στιγμές. Πρόκειται για το σημάδι της επιτυχίας τους.