Λύση για τον Προσωπικό Αριθμό

Στις γραφειοκρατικές αντιστάσεις ενός «υπερευαίσθητου» συστήματος προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων που πολλές φορές καταπίνει ολόκληρη καμήλα, αλλά την ίδια ώρα πρόθυμα και με επιμονή διυλίζει τον κώνωπα, πληροφορούμαι ότι έχει πέσει ο Προσωπικός Αριθμός ο οποίος όταν έρθει θα αντικαταστήσει μεταξύ άλλων τον αριθμό ταυτότητας, τον ΑΦΜ και τον ΑΜΚΑ.

Ο Προσωπικός Αριθμός, που από μόνος του είναι μια μεγάλη μεταρρυθμιστική πράξη, είναι κάτι που ήδη υπάρχει σχεδόν σε όλα τα κράτη της Ευρώπης, αλλά για να μπει στη ζωή μας θα χρειαστούν περίπου δύο χρόνια ακόμη. Θα είναι 12ψήφιος και θα μας συνοδεύει σε όλη μας τη ζωή. Γιατί δεν έχει ξεκινήσει η διαδικασία για την καθιέρωσή του; Διότι η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων δεν συναίνεσε αρχικά να είναι ο ΑΦΜ ο Προσωπικός Αριθμός, στην απειροελάχιστη προοπτική ότι υπάρχει πιθανότητα αν διαρρεύσει από κάποια δημόσια υπηρεσία ο ΑΦΜ ενός ατόμου, αυτομάτως θα είναι γνωστό ό,τι τον αφορά στις σχέσεις του με το Δημόσιο.

«Πιάσ’ τ’ αβγό και κούρευ’ το», το λένε αυτό στην εύανδρο Ηπειρο, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου. Η είδηση που έχω είναι ότι βρέθηκε τρόπος να παρακαμφθούν οι αντιρρήσεις της Αρχής, καθώς στον εννιαψήφιο αριθμό ΑΦΜ, αποφασίστηκε να προστεθούν τρία ψηφία, τα οποία θα διασφαλίζουν ότι ακόμη και αν διαρρεύσει ο ΑΦΜ, να μην υπάρχει δυνατότητα να «σπάσει» το απόρρητο του Προσωπικού/Ατομικού Αριθμού.

Γινόμαστε Ευρώπη, τελείωσε…

Εργο… ΠΑΣΟΚ

Αλλά πόσο καινούργιο πράγμα είναι αυτός ο Προσωπικός Αριθμός, ο οποίος θα μας συνοδεύει όπως προανέφερα εφ’ όρου ζωής και θα καταργείται άμα τη μετάβασή μας στο επέκεινα; Ετοιμάζομαι, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, να καταπλήξω αυτή τη στιγμή τα πλήθη, και μεταξύ αυτών και τον αρμόδιο υπουργό Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κυριάκο Πιερρακάκη, ο οποίος παρότι πασοκογενής και πασοκοθρεμμένος, προφανώς αγνοεί ότι ο Προσωπικός Αριθμός κυρίες και κύριοι, είναι ένα ακόμη έργο ΠΑΣΟΚ! Μόνο ΠΑΣΟΚ!..

Και δη του πρωτοπόρου, του γνωστού μεταρρυθμιστή… Μένιου Κουτσόγιωργα, ο οποίος εν έτει 1987, όταν οι Ευρωπαίοι ήταν ακόμα στα δένδρα και τρώγανε βελανίδια κύριε Πιερρακάκη μου, ψήφισε νόμο, με τον οποίο κάθε πολίτης θα είχε έναν αριθμό για όλα στη σχέση του με το Δημόσιο, και αυτός ο αριθμός ένας για όλα, θα τον συνόδευε μέχρι του τάφου του. Η σπουδαία αυτή μεταρρύθμιση δεν υλοποιήθηκε ποτέ, διότι όταν έφτασε η ώρα της εφαρμογής της, έγινε το μπάχαλο μέσα στο ΠΑΣΟΚ με την ασθένεια του Ανδρέα και επιπλέον ξεσηκώθηκε η Εκκλησία, διότι και καλά, ένας εξ όλων ημών και των επομένων, θα έπαιρνε τον αριθμό «666», και αυτό, αν σας διαφεύγει, θα ήταν δηλωτικό της άφιξης του Αντιχρίστου στα παρ’ ημίν! Ανδρέας άρρωστος, η Εκκλησία στους δρόμους για το «666», σκάει και το σκάνδαλο Κοσκωτά στο οποίο εμπλεκόταν ο Μένιος, πήγε περίπατο ο Προσωπικός Αριθμός…

Παιχνίδια της ζωής

Υπάρχει και συνέχεια; Υπάρχει και είναι από αυτές που λες, πώς τα φέρνει η ζωή, κανόνας από τον οποίο δεν ξεφεύγει ούτε η πολιτική. Το 1990, τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ διαδέχεται στην εξουσία η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον μπαμπά του Κυριάκου. Ενα από τα πρώτα πράγματα που κάνει, στη φάση της τήρησης των υπεσχημένων (εν προκειμένω στην Εκκλησία και τον τότε επικεφαλής της Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ), είναι ότι καταργεί, εν χορδαίς και οργάνοις, τον νόμο Κουτσόγιωργα για τον Προσωπικό Αριθμό.

