Πλούσιοι, φτωχοί και κλιματική κρίση

Οταν μεγάλη έρευνα δημοσιοποιήθηκε τον προηγούμενο μήνα, έδειξε ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αυξηθεί πριν μειωθεί, πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο υπέθεταν οι επιστήμονες – αφελώς νόμιζα ότι οι πολίτες των πλούσιων κρατών θα σταματούσαν να κατηγορούν την αύξηση του πληθυσμού για τα περιβαλλοντικά προβλήματα του πλανήτη μας. Εκανα λάθος.

Είναι αλήθεια ότι, σε κάποια σημεία του κόσμου μας, η αύξηση του πληθυσμού δημιουργεί οικολογική ζημιά, όπως την επέκταση της γεωργίας στα τροπικά δάση, και την αύξηση της χρήσης υδάτινων πηγών και γαιών για οικοδόμηση. Ομως οι παγκόσμιες επιπτώσεις της είναι πολύ μικρότερες από όσο ισχυρίζονται κάποιοι.

Ολα αυτά μπορεί εύκολα να διολισθήσουν σε ρατσισμό. Η μεγαλύτερη αύξηση του πληθυσμού σημειώνεται στις πιο φτωχές χώρες, όπου οι κάτοικοι είναι κυρίως μαύροι. Η Ακροδεξιά αναβιώνει παλαιά στερεότυπα κάνοντας λόγο για «γενοκτονία των λευκών». Οταν εύποροι λευκοί μεταβιβάζουν την ευθύνη για τις δικές τους περιβαλλοντικές επιπτώσεις στον ρυθμό γεννήσεων πολύ πιο φτωχών ανθρώπων, ξεκινά ο ρατσισμός.

Αν θέλουμε να περιορίσουμε τις επιπτώσεις στον πλανήτη από την αύξηση του πληθυσμού, ξέρουμε τον σοβαρό ρόλο που μπορεί να έχει στον περιορισμό των γεννήσεων η εκπαίδευση και η χειραφέτηση των γυναικών. Το μεγάλο εμπόδιο προς αυτό είναι η ακραία φτώχεια, την οποία βιώνουν περισσότερο οι γυναίκες.

Αρα το καλύτερο επιχείρημα για να διαπιστώσουμε εάν κάποιος ανησυχεί πραγματικά είναι να δούμε εάν ασχολείται με την αντιμετώπιση της δομικής φτώχειας. Οπως δείχνει η έρευνα, αυτός ο αναπαραγωγικός πανικός δεν θα διαρκέσει πολύ. Τα κράτη σύντομα θα μάχονται για τους μετανάστες: όχι για να τους κρατήσουν μακριά αλλά για να τους προσελκύσουν, καθώς η δημογραφική μετάβαση αφήνει τους γηρασμένους πληθυσμούς τους με περιορισμένη φορολογική βάση και έλλειψη εργατικών χεριών. Εως τότε, θα πρέπει να αντισταθούμε στις προσπάθειες των πλουσίων να δαιμονοποιούν τους φτωχούς.