Τριγυρνούν ακόμα στα ίδια μέρη

Σε όλους τους λαούς του κόσμου, το εφτά θεωρείται τυχερός αριθμός. Ηρθε η ώρα να δούμε αν αυτή η πεποίθηση, που είναι τόσο παλιά όσο η ανθρώπινη παρουσία, έχει δόσεις αλήθειας: η απόφαση για τη Χρυσή Αυγή έρχεται σε λίγες μέρες, στις 7 Οκτωβρίου, εφτά ολόκληρα χρόνια μετά τη δολοφονία που άλλαξε την πορεία της Ακροδεξιάς στην Ελλάδα.

Η ελληνική πολιτεία, η κοινωνία και το πολιτικό σύστημα χρωστάει πολλά στον Παύλο Φύσσα. Αν εκείνος δεν είχε πέσει νεκρός από τα χέρια του Γιώργου Ρουπακιά, σαν σήμερα το 2013, ο φάκελος της Χρυσής Αυγής και η εγκληματική φύση της οργάνωσης μπορεί να μην είχε ακόμα αποκαλυφθεί. Αν ο Φύσσας δεν είχε θυσιαστεί, κανείς δεν θα είχε τολμήσει να στρέψει το βλέμμα του στο φίδι. Ο θάνατός του ξεπέρασε τις κόκκινες γραμμές ακόμα και του πιο συντηρητικού κοινού: ήταν νέος, ήταν άνδρας, ήταν Ελληνας. Ηταν «ένας από εμάς», αλλά για τους δολοφόνους του δεν είχε και τόση σημασία.

Η Ακροδεξιά. Υπό μια έννοια, σταθήκαμε τυχεροί. Η Ακροδεξιά επανεμφανίστηκε στην ελληνική πολιτική ζωή φορώντας τα παλιά της ρούχα, δείχνοντας εξαρχής τις προθέσεις της. Πάτησε πάνω στην αγανάκτηση και το μίσος, κρύφτηκε πίσω από τάχα αυθόρμητες αντιδράσεις απέναντι σε οτιδήποτε διαφορετικό. Δεν άργησε να κάνει το λάθος, να χτυπήσει κάποιον που δεν θα μπορούσε να αντέξει ούτε το κοινό της. Τα «καθαρά χέρια», τα ίδια χέρια που απαξίωσαν τη δημοκρατία, μούτζωσαν τη Βουλή, χτύπησαν πολίτες και πολιτικούς και εξέθρεψαν τη συνωμοσιολογία τελικά λεκιάστηκαν ανεπανόρθωτα.

Το κακό που προξένησε η Χρυσή Αυγή, βέβαια, δεν αρχίζει και δεν τελειώνει στον Φύσσα. Δεν αρχίζει και δεν τελειώνει στη σφραγίδα του κόμματος, που λίγη σημασία έχει πια. Η παρουσία της εντός και εκτός του ελληνικού Κοινοβουλίου συνδέθηκε με τα κατώτερα ένστικτα της ελληνικής κοινωνίας. Τα ίδια που βλέπουμε να ξυπνούν ξανά, είτε με αφορμή την πυρκαγιά στη Μόρια είτε με τη συνωμοσιολογία της πανδημίας και τους αρνητές του κορωνοϊού. Οι πιο πονηροί εξ όσων βρέθηκαν στη Χρυσή Αυγή κατάλαβαν πως ο μόνος τρόπος να επιβιώσουν είναι να την εγκαταλείψουν. Αλλαξαν ύφος, άλλαξαν κόμμα, τριγυρνούν όμως ακόμα στα ίδια μέρη, ψάχνοντας την επόμενη κατάλληλη ευκαιρία: ο Ηλίας Κασιδιάρης δίνει το παρών στις διάφορες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον της χρήσης μάσκας.

Αν είμαστε τυχεροί, η απόφαση στις 7 Οκτωβρίου θα κόψει τις ευκαιρίες πριν εμφανιστούν. Οι αποφάσεις, όμως, δεν είναι μόνο θέμα τύχης.