Μύθοι και αλήθειες για το νερό

Ο σχεδιασμός του υπουργείου Υποδομών για την παραχώρηση μέσω ΣΔΙΤ (σε βάθος τριετίας αφού σε αυτή τη φάση έχει εγκριθεί η πίστωση για την πρόσληψη χρηματοοικονομικού, τεχνικού και νομικού συμβούλου) της διαχείρισης, της λειτουργίας και της συντήρησης του εξωτερικού υδροδοτικού δημόσιου δικτύου (δηλαδή του δικτύου πριν παραλάβει το νερό η ΕΥΔΑΠ) στάθηκε η αφορμή κυβέρνηση και αντιπολίτευση να… ξεθάψουν το τσεκούρι του πολέμου.Οι απορίες, εύλογες. Πάμε για ιδιωτικοποίηση του νερού; Θα αυξηθούν τα τιμολόγια; Γιατί προχωρά σε αυτήν τη χρονική συγκυρία το Υποδομών; Και όπως σε όλα τα θέματα, υπάρχουν μύθοι και αλήθειες. «ΤΑ ΝΕΑ» έθεσαν επτά ερωτήσεις στην ηγεσία του υπουργείου Υποδομών. Και έλαβαν τις εξής απαντήσεις.

Ιδιωτικοποιείται το νερό;
Οχι. Το νερό ήταν, είναι και θα είναι δημόσιο αγαθό.

Το ΣΔΙΤ τι αφορά;
Από το 1999 έως και σήμερα, η ΕΥΔΑΠ λειτουργεί και εκτελεί στοιχειώδη συντήρηση στο εξωτερικό υδροδοτικό σύστημα. Η 20ετούς διάρκεια σύμβαση μεταξύ του ελληνικού Δημοσίου και της ΕΥΔΑΠ αρχικά έληξε στις 25 Οκτωβρίου 2019 και τώρα έχει παραταθεί έως την 31η Δεκεμβρίου 2020. Τις εργασίες που μέχρι σήμερα τις κάνει η ΕΥΔΑΠ τις κοστολογεί 26,5 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο (ποσό που πληρώνει το Δημόσιο). Η εκτίμηση από το Υποδομών είναι πως με τον δρομολογούμενο διαγωνισμό η τιμή αυτή μπορεί να μειωθεί σημαντικά – και να υπάρχει όφελος για τον φορολογούμενο.

Τι άλλαξε και χρειάζεται αυτός ο διαγωνισμός;
Οπως προαναφέρθηκε, η 20ετής σύμβαση λήγει στο τέλος του 2020. Μόνο μια διαφανής διαγωνιστική διαδικασία μπορεί να εγγυηθεί, κατά το υπουργείο, ότι τα επόμενα χρόνια οι εργασίες θα παρέχονται στο καλύτερο δυνατό επίπεδο και με το χαμηλότερο δυνατό κόστος.

Γιατί ΣΔΙΤ;
Το Δημόσιο για οποιοδήποτε έργο, είτε αφορά δρόμους, αεροδρόμια, λιμάνια, δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, σχολεία κ.ά., επιλέγει κάθε φορά να το δημοπρατήσει με τον προσφορότερο τρόπο για τα συμφέροντα των πολιτών.

Στην περίπτωση αυτή, τα πλεονεκτήματα της λύσης του ΣΔΙΤ για το Δημόσιο Εργο Διαχείρισης, Λειτουργίας και Συντήρησης του Δικτύου Ακατέργαστου Νερού της Αθήνας είναι (πάντα κατά το Υποδομών) τα εξής:

– εισάγεται ο υγιής ανταγωνισμός στις υπηρεσίες Διαχείρισης, Λειτουργίας και Συντήρησης του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος της Αθήνας, αποσκοπώντας στη μείωση του ετήσιου κόστους λειτουργίας και συντήρησής του

– προτεραιοποιούνται οι ανάγκες συντήρησης και αναβάθμισης του δικτύου

– προχωρά η επανακοστολόγηση του διυλισμένου νερού, προς όφελος των καταναλωτών

– προγραμματίζονται και μελετώνται τα απαραίτητα έργα συντήρησης, με έξοδα και ευθύνη του ιδιώτη

– ελέγχονται οι διαρροές του δικτύου που κοστίζουν χρήματα, διαφυλάττοντας ταυτόχρονα το δημόσιο αγαθό

θα ακριβύνει το νερό;
Σε καμία περίπτωση, υποστηρίζουν από το Υποδομών. Αντιθέτως, όπως αναφέρουν, το ελληνικό Δημόσιο έχει εκπονήσει μελέτη κοστολόγησης του αδιύλιστου νερού που παρέχεται στην ΕΥΔΑΠ. Σύμφωνα με αυτήν, τα τιμολόγια της ΕΥΔΑΠ μπορούν να διατηρηθούν ως έχουν ή ακόμη και να γίνουν στοχευόμενες μειώσεις.

Με την ΕΥΔΑΠ τι θα γίνει;
Συνεχίζει κανονικά τη λειτουργία της. Ειδικά για τις προαναφερόμενες υπηρεσίες, της δίνεται η δυνατότητα – αν φυσικά ενδιαφέρεται – να συμμετάσχει στον διαγωνισμό ΣΔΙΤ. Και μπορεί να είναι εκείνη ο τελικός ανάδοχος, εφόσον δώσει τη συμφερότερη – για το Δημόσιο – προσφορά.

Οι εργαζόμενοι κινδυνεύουν;
Οχι, υποστηρίζουν από το Υποδομών. Οπως λένε, θα ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας, ειδικότερα για το τεχνικό προσωπικό (μάλιστα θα υπάρχει ιδιαίτερη μνεία στα τεύχη δημοπράτησης του διαγωνισμού).