Αμπρακαντάμπρα

Κατά τη διακυβέρνηση  ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνέβαιναν δύο πράγματα: πρώτον,  οι κυβερνώντες εφάρμοζαν πρόγραμμα που δεν το ήθελαν, δεν ήταν «ιδιοκτησία τους»· δεύτερον, αναζητούσαν σκάνδαλα – ως και ειδικός υπουργός Επικρατείας μιας χρήσεως για την «Καταπολέμηση της Διαφθοράς» διορίστηκε τον Ιανουάριο του 2015. Τελικώς παρέμεινε ο κ. Παπαγγελόπουλος μοναδικός  γενικός αρχάγγελος της κάθαρσης – εκκαθάρισης των αντιπάλων.

Ως προς το πρώτο, διαβάζουμε τώρα ότι η κυβέρνηση Τσίπρα «όχι μόνο δεν άφησε άδεια τα ταμεία, αλλά άφησε προίκα ικανή να κρατήσει την οικονομία και τη χώρα σε μια δύσκολη στιγμή»· το ανέφερε ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός μιλώντας στην ΚΟ του κόμματός του.  Αλλά την «προίκα» -το γνωστό «μαξιλάρι» των 34 δισεκατομμυρίων- την επέβαλε το πρόγραμμα που δεν ήθελε να εφαρμόσει. Όχι για «δύσκολη στιγμή» γενικώς  αλλά για την περίπτωση που η Ελλάδα, για λόγους απρόβλεπτους, δεν θα μπορούσε να πληρώσει τα τοκοχρεωλύσια της και θα χρεωκοπούσε πάλι. Με ταλέντο ταχυδακτυλουργού, με μαγικό αμπρακαντάμπρα, ο πρώην πρωθυπουργός  μετέτρεψε σε ευλογία αυτό που τότε χαρακτήριζε κατάρα: τη δημοσιονομική πειθαρχία και προνοητικότητα που επέβαλαν οι ανάλγητοι νεοφιλελεύθεροι της  Ευρώπης.

Ως προς το δεύτερο, ο κ. Τσίπρας κατήγγειλε ότι οι αντίπαλοί του μετατρέπουν την πολιτική αντιπαράθεση σε «βούρκο» και ότι «στόχο δεν έχουν τα στελέχη, αλλά την ίδια τη παράταξη».  Όμως, κατηγορώντας 2 πρώην πρωθυπουργούς, 8 υπουργούς και τον διοικητή της ΤτΕ ότι οργάνωσαν το «μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως ελληνικού κράτους», ο κ. Τσίπρας δεν έβαζε στο στόχαστρο απλώς κάποια παράταξη αλλά με το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων που αποκαλεί «παλαιό πολιτικό σύστημα», από την Κεντροαριστερά ως τη βαθιά συντηρητική δεξιά, εξαιρουμένων των φίλων των κκ. Παπαγγελόπουλου και Παυλόπουλου.

«Με το ήθος και την ιστορία της Αριστεράς δε θα αφήσουμε κανέναν να παίζει παιχνίδια», κατέληξε ο κ. Τσίπρας. Αφού απέσπασε τον εαυτό του και το  κόμμα του από τον «βούρκο», με νέο αμπρακαντάμπρα  τους αποδίδει «ήθος και ιστορία», αποστολή και προορισμό. Δεν είναι του φθαρτού αμαρτωλού τούτου κόσμου αλλά παραδείσια  πτηνά που -παρά τα όσα διαβάζουμε- δεν διέπραξαν το προπατορικό αμάρτημα της πολιτικής, να μετατρέπουν σε ιδιωτικό το δημόσιο.

Ξέρουμε όμως πολύ καλά ότι όλοι οι απατεώνες -πολιτικοί και ποινικοί- από τον Αρτέμη Σώρρα  ως τον «ψευτογιατρό» περνώντας από τον κ. Βαρουφάκη, αποστολή εθνική ή θεϊκή ή ιστορική επικαλούνταν. Ήτοι, η εποχή μας μάλλον δεν είναι φιλική προς τους γκουρού και ίσως θα πρέπει να εγκαταλείψουν τον λόγο περί ιδιώνυμου ήθους, ιστορίας και αποστολής του ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Τσίπρας και τα στελέχη του. Δεν «πουλάει» πλέον.