Το τηλεφώνημα Μαρκουλάκη

Αβίαστα γέλασαν φίλα προσκείμενα πόμολα όταν πληροφορήθηκαν το παρασκήνιο που κράτησε ανοιχτά θέατρα και μουσικές σκηνές. Κατ’ αρχάς, μας είχαν προϊδεάσει ότι θα κλείσουν. Στις δύο το μεσημέρι έκλειναν, στις έξι το απόγευμα άνοιγαν.

Πώς έγινε αυτό; Τηλεφώνησε ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ετσι έγινε αυτό. Ετσι αλλάζουν οι αποφάσεις στη χώρα αυτή. Οχι έπειτα από διάλογο με φορείς, όχι ύστερα από ανταλλαγή απόψεων και επιχειρημάτων. Οχι. Παίρνει ένας σκηνοθέτης έναν πρωθυπουργό και του αλλάζει τη γνώμη! Απλούστατον.

Κατ’ αρχάς να το ξεκαθαρίσουμε. Εμείς θέλουμε ανοιχτά τα θέατρα, το Μέγαρο, το Νιάρχος, τις μουσικές σκηνές. Ανοιχτά με μέτρα. Με μάσκες. Με αποστάσεις. Με πρόστιμα αν δεν τηρούνται οι προδιαγραφές. Οργανωμένα και συντεταγμένα. Ο Πολιτισμός είναι ανάσα βαθιά και κανείς δεν έχει δικαίωμα να μας τη στερήσει.

Κοίτα όμως τώρα πόσα φάουλ κρύβονται πίσω από ένα τηλεφώνημα. Κοίτα τώρα πώς αλλάζει η απόφαση εντός ολίγων ωρών.

Αλλάζει διότι όλα τα σωματεία συνθετών, ηθοποιών, τραγουδιστών και εργαζομένων στην Τέχνη και στον Πολιτισμό κινητοποιούνται εδώ και μήνες;

Οχι.

Αλλάζει γιατί οι καλλιτέχνες ζητούν επανειλημμένα συνάντηση με την υπουργό Πολιτισμού;

Οχι.

Αλλάζει γιατί ο κλάδος τους διαδήλωσε μαζικά πριν από λίγες μέρες;

Οχι.

Αλλάζει γιατί οι καλλιτέχνες πεινάνε στην κυριολεξία χωρίς μεροκάματο και κανείς δεν νοιάζεται;

Οχι.

Οχι, ρε παιδί μου, όχι λέμε. Δεν πά’ να βροντάνε την πόρτα του υπουργείου, δεν πά’ να φωνάζουν και να διαμαρτύρονται, δεν πά’ να μαζεύουν υπογραφές;

Οχι. Οχι, τι δεν καταλαβαίνεις;

Η απόφαση αλλάζει επειδή ο Μαρκουλάκης τηλεφώνησε στον Μητσοτάκη.

Κι όχι μόνο έγινε αυτό, αλλά ο Πρωθυπουργός έκρινε ευφυές να το επικοινωνήσει κιόλας.

Καλά, αυτό δεν παίζεται. Δεν αντιμετωπίζεται. Το διαρρέει ο ίδιος αποδεικνύοντας έτσι ότι έχει γραμμένη την υπουργό, όπως και όλους τους υπουργούς του άλλωστε. Οταν κάνουν κάτι στραβό, το χρεώνονται αυτοί. Οταν διορθωθεί το στραβό, το πιστώνεται ο Πρωθυπουργός. Δεν έχει καν τη γενναιοδωρία, μη σου πω και το τακτ, να μην αδειάσει στην ψύχρα τον όποιο συνεργάτη του. Το έκανε με την Κεραμέως, το έκανε με τον Χρυσοχοΐδη, το κάνει τώρα με τη Μενδώνη. Λέει δηλαδή εμμέσως πλην σαφώς, μη δίνετε σημασία σε αυτούς τους τύπους που υπουργοποίησα, εγώ ο θεούλης κάνω παιχνίδι.

Ετσι γίνονται τα πράγματα στην Ελλάδα. Ούτε συσκέψεις, ούτε συνελεύσεις, ούτε τίποτα. Απλά, ανθρώπινα, σε φιλικό επίπεδο, βρε αδερφέ. Με έναν τρόπο που έλυσε το ζήτημα.

Κι έκανε τα πόμολα πολύ ευτυχισμένα.