Θύμα διάκρισης το ποδόσφαιρο

Διάβασα με προσοχή τα έξι μέτρα για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού στην Αττική. Πουθενά το ποδόσφαιρο. Φυσικά, αφού είναι τόση η αντιπάθεια και το μένος της πολιτείας προς το δημοφιλές άθλημα ώστε με αφορμή τον κορωνοϊό το έχει στείλει στο πυρ το εξώτερον.
Μειώνεται, λένε, στο 50% το όριο πληρότητας στις συναυλίες που πραγματοποιούνται σε ανοιχτούς χώρους. Το ποδόσφαιρο πού παίζεται, σε σαλόνια και δεν επιτρέπεται η είσοδος των φιλάθλων; Και γιατί αυτή η διάκριση μεταξύ καλλιτεχνών και αθλητών; Ανάμεσα στον φιλόμουσο και τον ποδοσφαιρόφιλο; Ο πρώτος αντιπροσωπεύει κουλτούρα και ο δεύτερος τα λιμνάζοντα νερά της κοινωνίας; Κουλτούρα είναι το υποσύνολο του πολιτισμού που περιλαμβάνει τρόπους συμπεριφοράς, συνήθειες, κώδικες επικοινωνίας, την τροφή, ακόμα και τα ρούχα που φοράμε.
Διαβάζω πως αναστέλλεται για 14 ημέρες η λειτουργία των κέντρων διασκεδάσεως. Θα τρελαθούμε εντελώς. Κλειστοί χώροι με τις ανάσες να χορεύουν ταγκό και να ανταλλάσσουν μικρόβια, αλλά λουκέτο στα ανοιχτά και τεράστια γήπεδα.
Διαβάζω πως στους κινηματογράφους και στα θέατρα τίθεται όριο πληρότητας 60% και υποχρεωτική χρήση μάσκας. Και τότε γιατί είναι ανοιχτά τα κυλικεία; Εκτός κι αν οι αρμόδιοι που φρόντισαν να κατασκευαστούν οι μάσκες-αλεξίπτωτα για τα παιδιά σχεδίασαν και τη μάσκα που τη διαπερνά το ποπ κορν. Δεν γνωρίζω ποιος έχει εισηγηθεί την απαγόρευση της εισόδου των φιλάθλων στα γήπεδα, αλλά μπορώ να φανταστώ πως αντιπαθεί τα μάλα το ποδόσφαιρο. Ομως ας μη μακρηγορούμε. Επειδή η κουλτούρα αυτής της χώρας έχει ρίξει θεμέλια πάνω στη μίμηση, όταν τις επόμενες ημέρες τα γερμανικά γήπεδα θα αρχίσουν να γεμίζουν ξανά με κόσμο θα σπεύσουμε κι εμείς να εισηγηθούμε κάτι αντίστοιχο. Και μια σημαντική λεπτομέρεια: ο μέσος όρος κρουσμάτων κορωνοϊού στη Σουηδία στις επτά προηγούμενες ημέρες ήταν 108, το χαμηλότερο νούμερο από τον Μάρτιο. Θυμάστε ασφαλώς τι έλεγαν για τους Σουηδούς επειδή δεν επέβαλαν την καραντίνα. Και πού είναι αυτοί τώρα και πού οι υπόλοιποι.













