Δύο αντίθετες προσεγγίσεις

Ο Ολυμπιακός πέρασε. Ο ΠΑΟΚ όχι. Γνωστά αυτά. Αλλά ίσως δεν πρέπει να σταθούμε μόνο στο γεγονός, αλλά να δούμε και πίσω από την κουίντα. Διότι πολύ απλά, οι δύο ομάδες επιχείρησαν να μπουν στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ ακολουθώντας δύο διαφορετικούς δρόμους, έχοντας άλλο τρόπο σκέψης για το πώς θα κερδίσουν το πολυπόθητο εισιτήριο.

Ας δούμε πρώτα τον ΠΑΟΚ: ναι, έκανε μεγάλη προσπάθεια και επιτυχία, βγάζοντας έξω την Μπεσίκτας και την Μπενφίκα. Αξιοποίησε στο έπακρο τον παράγοντα Τούμπα και τα μονά παιχνίδια. Οταν, ωστόσο, η μπάλα κατά το κοινώς λεγόμενο… έκαιγε, απέτυχε. Διότι περί αυτού πρόκειται κι ας μη φοβάται κάποιος τις λέξεις. Τι έλειπε από τον Δικέφαλο; Η εμπειρία. Ποδοσφαιριστές με γνώση της κατάστασης. Αν βγάζεις καλύτερη εικόνα σε σύγκριση με την Κράσνονταρ και στα δύο παιχνίδια και τελικά αποκλείεσαι, κάτι δεν πήγε καλά. Σέντερ φορ ο Τζόλης, μηδαμινή εμπειρία. Μπακ ο εξαιρετικά ταλαντούχος Μιχαηλίδης. Αλλαγές οι νέοι, ούτε 10 ημέρες στην ομάδα Βαγκέ και Τσόλακ. Ο δε Λημνιός έφυγε νωρίς κι ας μπορούσε να δοθεί αργότερα. ‘Η μήπως όχι; Η τόσο αναγκαία ομοιογένεια απλά δεν υπήρχε σε μια ομάδα που έδινε τον υπέρ πάντων αγώνα για να κερδίσει ένα στοίχημα ζωής. Οι ευκαιρίες έρχονται και παρέρχονται, ουδείς αμφιβάλλει. Αλλά πρέπει να τις πιάνεις από τα μαλλιά όταν πρέπει…

Στον αντίποδα ο Ολυμπιακός: είχε απώλειες σε σύγκριση με την προηγούμενη σεζόν. Η προετοιμασία ήταν μικρής διάρκειας, αν μπορεί κάποιος να μιλήσει για «προετοιμασία». Αντί για τον Ομάρ είδαμε τον Ραφίνια. Στη θέση του Τσιμίκα αγωνίστηκε ο Χολέμπας. Και επειδή έφυγε ο Γκιγιέρμε πήρε θέση στο αρχικό σχήμα ο Εμβιλά. Τρεις πολύπειροι ποδοσφαιριστές και μόνον αυτοί στην ενδεκάδα του Μαρτίνς. Γιατί ο Πορτογάλος προτίμησε να μη χαλάσει μια γνωστή συνταγή και σταδιακά θα φροντίσει να βάλει τις εφετινές πινελιές του. Με στόχους, οπωσδήποτε, υψηλούς. Το μεταγραφικό πλάνο ήθελε «έμπειρα παιδιά» ακριβώς επειδή οι συνθήκες είναι πρωτόγνωρες. Ούτε προσαρμογή, ούτε τίποτα. Να μπει η ομάδα στους ομίλους. Με τρόπο, που όλοι αναγνωρίζουν ως «επαγγελματικό». Ο στόχος επετεύχθη. Χωρίς να προκύψουν αναταράξεις. Με βεβαιότητα για τον σωστό βηματισμό. Το ρίσκο δεν είναι πρέπον κατά τη σειρά των προκριματικών. Είτε για ένα, είτε για περισσότερα ματς. Οι προκρίσεις είναι αναγκαίες και δεν τις αφήνεις να βαδίζουν σε τεντωμένο σκοινί.

Τόσο ξεκάθαρο. Το ταλέντο, το κάθε ταλέντο και ειδικά τα παιδιά του ΠΑΟΚ που υπόσχονται πολλά, έχουν το μέλλον μπροστά τους. Αλλά μπορούν να προοδεύσουν και το αξίζουν, χωρίς να έχουν τόσο βαρύ φορτίο σε τέτοια κρίσιμα ραντεβού.