Και ιδού ένα από τα παιχνίδια που παίζει η ζωή – αυτό που κάποτε κατάργησε ο πατέρας ήρθε η ώρα να το εφαρμόσει ο γιος.

(Μην ξεχνιόμαστε, όλα είναι ΠΑΣΟΚ!)

Δομικός ανασχηματισμός…

Τα «γκάζια» που έριξε ο Πρωθυπουργός στο Υπουργικό Συμβούλιο της Τετάρτης στους υπουργούς του, λίγο πριν αναχωρήσει για τις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο Κορυφής (την κρίσιμη θα επισημάνω, λόγω τουρκικών προκλήσεων, Σύνοδο Κορυφής) των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, φέρνουν όλο και πιο κοντά τον ανασχηματισμό. Ο ίδιος έχει ξεκαθαρισμένη εικόνα πλέον για το πού «πονάει» το κυβερνητικό σχήμα, έχει λάβει και τις «αξιολογήσεις» Γεραπετρίτη και γνωρίζει ότι με ψευτοαλλαγές και επιδερμικού χαρακτήρα παρεμβάσεις το πράγμα δεν πάει πουθενά, ενόψει δε και του δύσκολου χειμώνα που επέρχεται. Από τη στιγμή δε που χάθηκε η ευκαιρία της διενέργειας εκλογών προκειμένου να φύγει από τη μέση το «αγκάθι» της απλής αναλογικής, δεν απομένει τίποτε άλλο από τον ανασχηματισμό, προκειμένου η κυβέρνηση να μηδενίσει το κοντέρ και να πιάσει το νήμα από την αρχή. Ετσι έκαναν όλοι οι προηγούμενοι, γιατί δεν μπορεί να κάνει το ίδιο και ο πρόεδρος Κυριάκος;

… πριν από την παρέλαση

Οι πηγές μου επιμένουν ότι ο ανασχηματισμός θα πραγματοποιηθεί περί τη 15η Οκτωβρίου (μία ημέρα μετά, μία ημέρα πριν, δεν χάλασε και ο κόσμος) και πως θα είναι δομικού χαρακτήρα ανασχηματισμός: αλλαγές σε βασικά υπουργεία, περιορισμός του αριθμού των υφυπουργών, συνενώσεις όπου υπάρχει κίνδυνος επικάλυψης των αρμοδιοτήτων.

Σε κάθε περίπτωση ό,τι είναι να κάνει ας το κάνει – γιατί η προοπτική του ανασχηματισμού έχει οδηγήσει στο φαινόμενο αρκετοί υπουργοί να αφήσουν «τα μολύβια κάτω» ήδη, και να έχουν σταυρώσει τα χέρια, περιμένοντας. Και όσο να πεις, αυτό είναι κακό. Και για τη χώρα, και για την κυβέρνηση. Γιατί έχει επιπτώσεις…

Δύο δεξαμενές

Εκπλήξεις θα έχει αυτός ο ανασχηματισμός; Οι πηγές μου υποστηρίζουν ότι «θα έχει». Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν τις εστιάζουν μόνο στο επίπεδο των αλλαγών σε κεντρικά υπουργεία της κυβέρνησης, αλλά και σε πιθανά «μπολιάσματα» από τους εκτός ΝουΔου χώρους. Υποστηρίζουν, για παράδειγμα, ότι η «μεγάλη δεξαμενή των αποστασιοποιημένων από το ΠΑΣΟΚ πολιτικών προσωπικοτήτων είναι εκεί και περιμένει». Και προσθέτουν επίσης ότι μια άλλη δεξαμενή, αυτή των εν εφεδρεία μεγαλοστελεχών της ΝουΔου, είναι επίσης εκεί και είναι σε κατάσταση αναμονής. Μέλος της παρούσας κυβέρνησης μου έλεγε για παράδειγμα προχθές ότι του ίδιου δεν θα του προκαλούσε καμία έκπληξη μια αλλαγή στην ηγεσία του υπουργείου των Εξωτερικών κάτω από το πρίσμα της επαναπροσέγγισης Ελλάδας – Τουρκίας. Και ειδικότερα, αν η αλλαγή αυτή αφορούσε την τοποθέτηση του πολύπειρου περί τη διπλωματία και την εξωτερική πολιτική Δημήτρη Αβραμόπουλου στη θέση του Νίκου Δένδια. Προσωπικά, μπορεί να συνηγορήσω υπέρ αυτής της άποψης, δεδομένου ότι γνωρίζω από πρώτο χέρι τη στενή προσωπική σχέση την οποία έχει ο κ. Αβραμόπουλος με τον τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Επίσης να προσθέσω επ’ αυτού, ότι παρά το γεγονός πως η σχέση είναι γνωστή και στον Πρωθυπουργό, μου προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι ο μεν Αβραμόπουλος σιωπά (έχει μήνες να προβεί σε κάποια δήλωση, αποφεύγει τις τηλεοπτικές εμφανίσεις), ο δε Μητσοτάκης δεν έχει δείξει κάτι σχετικό, το οποίο να «μιλάει» από μόνο του.

Τούτων δοθέντων, αυτό που έχω να συστήσω επί του παρόντος, είναι υπομονή. Τίποτε άλλο…