Αφέλειες

Η ακριβής διατύπωση έχεις ως εξής. «Θα μπορούσαμε κι εμείς να είχαμε χειριστεί με λιγότερη αφέλεια την υπόθεση και να πούμε: Ποιοι είναι οι τρεις που εμφανίζονται να έχουν μεγαλύτερη σχέση με το σκάνδαλο; Ε, αυτούς τους πάμε σε Προανακριτική και δεν θα επιστρέψουμε τη δικογραφία στη Δικαιοσύνη για να κρίνει αυτή.

(…) Αν κάναμε τον διαχωρισμό, είμαι βέβαιος ότι ακόμη και τα κόμματά τους θα αναγκάζονταν να τους απομακρύνουν αντί να τους αγκαλιάσουν».

Η διατύπωση ανήκει στον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα (συνέντευξη στην «Καθημερινή», 7/6).

Λέει τρία πράγματα.

Πρώτον, ότι δεν υπήρχαν στοιχεία κατά των δέκα αντιπάλων του πολιτικών που η κυβερνητική πλειοψηφία και η δική του ψήφος έμπλεξαν στην υπόθεση. Ηταν απλώς θέμα αφελούς χειρισμού.

Δεύτερον, ότι ο μη αφελής χειρισμός θα ήταν να είχαν παραπέμψει μόνο τρεις, όχι επειδή υπήρχαν στοιχεία ή ενδείξεις εναντίον τους, αλλά επειδή «εμφανίζονταν να έχουν μεγαλύτερη σχέση με το σκάνδαλο».

Δηλαδή; Θέμα εμφανίσεως. Τι είδους σχέση μπορεί να έχει κάποιος με ένα σκάνδαλο, αν δεν υπάρχουν στοιχεία ότι εμπλέκεται στο σκάνδαλο; Σχέση ερωτική; Κοινωνική; Πλατωνική; Φιλική;

Τρίτον, ότι κακώς το έστειλαν στη Δικαιοσύνη διότι έτσι αποκαλύφθηκε ότι δεν υπήρχαν στοιχεία. Ενώ αν είχαν κάνει Προανακριτική θα μπορούσαν να αρλουμπολογούν έως τις εκλογές – που λέει κι ο Πολάκης…

Τέταρτον, τι τον κόφτει τον πρώην πρωθυπουργό τι θα έκαναν τα άλλα κόμματα με τα κατηγορούμενα στελέχη τους; Εξ όσων γνωρίζω, πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είναι. Ούτε της ΝΔ, ούτε του ΚΙΝΑΛ.

Πολύ φοβούμαι ότι η παραπάνω διατύπωση πιστοποιεί αυτό ακριβώς που ψάχνουμε: δεν υπήρχε έρευνα για οικονομικό σκάνδαλο, αλλά πολιτική μεθόδευση.

Αν δεν υπήρχε μεθόδευση, ο Τσίπρας δεν είχε παρά να πει «η Δικαιοσύνη έστειλε μια δικογραφία στη Βουλή, τι δουλειά έχω να ανακατεύομαι με το έτσι ή το αλλιώς; Πρωθυπουργός ήμουν, όχι διάδικος!».

Δεν το είπε.

Αντιθέτως, παίρνει πάνω του την επιλογή. Και μετανιώνει μάλιστα όχι επειδή ήταν άδικη ή αβάσιμη η κατηγορία, αλλά επειδή η μεθόδευση ήταν αφελής!

Λάθος του. Ο Τσίπρας είχε μια ευκαιρία να κλείσει πολιτικά το θέμα.

Να εκφράσει τη λύπη του στους πολιτικούς που τους έμπλεξαν αναίτια. Να δηλώσει ικανοποίηση που δεν προέκυψε τίποτα μεμπτό εναντίον τους. Και να εκφράσει την εμπιστοσύνη του στη Δικαιοσύνη, τελεία.

Οχι να παραπονιέται επειδή χάλασε η δουλειά.

Δεν το έκανε, όμως. Και δυστυχώς θα το κουβαλάει.

Προσωπικά, δεν νομίζω ότι είναι αφελής για να μην καταλαβαίνει τι συνέβη. Αλλά από την άλλη αφελής δεν είναι ούτε ο Ρασπούτιν.