Το συνέδριο {LF}που θα αλλάξει {LF}το πρόσωπο {LF}του κόμματος

Η έναρξη της πολιτικής σεζόν, τον Σεπτέμβρη, θα βρει τον ΣΥΡΙΖΑ να ζυγίζει τα υπέρ και τα κατά της περιόδου: αφενός, οι τουρκικές προκλήσεις σε συνδυασμό με τα αυξημένα κρούσματα κορωνοϊού έβγαλαν από το κάδρο τις επικαιρότητας τις αποκαλύψεις για το παραδικαστικό. Αφετέρου, όμως, το φθινόπωρο που έρχεται φέρνει μαζί του τις τελικές αποφάσεις για τον τρόπο και τον χρόνο της διεύρυνσης του κόμματος, που εδώ και μήνες έχει μείνει στον τίτλο. Ενα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα είναι η διεξαγωγή του συνεδρίου που έχει προαναγγελθεί – και στο οποίο αναμένεται να «χτυπηθούν» οι εσωκομματικές ομάδες που είτε στηρίζουν την πολιτική επιλογή του Αλέξη Τσίπρα για άνοιγμα στην Κεντροαριστερά είτε, σαν τους «53+» επιμένουν πως το κόμμα πρέπει να διατηρήσει τον αριστερό χαρακτήρα του.

Ο ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ. Η διοργάνωση του συνέδριου που θα καθορίσει τη μορφή του συριζαϊκού μετασχηματισμού έχει και πρακτικές δυσκολίες: η πανδημία και ένα ενδεχόμενο δεύτερο κύμα στην Ελλάδα δεν θα επιτρέψει τη διεξαγωγή του έτσι όπως θα ήθελαν στην Κουμουνδούρου. Ο διάλογος, όμως, που αναμένεται κατά τις εργασίες του, είναι καθοριστικής σημασίας για τη συνέχεια – το μίνιμουμ για όλες τις πλευρές προϋποθέτει τη φυσική παρουσία. Στην πραγματικότητα, αυτό το συνέδριο θα δώσει το στίγμα της επόμενης μέρας, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας θα διαπιστώσει αν η επικύρωση της κεντροαριστερής στροφής, που αναπόφευκτα θα δώσει ρόλους και αρμοδιότητες εντός του κομματικού μηχανισμού στις «πράσινες» μεταγραφές, μπορεί να ενισχύσει τον ΣΥΡΙΖΑ ή όχι. Και μαζί, θα γίνουν σαφείς οι νέες ισορροπίες ανάμεσα στους καινούργιους και τους παλιούς: η πορεία προς το συνέδριο θα δείξει αν η υπόγεια σύγκρουση θα βγει κανονικά στην επιφάνεια. Θέμα ηγεσίας, πάντως, δεν φαίνεται πως μπαίνει. Οι διαφωνούντες εντός του ΣΥΡΙΖΑ με την πορεία του κόμματος δεν βάζουν στο στόχαστρο τον ίδιο τον Τσίπρα  – και παρότι αυτή η τακτική μπορεί να προκύπτει από την έλλειψη εναλλακτικής, τους δίνει μεγαλύτερο πεδίο δράσης στις πολιτικές διεργασίες.

ΣΕ ΡΥΘΜΟΥΣ ΣΚΛΗΡΟΥ ΡΟΚ. Αντιπολιτευτικά, ο ΣΥΡΙΖΑ μετά το λοκντάουν, αλλά και την παραπομπή του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου στη Δικαιοσύνη, έχει σκληρύνει τη στάση του απέναντι στην κυβέρνηση. Κι αυτό δεν φαίνεται πως θα αλλάξει τους μήνες που έρχονται, καθώς στην αξιωματική αντιπολίτευση θεωρούν πως το άτσαλο άνοιγμα των συνόρων και ο παραμερισμός των ειδικών έδειξαν ερασιτεχνισμό από μεριάς του κυβερνητικού επιτελείου. Ως αιχμή του δόρατος, ο ΣΥΡΙΖΑ θα χρησιμοποιήσει την οικονομία. Ηδη, ετοιμάζοντας την αντι-επιτροπή Πισσαρίδη, θέλει να δείξει πως έχει εναλλακτικό σχέδιο απέναντι σ’ αυτό της κυβέρνησης. Και το Ασφαλιστικό θα γίνει το κύριο πεδίο αντιπαράθεσης – καθόλου τυχαία, με την ανακοίνωση της προσθήκης του Πάνου Τσακλόγλου στην κυβέρνηση μίλησαν για ένα στέλεχος «ακραία νεοφιλελεύθερο», κι ας προέρχεται από την Κεντροαριστερά που αυτή την περίοδο προσπαθούν να προσεγγίσουν. Και μέσω του ίδιου του Τσίπρα, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για νέα λιτότητα που θα θυμίζει τις εποχές της κρίσης – ένα αφήγημα που, ισχύει ή όχι, τους διευκολύνει περισσότερο. Οσον αφορά τα εθνικά θέματα, που θα συνεχίζουν να απασχολούν μέχρι το φθινόπωρο, στον ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν πως πρόκειται για προνομιακό πεδίο του κόμματος μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Πρεσπών. Γι’ αυτό και χρησιμοποιούν και επικοινωνιακά ως μοντέλο σωστής διαχείρισης κρίσεων με την άλλη πλευρά τα πεπραγμένα του 2018, τόσο τα διπλωματικά όσο και τα επιχειρησιακά.