Και τούτο ποιείν κακείνο μη αφίεναι

Ο τούρκος πρόεδρος αποφάσισε να μην ξεκινήσουν οι συνομιλίες με την Αθήνα υπό το πρόσχημα ότι δεν έχει εμπιστοσύνη στην Ελλάδα, η οποία προχώρησε σε συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Αίγυπτο. Μια συμφωνία, βέβαια, σε πλήρη αρμονία με το Δίκαιο της Θάλασσας, με πλήρη σεβασμό στα δίκαια των γειτονικών χωρών και που πόρρω απέχει από την εξωφρενική συμφωνία της Αγκυρας με την Τρίπολη που προκαλεί τη διεθνή νομική θυμηδία.

Ηταν καταφανής η τουρκική επιδίωξη διαπραγμάτευσης με την Ελλάδα υπό την προϋπόθεση ότι η Αγκυρα θα είχε το πλεονέκτημα του Μνημονίου Συναντίληψης με την Τρίπολη, με την Αθήνα να επικαλείται το διεθνές δίκαιο και τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Δεν το κατόρθωσε η τουρκική πλευρά και εκνευρισμένη στέλνει στα ανοικτά του Καστελλόριζου το ερευνητικό «Oruç Reis» με συνοδεία πολεμικών πλοίων. Με το προ ημερών σενάριο να επαναλαμβάνεται με όλους τους κινδύνους που κάτι τέτοιο εγκυμονεί.

Ευνόητο είναι ότι η Αθήνα βρίσκεται σε εγρήγορση. ΚΥΣΕΑ και Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων συνήλθαν με την ελληνική πλευρά να είναι έτοιμη για κάθε ενδεχόμενο. Μπορεί η Αγκυρα, μετά την «επίδειξη αποφασιστικότητας», να αποδεχθεί μια νέα προτροπή αναστολής του bullying κατά της Ελλάδας, τίποτε όμως δεν αποκλείει την εσκεμμένη πρόκληση τριβής. Ο τούρκος πρόεδρος θέλει σε εγρήγορση τις δυνάμεις που απαιτούνται για τους εσωτερικούς και εξωτερικούς σχεδιασμούς του και δεν αποκλείεται να καταφύγει για άλλη μια φορά σε δαίμονες που «επιβουλεύονται τα δίκαια της Τουρκίας». Και με τη διάθεση να καθαρίσει το πεδίο από το ελληνικό εμπόδιο να ωθήσει την Ελλάδα «στο πεδίο», όπως αρέσκεται να λέει, βρίσκοντας πρόφαση ότι η Αθήνα ήρξατο χειρών αδίκων. Και ασφαλώς έχει σταθμίσει πολλούς εξωτερικούς παράγοντες, όπως την ιδιότυπη αντιμετώπισή του από τον Λευκό Οίκο, τα γερμανικά συμφέροντα στην Τουρκία και τις θερινές διακοπές της Ατλαντικής Συμμαχίας.

Στην Ελλάδα, παράλληλα με την αμυντική ετοιμότητα και τη συσπείρωση των πολιτικών δυνάμεων, δεν πρέπει να λησμονείται η ανάγκη να διατηρείται στη διεθνή κοινή γνώμη η εικόνα του παράγοντα σταθερότητας και ειρήνης που προτάσσει την ανάγκη του διαλόγου και της επικράτησης του δικαίου. Η Αθήνα έχει κάθε λόγο να είναι προσηλωμένη στον στόχο αυτόν.

Ο Γιώργος Κακλίκης είναι πρέσβης επί τιμή, ειδικός σύμβουλος του ΕΛΙΑΜΕΠ