Δώρο {CR}

Υποψιάζομαι ότι ο Ερντογάν κινείται με μια ψευδαίσθηση και μια παρανόηση.

Μια ψευδαίσθηση ισχύος για τον ίδιο.

Και την παρανόηση ότι εμείς είμαστε «κότες».

Στην πραγματικότητα ούτε εκείνος είναι τόσο ισχυρός όσο νομίζει, ούτε εμείς όσο «κότες» θα ήθελε.

Είμαστε ασφαλώς μια φιλειρηνική χώρα με έναν φιλήσυχο λαό, ένα κράτος πολιτισμένο και δικαιοκρατούμενο.

Ακούω διάφορους δικούς μας που απειλούν πως αν τολμήσουμε να συγκρουστούμε με την Τουρκία θα το πληρώσουμε ακριβά.

Δεν το ξέρω. Μπορεί να μην έχουμε «κουλτούρα πολέμου» (που λένε κι οι καθηγητές) αλλά αν είναι να πλακωθούμε, μια χαρά πλακωνόμαστε.

Ο Ερντογάν φυσικά δεν είναι ο πρώτος στην Ιστορία που πολιτεύεται με παρανοήσεις και ψευδαισθήσεις. Που νομίζει πως «με τη μαγκιά του και την κυρά του».

Αλλά πιστεύαμε ότι αυτά έχουν μείνει πίσω. Οτι μπήκαμε στον 21ο αιώνα και λύνουμε αλλιώς τις διαφορές μας.

Ο Ερντογάν αντιθέτως φαίνεται να πιστεύει πως με παλιομοδίτικους τραμπουκισμούς και βλακώδεις φοβέρες θα μας τρομάξει.

Δεν καταλαβαίνει πως για την αποτροπή δεν χρειάζεται να είσαι ισχυρότερος. Η αποτροπή λειτουργεί όταν δεν είσαι ο ισχυρότερος αλλά μπορείς να προκαλέσεις στον ισχυρότερο τόσες ζημιές ώστε να σκεφτεί καλά το κόστος της προσφυγής στην ισχύ του.

Καταλήγει λοιπόν να συμπεριφέρεται παραληρηματικά. Με αμφιλεγόμενες αποδόσεις.

Το πρώτο απτό αποτέλεσμα είναι ότι «άδειασε» απροκάλυπτα όλους τους υποστηρικτές του, στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Οι ημέτεροι κήρυκες του κατευνασμού έχουν αρχίσει να κρύβονται. Ενώ και στην Ευρώπη οι ομόφρονες «ισαποστάκηδες» συντάσσονται όλο και περισσότερο με τους εταίρους τους κι όχι με τον νταή της γειτονιάς.

Η θεωρία άλλωστε που λανσάρουν διάφοροι επιτήδειοι ότι οι κυρώσεις μπορεί να εξοργίσουν τον Ερντογάν και να βγει εκτός ελέγχου δεν έχει καμία βάση αν ο Ερντογάν συμπεριφέρεται ήδη ως εξοργισμένος και εκτός ελέγχου.

Τι περισσότερο θα κάνει δηλαδή αν εξοργιστεί και άλλο; Θα κηρύξει τον πόλεμο; «Βαστάτε Τούρκοι τα άλογα, λίγο να ξανασάνω»…

Με άλλα λόγια, ο Ερντογάν μας κάνει ένα τεράστιο δώρο: τον ίδιο τον Ερντογάν.

Ποιος θα κάνει σοβαρό διάλογο με έναν τύπο που νταραβερίζεται με τη Χαμάς και το Κατάρ; Ποιος θα ρισκάρει ουσιαστικές διαπραγματεύσεις με κάποιον που καυχιέται ότι θα διορθώσει την Ιστορία; Και ποιος θα το ζητήσει από ποιον;

Με τον Ερντογάν απέναντι, η Ελλάδα δεν χρειάζεται να κάνει και πολλά πράγματα για να έχει τα δίκια με το μέρος της.

Αρκεί φυσικά να μην παρασυρθεί και κάνει τα ίδια!