Το πρότζεκτ Σερπέζης και η θέση του Καρλίτος

Από τις πρώτες του μέρες στον Παναθηναϊκό ο Ντάνι Πογιάτος είχε εντυπωσιαστεί από τα χαρακτηριστικά του Δημήτρη Σερπέζη. Από τον τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται ο 20χρονος μέσος, το ποδοσφαιρικό του θράσος, την τεχνική κατάρτιση που τον διακρίνει. Το Σάββατο απέναντι στον ΠΑΟΚ είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε πολλά απ’ αυτά. Σ’ ένα ματς φιλικό μεν, πλην όμως με μεγάλες απαιτήσεις.

Ο μικρός κλήθηκε να παίξει σε έναν χώρο που απέναντι είχε τον Εσίτι και τον Σβαμπ, δύο παίκτες με εμπειρίες και παραστάσεις. Και με κορμιά πολύ πιο δυνατά απ’ το δικό του. Και τα πήγε εξαιρετικά. Ηταν ο κορυφαίος του Παναθηναϊκού, έβγαλε μια καταπληκτική κάθετη πάσα στον Σαβιέρ, κουβαλούσε την μπάλα αποτελεσματικά και ήταν ο παίκτης που οργάνωνε όλο το παιχνίδι της ομάδας του. Το σημαντικότερο είναι ότι δεν φοβήθηκε να πάρει ρίσκα. Είτε με την μπάλα στα πόδια, είτε στα μαρκαρίσματά του.

Το ένα συμπέρασμα από το φιλικό με τον ΠΑΟΚ ήταν η ετοιμότητα που δείχνει ο Σερπέζης. Το άλλο έρχεται από τον Καρλίτος. Ο Ισπανός είναι καθαρό σέντερ φορ. Οπουδήποτε αλλού χρησιμοποιηθεί, μπορεί ο Παναθηναϊκός να χάσει έναν παίκτη που τα ποιοτικά του χαρακτηριστικά είναι ξεκάθαρα σε υψηλότερο επίπεδο από πολλούς άλλους. Παίζοντας στα αριστερά της επίθεσης στο πρώτο ημίχρονο είχε δυσκολίες, δεν φάνηκε, έκανε 1-2 καλές ενέργειες, δείγμα της ποιότητάς του, αλλά τίποτα σοβαρό. Οταν πήγε στο… κουτί, έκανε τη διαφορά.

Για περίπου 25 λεπτά στο δεύτερο ημίχρονο ο Καρλίτος ήταν ο πιο επικίνδυνος παίκτης του Παναθηναϊκού. Συνεργάστηκε καλά με τους ακραίους, είχε μεγαλύτερη συμμετοχή στο παιχνίδι, είδε εστία πιο καθαρά και απείλησε. Είναι τυχερός ο Παναθηναϊκός που έχει στις τάξεις του έναν τέτοιο παίκτη, αλλά αυτή η τύχη θα τον ωφελήσει αγωνιστικά μόνο αν ο Καρλίτος παίζει στην κορυφή. Διαφορετικά θα μοιάζει με ποδοσφαιρική αυτοκτονία.