Aλγόριθμοι

To ερώτημα μπορεί να τεθεί με δύο τρόπους. Τι συνιστά η ανακοίνωση των 97 νέων κρουσμάτων, πισωγύρισμα ή κάτι φυσιολογικό; Τι βοηθάει καλύτερα τον κοινό στόχο, η κινδυνολογία ή η ακριβής περιγραφή των δεδομένων;

Οι διαφορετικές προσεγγίσεις σε ένα επιστημονικό ζήτημα είναι και αναμενόμενες και καλοδεχούμενες. Η καθηγήτρια Επιδημιολογίας Αθηνά Λινού, για παράδειγμα, θεωρεί ανησυχητικό ότι στην αρχή της επιδημίας χρειάστηκαν τρεις με τέσσερις εβδομάδες για να φτάσουμε στα 30 κρούσματα την ημέρα, ενώ τώρα ήταν αρκετές λίγες μόνο ημέρες. Ο Νίκος Χαρδαλιάς, πάλι, επισημαίνει ότι αυτό που έχει σημασία είναι αν τα κρούσματα είναι συγκεντρωμένα σε μια περιοχή ή διάσπαρτα στην κοινωνία, ενώ οι ειδικοί προειδοποιούν ότι τα καταγραφόμενα κρούσματα θα αυξάνονται επειδή αυξάνονται και τα τεστ στον γενικό πληθυσμό.

Το κοινό στοιχείο αυτών των προσεγγίσεων είναι ότι πρέπει να συνεχίσουμε να προσέχουμε και να τηρούμε τα μέτρα. Και αυτό αφορά τόσο τους πολίτες όσο και τους υπεύθυνους των καταστημάτων, των δήμων ή των εκκλησιών. Για να επιτευχθεί όμως αυτός ο στόχος, θα πρέπει οι αρχές να συνεχίσουν να επιδεικνύουν τα ίδια στοιχεία που εκτίμησε η κοινωνία από την αρχή: ειλικρίνεια και ευθύτητα. Ενας λόγος που η Γερμανία σημείωσε τόσο μεγάλη επιτυχία στην αντιμετώπιση της πανδημίας είναι ότι αντιμετώπισε τους πολίτες ως ενήλικες.

Ας απευθύνουμε λοιπόν μια έκκληση: ελλείψει του Σωτήρη Τσιόδρα, ο οποίος λειτουργούσε πυροσβεστικά και εμψυχωτικά, μήπως θα μπορούσαμε να έχουμε λίγο περισσότερο Χαρδαλιά και λίγο λιγότερο Αδωνι; Ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας μπορεί να είναι σκληρός, αλλά ενώνει. Ο υπουργός Ανάπτυξης, αντίθετα, δεν χάνει ευκαιρία να διχάσει. Οταν ρωτήθηκε σε τι διαφέρει ο συνωστισμός έξω από τον ιερό ναό της Αγίας Τριάδας (παρουσία του) με τον συνωστισμό στη Μύκονο, απάντησε ότι τα δύο γεγονότα δεν έχουν σχέση (προφανώς επειδή ο ιός έχει αλλεργία στο θυμιατό) και απέδωσε την κριτική στο γεγονός ότι τιμήθηκε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και όχι ο Τσε Γκεβάρα (ξεκαρδιστικό εύρημα).

Χρειάζεται επίσης κι ένα νέο αφήγημα – άλλοι λένε ένα νέο διαφημιστικό σποτ. Ο οικονομολόγος Γκουλιέλμο Μπριτσέζε από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου μας προτείνει να συνεχίσουμε να βλέπουμε την πανδημία ως μια ξαφνική καταιγίδα. Είμαστε σε ένα ιστιοπλοϊκό με καθαρό ουρανό ένα καλοκαιρινό πρωινό και ξαφνικά σηκώνεται αέρας. Είναι αργά για να αποφύγουμε τη θύελλα. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι οι προσεχείς ώρες είναι απρόβλεπτες. Πρέπει λοιπόν να προσαρμοστούμε, να μαζέψουμε όσο χρειάζεται τα πανιά, και κυρίως να μην πανικοβληθούμε. Γιατί ο κακός χειρισμός μπορεί να οδηγήσει στο μοιραίο.

Η επικοινωνιακή στρατηγική δεν πρέπει να βασίζεται στη βεβαιότητα, αλλά στην ιδέα της προσαρμοστικότητας, γράφει ο ιταλός ερευνητής στο Politico. Οταν ο Χαρδαλιάς μιλάει για αλγόριθμους, το ίδιο λέει, απλώς πιο ψαρωτικά. Κι αυτό στο παιχνίδι είναι.