Λευκή επιταγή

Κάποια σχήματα και πρόσωπα είχαν ήδη μπει στο δοκιμαστήριο ακόμη και πριν από τον εκλογικό Ιούλιο του 2019. Η προεργασία, άλλωστε, για συνδυασμούς, αρμοδιότητες, ατζέντες και προτεραιότητες, όπως και για τις εφεδρείες, είχε ξεκινήσει μήνες νωρίτερα στην κομματική έδρα, μέσα και από τις επιλογές στελεχών που αναλάμβαναν ειδικές αποστολές ή περνούσαν στην πρώτη γραμμή. Υπό αυτή την έννοια, έναν χρόνο νωρίτερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, την ώρα που στελέχωνε την πρώτη κυβέρνησή του, είχε προσχέδια ακόμη και για τον πρώτο ανασχηματισμό. Αν υπάρξουν ανατροπές σε σχέση με αυτό το πλάνο προετοιμασίας, αυτές έχουν να κάνουν με την «αστοχία υλικού» (που αποτελεί μια αναπόφευκτη παράμετρο σε κάθε οργανόγραμμα) και μια αλλαγή συνθηκών που προέκυψε στον δρόμο. Και η αλήθεια είναι ότι στους δώδεκα μήνες που μεσολάβησαν, και αστοχίες αναδείχθηκαν και οι συνθήκες άλλαξαν – με απολύτως απρόβλεπτο τρόπο, μάλιστα, εγκλωβίζοντας τη χώρα και την κυβέρνηση σε μια τρίμηνη καραντίνα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, πέρα από εκείνους που είχαν μπει στο γήπεδο, ο προπονητής είχε τοποθετήσει μια σειρά παικτών και στην άκρη του πάγκου, οι οποίοι έχουν ήδη ξεκινήσει προθέρμανση, διαβλέποντας ότι ο κύβος για τις αλλαγές ερρίφθη.

Ο Μητσοτάκης δεν τρέφει αυταπάτες για τη δυναμική του ανασχηματισμού. Γνωρίζει καλά ότι η σκόνη θα κάτσει πριν καν συμπληρωθεί μήνας και, πολύ περισσότερο, ότι καμία κυβέρνηση δεν ξέφυγε από τον κύκλο της φθοράς επειδή άλλαξαν τα πρόσωπα στα υπουργικά πόστα. Αλλά, σε αντίθεση με όλους σχεδόν τους ανασχηματισμούς του παρελθόντος, οι δικές του «διορθωτικές κινήσεις» δεν γίνονται υπό την πίεση της συγκυρίας ή ως αντίδοτο σε μια κυβερνητική κρίση. Οι αλλαγές που έπονται, περισσότερο και από το πρώτο κυβερνητικό σχήμα, θα επισφραγίζουν το imperium Μητσοτάκη σε όλα τα μήκη και πλάτη της πολιτικής και κομματικής σκηνής. Σε αυτή τη στροφή του δρόμου, ο Πρωθυπουργός δεν διατηρεί μόνο το προνόμιο της αποκλειστικής απόφασης – που φρόντισε να επισημάνει και η Ολγα Κεφαλογιάννη, βλέποντας τον Βασίλη Κικίλια να δρέπει δάφνες στις γειτονιές της Α’ Αθήνας -, αλλά μπορεί να κόψει αρμοδιότητες, να κοντύνει πρωτοκλασάτους, να κάνει μεταγραφές διεύρυνσης και να επενδύσει και σε άλλους εξωκοινοβουλευτικούς, μέσα σε χειροκροτήματα.  Οπως σχολίαζε σε μια ομάδα κοινοβουλευτικών και ένας εκ των στενότερων συνεργατών του, «θα μπορούσε να βάλει ακόμη και τον Αδωνη Γεωργιάδη να δηλώσει κεντροαριστερός»! Δεν υπάρχουν ισορροπίες που πρέπει να διατηρηθούν, η επιταγή στα χέρια του είναι λευκή.

Συνεπώς, ο ανασχηματισμός που έρχεται θα μπορούσε να είναι αποκαλυπτικός ενός ευρύτερου σχεδιασμού του Μητσοτάκη, ισχυροποιώντας και την ομάδα που θα τον υλοποιήσει. Στην άκρη του πάγκου βρίσκονται κυρίως οι δικές του «ανακαλύψεις» – που είχαν προωθηθεί και στο κόμμα και στη Βουλή και προετοιμάζονται για νέους ρόλους, με την εικόνα  του φρέσκου και άφθαρτου προσώπου.

Πρόκειται, κατά βάση, για πρόσωπα που η πολιτική ταυτότητά τους καθορίζεται από μια ευθεία γραμμή που τα συνδέει με τον Μητσοτάκη και όχι με την κομματική προϊστορία. Ο βουλευτής Επικρατείας Χρήστος Ταραντίλης αποτελεί το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα σε αυτή τη λίστα των εφεδρειών. Στο excel του Ακη Σκέρτσου έχουν δημιουργηθεί κάμποσα κενά που κρίνεται σκόπιμο να συμπληρωθούν και ο Ταραντίλης καλύπτει πλέον και την ανάγκη μεγαλύτερης εκπροσώπησης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στο κυβερνητικό σχήμα. Αν δεν συντρέχουν άλλοι λόγοι που ο άλλοτε γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της ΝΔ κρατήθηκε εκτός της πρώτης κυβερνητικής ομάδας, διαφαίνεται ότι δεν θα καεί στο ζέσταμα. Τα στοιχήματα για τον καθηγητή Διοικητικής Επιστήμης και Συστημάτων Λήψης Αποφάσεων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, πάντως, είναι ήδη πολλά στον γαλάζιο μικρόκοσμο, όπως και οι ρόλοι που μπαίνουν δίπλα στο όνομά του.  Οι μυημένοι θεωρούν ότι εάν τελικώς βρεθεί στο γήπεδο, πίσω από τη θέση θα κρύβεται και μια αποστολή.