Το Μπρεστ και {LF}ο Μπερεζίνα

Τα χαΐρια ενός ακόμα «πατερούλη» δεν είναι εδώ ο κατάλληλος χώρος να τα σχολιάσω. Aλλωστε, το έχω κάνει ήδη από τις φιλόξενες στήλες των «ΝΕΩN». Ωστόσο, το θέμα Λευκορωσία, που είναι αυτόν τον καιρό στον αφρό (όσο και όπως, τελοσπάντων, είναι), μου δίνει την ευκαιρία να θυμηθώ την ενίοτε εγκυκλοπαιδική χροιά και διάσταση που έχουν τα «Γλωσσίδια».

Στο έδαφος της σημερινής Λευκορωσίας λοιπόν, βρίσκονται μια πόλη και ένας ποταμός που έχουν, νομίζω, όχι ευκαταφρόνητο ιστορικό βάρος.

Στο έσχατο δυτικό άκρο της χώρας, στα σύνορα με την Πολωνία, βρίσκεται το Μπρεστ, πρώην Μπρεστ Λιτόφσκ, όπου τον Μάρτιο του 1918 το αρτιγέννητο και αδύναμο ακόμη καθεστώς των Μπολσεβίκων αναγκάστηκε να υπογράψει συνθήκη με τη Γερμανία (Συνθήκη του Μπρεστ Λιτόφσκ), με όρους εξαιρετικά δυσμενείς για εκείνο, τουλάχιστον από την άποψη της απώλειας εδαφών της προπολεμικής Ρωσίας. «Δώσαμε χώρο για να κερδίσουμε χρόνο», λέγεται ότι είπε χαρακτηριστικά ο Λένιν.

Στο κέντρο, εξάλλου, της χώρας ρέει ο Μπερεζίνα, παραπόταμος του Δνείπερου, γνωστός κυρίως για το στραπάτσο που έπαθε εκεί η υποχωρούσα Μεγάλη Στρατιά του Ναπολέοντα το 1812 (ο ίδιος ο αυτοκράτορας μόλις που πρόλαβε να περάσει τον ποταμό και να αποφύγει την ταπεινωτική αιχμαλωσία). Μάλιστα, στα γαλλικά υπάρχει έκτοτε η έκφραση c’est la Berezina, που σημαίνει καταστροφή, πανωλεθρία, κάτι αντίστοιχο με ό,τι εμείς λέμε «η νίλα του Δράμαλη». Ακόμα και οι γαλλικές αθλητικές εφημερίδες, όταν μια γαλλική ομάδα υποστεί βαριά ήττα, γράφουν: «La Berezina pour…».