Αλλαγή πλεύσης από τον Τσίπρα

Αν έβλεπε κάποιος χθες το πρωτοσέλιδο της Εποχής και το συνέκρινε με τη γραμμή Αλέξη Τσίπρα για την ελληνοτουρκική ένταση, θα διαπίστωνε μια απόσταση. Η Εποχή, που είναι προσκείμενη της τάσης των 53, της παλιάς φρουράς της ΑΚΟΑ και με επικοινωνία με την Πρωτοβουλία Γέφυρα και μερίδα της Προοδευτικής Συμμαχίας, μιλούσε για «μη πόλεμο, διάλογο και στο βάθος Χάγη».

Είναι η κλασική ήπια γραμμή στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, που οικοδομήθηκε μέσα στα χρόνια και ταυτοτικά και σήμερα έχει και συμμάχους σε στελέχη της Προοδευτικής Συμμαχίας όπως ο Νίκος Μπίστης, ο Σωτήρης Βαλντέν, ο Μουζέλης, η Μαρία Ρεπούση, ο Αντώνης Λιάκος και άλλοι που συχνά μιλούν για ειρηνική διευθέτηση, έχουν άλλη ανάγνωση από αυτή του Νίκου Κοτζιά σε μια σειρά διπλωματικών θεμάτων και επίσης έχουν διαρκές μέτωπο με τον εθνικισμό. Σε αυτή την εσωκομματική πλευρά για παράδειγμα ο όρος «αποτροπή» δεν είναι τόσο φιλικός. Είναι όμως στην κεντρική γραμμμή του συστήματος Τσίπρα και επαναλήφθηκε από τον ίδιο την εβδομάδα της έντασης.

Η όλη τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα στην Ολομέλεια της Βουλής αλλά και στη συνάντησή του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν ήταν κοντά στη γραμμή που παραπάνω περιγράψαμε. «Οφείλετε να αποτρέψετε το Oruc Reis», διεμήνυσε στον Πρωθυπουργό ο Αλέξης Τσίπρας και συμπλήρωσε «τους τελευταίους οκτώ μήνες υπάρχει μία επικίνδυνη κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας, τόσο στην ανατολική όσο και στην κεντρική Μεσόγειο. Απέναντι σε αυτή την κλιμάκωση, η χώρα οφείλει να έχει εθνική στρατηγική. Και αυτό χρειάζεται πολιτική συνεννόηση».

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ. Δεν πέρασε απαρατήρητο δε, πως χρησιμοποίησε το παράδειγμα της αποτροπής του Μπαρμπαρός το 2018, επί ημερών του, κάτι που όπως τονίζουν διπλωματικοί κύκλοι προσκείμενοι στον ίδιο, ανεβάζει τον πήχη και στριμώχνει τον Μητσοτάκη για τη στάση που οφείλει να έχει απέναντι στην Τουρκία. Ακόμη και τα πρόσωπα που συνομιλεί ο κ. Τσίπρας αυτές τις ημέρες διαρκώς, με συσκέψεις στην Κουμουνδούρου, αποτυπώνουν την «εθνική γραμμή» που ακολουθεί και που απέχει από έναν πασιφισμό ή διεθνισμό άλλων εποχών. Για παράδειγμα μόνιμος συνομιλητής του είναι ο πρώην υπουργός Ευάγγελος Αποστολάκης που έχει σαφείς θέσεις αποτροπής στα ελληνοτουρκικά.

Στη σύσκεψη που έκανε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ καθώς κλιμακωνόταν η ένταση στο Αιγαίο συμμετείχαν επίσης ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ, πτέραρχος Χρήστος Χριστοδούλου, ο πρώην αρχηγός ΓΕΣ, αντιστράτηγος Γεώργιος Καμπάς, ο διπλωματικός του σύμβουλος, Βαγγέλης Καλπαδάκης και ο τομεάρχης της ΚΟ για θέματα Εθνικής Αμυνας Θοδωρής Δρίτσας. Μια σύνθεση ισορροπημένη εσωτερικά (ο Δρίτσας παραμένει στην τάση των 53) μα και με σαφές πρόσημο. Στη γραμμή Τσίπρα βέβαια συντάσσονται τα περισσότερα κεντρικά στελέχη του κόμματος αλλά και μεγάλο μέρος της Προοδευτικής Συμμαχίας – κυρίως στελεχών του πάλαι πατριωτικού ΠΑΣΟΚ.

Ο πρώην υπουργός δε, Γιώργος Κατρούγκαλος, επανέλαβε χθες σε συνέντευξή του (Kontra news) όλη τη νέα θέση του ΣΥΡΙΖΑ όπου επίσης εσωτερικά θεωρούν πως αποτελεί και σκληρή αντιπολίτευση στον Μητσοτάκη, χωρίς όμως να κινδυνεύει να χαρακτηριστεί θέση επικίνδυνη για τα εθνικά θέματα. Η απόκρουση κάθε απειλής στην υφαλοκρηπίδα μας, η επιστροφή στην πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, η επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια στο Ιόνιο, η εντατικοποίηση των διαπραγματεύσεων με την Αίγυπτο για καθορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και – στον βαθμό αυτό που κριθεί ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί – η επέκταση της αιγιαλίτιδας μας και νότια και ανατολικά της Κρήτης στα 12 μίλια και οι κυρώσεις κατά της Τουρκίας. Ενα μπουκέτο βέβαια θέσεων, που δεν βρίσκει σύμφωνους πολλούς της παλιάς βάσης του κόμματος – κάτι που μπορεί να διατυπωθεί και με κείμενα προσεχώς.