Χτυπάτε εμένα, είπε σε ρόλο Ανδρέα Παπανδρέου ο Αλέξης Τσίπρας απευθυνόμενος υποτίθεται στους «διώκτες του», υποδυόμενος το θύμα ενός ριμέικ του «βρώμικου ’89».
Λυπάμαι που θα του χαλάσω την ονείρωξη. Αλλά η Αριστερά, τότε, ήταν απέναντι. Επιδίωξε να πολιτικοποιήσει το σκάνδαλο Κοσκωτά και να αποδώσει ευθύνες στον Ανδρέα. Βρήκα στο περιοδικό «Αντί» (τχ. 481, 13/12/1991), ολόκληρη την αγόρευση του μετέπειτα προέδρου του Συνασπισμού, Νίκου Κωνσταντόπουλου, στο ειδικό δικαστήριο. Το πολιτικό σκάνδαλο Κοσκωτά, σημείωνε, «όχι μονάχα προκλήθηκε και από πολιτικά αίτια αλλά προκάλεσε και πολιτικές επιπτώσεις, διαβρωτικές και διαλυτικές για το ουσιαστικό περιεχόμενο που έχει επιτέλους όλη αυτή η ανάπτυξη των συγκεκριμένων απόψεων και θέσεων για το περιεχόμενο της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, της ισότητας, της ισονομίας, της χρηστής διαχείρισης του δημοσίου συμφέροντος αλλά και γι’ αυτή την έννοια που πρέπει να έχει κάθε φορά αυτό που ονομάζουμε σχηματικά δημόσιο συμφέρον. […] Δεν νομίζω ότι έχει τροποποιηθεί το σύνταγμα και η ποινική δικονομία έτσι ώστε να έχει προστεθεί ως ειδικός λόγος άρσεως του αξιοποίνου ή μη καταλογισμού η πολιτική ιδιότητα, το εκλογικό αποτέλεσμα και οι πολιτικές συνέπειες, και κατά τούτο θεωρώ ότι πολύ κακή υπηρεσία προσφέρεται με αυτή τη μεθοδολογία της υποβάθμισης του ηθικού, κοινωνικού και οικονομικού μέρους της υποθέσεως και της διόγκωσης της πολιτικής της πλευράς, υπό την επίκληση επιχειρημάτων, που θητεύουν και αναφέρονται αποκλειστικά στην ανάλυση πολιτικών σκοπιμοτήτων…». Θα επανέλθω.
