Ο Μάνταλος και η ΑΕΚ

Είναι στην ομάδα από το καλοκαίρι του ’14. ‘Η για την ακρίβεια, αποκτήθηκε το ’13 και εντάχθηκε στο ρόστερ έναν χρόνο μετά. Ο Πέτρος Μάνταλος δεν είναι ακριβώς η ίδια η ΑΕΚ. Αλλά πρόκειται για τον ποδοσφαιριστή που έζησε τα δύσκολα της ομάδας, αλλά  και την προσπάθεια να επανέλθει στο καλύτερο δυνατό επίπεδο. Δηλαδή, πέρασε από όλα τα στάδια. Φόρεσε το περιβραχιόνιο και αναγνωρίζεται ως ένας παίκτης απολύτως σημαντικός για το κλαμπ, για την εύρυθμη λειτουργία των αποδυτηρίων, για τα όσα αυτός συμβολίζει.

Αν η πρώτη κρίση σε έναν γάμο αρχίζει κοντά στην επταετία, όπως λέγεται, το ίδιο συμβαίνει και με τη σχέση του Μάνταλου με την ΑΕΚ. Το καλοκαίρι παραλίγο να φύγει, μολονότι όπως τονίζεται αρμοδίως ουδέποτε έπαψε να είναι το αγαπημένο παιδί της διοίκησης. Στην πορεία του σε αυτά τα πρώτα παιχνίδια, κάνει τα πάντα. Σημειώνει γκολ. Χάνει πέναλτι. Αποβάλλεται για άγαρμπα και απρόσεκτα μαρκαρίσματα. Χωρίς να το θέλει, σηκώνει σκόνη γύρω του ο Μάνταλος, πολύ απλά γιατί τον έχουν ως κάτι το ιδιαίτερα πολύτιμο για την ομάδα. Και κάπου εδώ αρχίζουν οι υπερβολές. Διότι ο Μάνταλος, ναι μεν είναι ένας εν ενεργεία διεθνής μεσοκυνηγός με δυνατότητες προσφοράς μεγάλες, αλλά δεν αποτελεί τον καλύτερο χαφ που φόρεσε τη φανέλα της Ενωσης. Αλίμονο αν ορισμένοι εκτιμούν πως είναι τόσο κομβικός στο παιχνίδι της ομάδας και συνάμα τόσο απαραίτητος. Υπάρχει ένας ομφάλιος λώρος, κυρίως συναισθηματικός, που προφανώς πρέπει να κοπεί. Για να αναπνεύσει ο Μάνταλος. Ισως για να ηρεμήσει και η ίδια η ΑΕΚ ώστε να μην πνίγεται σε κρίσεις εσωτρέφειας κάθε φορά που κάτι απρόβλεπτο συμβαίνει. Η πολύχρονη συμβίωση καταλήγει σε αυτά τα αποτελέσματα. Οταν κάποιον τον θεωρείς τόσο πολύ… δικό σου, δεν του συγχωρείς τα λάθη του. Είτε μια αστοχία, είτε μια κόκκινη κάρτα. Του βγάζεις εύκολα τη δική σου! Δεν είναι έτσι. Οχι μόνο γιατί ουδείς αλάθητος, αλλά γιατί με τον τρόπο αυτό δεν νουθετείς κάποιον που παρεκτράπηκε. Ο Πέτρος Μάνταλος εξακολουθεί να παραμένει ξεχωριστός για την ΑΕΚ, έστω κι αν ουδέποτε υπήρξε ο ποδοσφαιριστής που ορισμένοι ονειρεύτηκαν πως είναι. Θα συνεχίσει να βοηθά και να συνδράμει στην όλη προσπάθεια. Η ΑΕΚ μπορεί να κερδίσει. Με κάθε τρόπο. Αρκεί να μην παρουσιάζεται τόσο πολύ εξαρτώμενη από τον ποδοσφαιριστή, με την προϋπόθεση ότι θα μάθει να ζει χωρίς να στηρίζεται στα πρόσωπα.