Γυρίζοντας {LF}την κλεψύδρα {CR}

Προφανώς υπάρχουν ανατροπές. Η ΔΕΘ που δεν θα είναι ΔΕΘ αποτελεί ήδη μία από αυτές, έστω και αν η αφετηρία ενός νέου πολιτικού κύκλου θα δοθεί ξανά από τη Θεσσαλονίκη – για συμβολικούς λόγους, αλλά και για διατηρηθούν οι πολιτικές ισορροπίες στη διαχρονική αντιπαράθεση Βορρά – Νότου. Το αθηνοκεντρικό κράτος έχει όλες τις άλλες ημέρες του χρόνου δικές του. Είναι εξίσου πρόδηλο ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα ήθελε ένα άλλο σκηνικό για την τριήμερη παρέμβαση από τη Θεσσαλονίκη. Οχι ως προς το πολιτικό κλίμα – εκεί η κυβέρνηση και η ΝΔ εξακολουθούν να κινούνται με γεμάτες τις μπαταρίες -, αλλά ως προς την ατζέντα. Με τη δομή της Μόριας στις στάχτες και τα κρούσματα του κορωνοϊού να ξεπερνούν το ψυχολογικό όριο των 300 ημερησίως, είναι ξεκάθαρο ότι ο Πρωθυπουργός δεν μπορεί να μην εστιάσει σε αυτά τα θέματα και να μην παρουσιάσει ένα νέο πλάνο διαχείρισης. Δίπλα στην όξυνση στο πεδίο των ελληνοτουρκικών και τη γενικευμένη ανησυχία για το αποτύπωμα που θα αφήσει η πανδημία σε όλο το φάσμα της οικονομίας, τα μέτωπα που έχουν ανοίξει είναι αρκετά.

Υπό αυτό το πρίσμα, ο Μητσοτάκης ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη όχι μόνο για να καθησυχάσει, διαβεβαιώνοντας ότι όλα βρίσκονται υπό έλεγχο, αλλά και να σηματοδοτήσει μια κυβερνητική επανεκκίνηση – υπό την έννοια της προσαρμογής στις νέες συνθήκες. Αυτό πρακτικά συνεπάγεται ότι από τη Θεσσαλονίκη ξεκινά και ένας νέος κύκλος αξιολόγησης προσώπων και καταστάσεων. Σε αυτό το σημείο, συνεπώς, μπαίνει ξανά στο πλάνο και ο Ακης Σκέρτσος, ο οποίος παράλληλα με τα καθήκοντα συντονισμού του κυβερνητικού έργου, θα ανοίξει τους πίνακες του Excel, μέσα από τους οποίους θα κριθούν δράσεις, ρυθμοί, συνέργειες, χρονοδιαγράμματα και αποτελεσματικότητα. Για το κυβερνητικό δυναμικό η κλεψύδρα που ορίζεται από το Μαξίμου έχει γυρίζει ανάποδα.

Στο πρωθυπουργικό επιτελείο κινούνται με τη βεβαιότητα ότι ο δημοσκοπικός άνεμος θα είναι ούριος και τους επόμενους μήνες, ιδίως από τη στιγμή που η αξιωματική αντιπολίτευση δεν μπορεί να βρει βηματισμό και, κυρίως, ένα πειστικό αφήγημα για να αντιπαρατεθεί στις κυβερνητικές επιλογές. Η σημαντική διείσδυση Μητσοτάκη στους ψηφοφόρους τους ΣΥΡΙΖΑ και η αποδοχή του ακόμη κι από εκείνους που δηλώνουν ότι δεν τον ψηφίζουν είναι ένας δείκτης που εκτιμάται στο Μαξίμου ότι μπορεί να συντηρήσει την «ψαλίδα» της διαφοράς κοντά στις 20 μονάδες, ακόμη κι αν ο δρόμος εξακολουθήσει να είναι δύσβατος. Επειδή, ωστόσο, το πορτοφόλι του καθενός κρύβει τη δική του πολιτική δύναμη, με την επιστροφή από τη Θεσσαλονίκη άπαντες οι υπουργοί θα κληθούν να εστιάσουν σε κινήσεις και παρεμβάσεις που θα λειτουργούν ως τονωτικό σε μια καθηλωμένη οικονομία.  Ο υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ αξιολογεί και τις δημοσκοπήσεις και γνωρίζει καλά ότι την προσεχή άνοιξη η αποτελεσματική διαχείριση του κορωνοϊού ίσως να μη λειτουργεί ούτε ως ασπιρίνη, εάν η ύφεση δεν έχει τιθασευθεί και η ανεργία δεν περάσει σε φάση αποκλιμάκωσης.

Στους  μήνες που ακολουθούν οι ενέσεις αισιοδοξίας θα είναι συνεχείς, όπως και το σκληρό ροκ στην πολιτική σκηνή (με Ειδικά Δικαστήρια κ.λπ.), αλλά ως άνθρωπος που προέρχεται από την αγορά έχει σαφή εικόνα για τον αντίκτυπο της ανέχειας. Η κυβερνητική δομή και δράση που βασίζεται στο λεγόμενο επιτελικό κράτος θα συνεχίσει να αποτελεί τον κανόνα και στη νέα σεζόν, όπως και το Μαξίμου θα εξακολουθήσει να λειτουργεί με ένα πλάνο Λευκού Οίκου – με τον Σκέρτσο σε έναν ρόλο chief of staff του Μητσοτάκη. Οι αλλαγές, εφόσον κριθούν σκόπιμες, θα αφορούν την υπόλοιπη δομή της κυβερνητικής πυραμίδας – και η αξιολόγηση του υφυπουργού μπορεί να αποδειχθεί καταλυτική. Σε αυτή την περίπτωση ο μίνι ανασχηματισμός του Αυγούστου μπορεί να αποτέλεσε το πρελούδιο γενικευμένων ανακατατάξεων. Αν τα πράγματα στραβώσουν ολότελα, δε, ο χειμώνας θα ενσκήψει μαζί με τα εκλογικά σενάρια – σε ένα προνομιακό πεδίο για τον Μητσοτάκη.