Η δημοσιογραφία στα καλύτερά της

Μπορούσε να τα κάνει όλα. Να γράφει ονειρικά, να σχεδιάζει εκπληκτικά, να διορθώνει με κομψότητα, να βρίσκει τον τέλειο τίτλο. Δεν υπήρχε κανείς άλλος που να γνωρίζει περισσότερα για την τέχνη της δημοσιογραφίας, κανείς που να τον πλησιάζει στο πάθος με το οποίο επικοινωνούσε αυτή την τέχνη. Θα θυμόμαστε όμως τον Χάρι Εβανς, που απεβίωσε σε ηλικία 92 χρόνων, για πολύ περισσότερα από τα ταλέντα του ως εφημεριδά. Οι περισσότερες δημοσκοπήσεις των βρετανικών μίντια τον τελευταίο μισό αιώνα θα τον είχαν ανακηρύξει διευθυντή των διευθυντών. Τα 14 του χρόνια στους «Sunday Times» – έπειτα από τέσσερα καυτά χρόνια στη «Northern Echo» – εξακολουθούν να θεωρούνται από πολλούς ως ένα υπόδειγμα του πώς μπορεί και πώς θα έπρεπε να είναι η σοβαρή δημοσιογραφία.

Παρότι διατήρησε μια νεανική όρεξη για οτιδήποτε δημοσιογραφικό, και ψηφιακό, ακόμα και μετά τα 90ά του γενέθλια, ο Χάρι ήταν επίσης μια φιγούρα από χαμένες εποχές (ο υπότιτλος της δεύτερης αυτοβιογραφίας του). Λίγοι εκδότες υπάρχουν σήμερα τόσο πεφωτισμένοι ή διακριτικοί όσο ο τότε εκδότης των «Sunday Times», Ρόι Τόμσον. Οι πολωτικές απόψεις υπερβολικά συχνά επισκιάζουν τις ειδήσεις. Το οικονομικό μοντέλο που συντήρησε τη δημοσιογραφία για περισσότερα από 200 χρόνια εξανεμίζεται μπροστά στα μάτια μας. H δεύτερη πατρίδα του Χάρι, οι ΗΠΑ, έχει ως πρόεδρο έναν άνθρωπο που επιδιώκει εσκεμμένα να σβήσει τη διάκριση μεταξύ αλήθειας και ψεύδους.

Ο Χάρι Εβανς έζησε αρκετά ώστε να δει το μέλλον του BBC, που σεβόταν βαθιά, να αμφισβητείται. Στηλίτευε τα «όρνια που αφαιρούν από τις εφημερίδες όλη τους τη σάρκα», αντί να επενδύουν στη δημοσιογραφία. Ο Χάρι ήταν τυχερός – και το ήξερε. Ξεπλήρωσε αυτή την τύχη με πολλή γενναιοδωρία προς μια νεότερη γενιά δημοσιογράφων.

Πρώην διευθυντής της «Guardian», ο Αλαν Ράσμπριτζερ είναι σήμερα επικεφαλής του Ινστιτούτου Reuters για τη Μελέτη της Δημοσιογραφίας