Η διάψευση της Θείας από το Σικάγο

Ο χρησμολόγος δεν άφηνε περιθώρια αμφισβήτησης. Η ιερή πρωθιέρεια μας συμβούλευσε να σκοτώσουμε τη γραία Οικονομία για να σωθούμε όλοι οι υπόλοιποι.

Αμέσως τρέξαμε στο φτωχικό της ταλαιπωρημένης Ψωροκώσταινας και συναγωνιζόμασταν ποιος θα τη συλλάβει πρώτος για να πάρει τα εύσημα του Μαντείου. Τη στήσαμε στα δύο μέτρα και την εκτελέσαμε παραδίδοντας και την τελευταία ικμάδα ενοχής.

Το κρίμα το μοιραστήκαμε όλοι και έγινε ακόμα πιο ελαφρύ βλέποντας τις εικόνες με την «παρέλαση» των φερέτρων στους δρόμους του ιταλικού Βορρά και τους ομαδικούς τάφους της Αμερικής.

«Σωθήκαμε, σωθήκαμε», αναφωνήσαμε ευδαίμονες για την επιτυχία του χρησμολόγου. Μια επιτυχία μισή, γιατί δεν μπήκε στον κόπο να ερμηνεύσει όλα τα λόγια της ιερής πρωθιέρειας. Εκείνες τις λέξεις που προειδοποιούσαν πως ο θάνατος της γραίας Οικονομίας θα μας έσωζε τη ζωή, αλλά και χωρίς αυτήν τη χιλιοταλαίπωρη, ζωή δεν υπάρχει.

Συμμετείχαμε όλοι στην εκτέλεσή της με χαρά, ο καθένας κουβάλησε το κρίμα που του αναλογούσε, αλλά τώρα, στην προσπάθεια να την επαναφέρουμε στη ζωή, το βάρος δεν μοιράζεται εξίσου το ίδιο.

Οι Κριτές των Νεκρών το φόρτωσαν ξανά στους Σίσυφους του σύγχρονου κόσμου. Στους ίδιους που πλήρωσαν με βαρύ τίμημα τις αμαρτίες της χρεοκοπίας. Αυτοί που για μια δεκαετία τραβούσαν κουπί στο καράβι του Οδυσσέα, που έχασαν σχεδόν τα πάντα στις μεγάλες φουρτούνες, που βρέθηκαν άνεργοι, χωρίς εργασιακά δικαιώματα. Αυτοί που αναγκάστηκαν να γίνουν σκλάβοι για ένα ξεροκόμματο, που είδαν τον εργασιακό τους βίο δεκαετιών να βουλιάζει από τα αστροπελέκια των Μνημονίων καλούνται ξανά να σπρώξουν τον βράχο στη μεγάλη ανηφόρα.

Μια ιστορία που διαλύει τις ψευδαισθήσεις που είχε η Θεία από το Σικάγο όταν εμπόδιζε τον νεαρό Βαρλάκη να σώσει την ανιψιά της από πνιγμό: «Εσύ δεν είσαι ο δημόσιος υπάλληλος;». «Μάλιστα». «Ε, άσ’ τη να τη σώσει κανένας άλλος να σωθεί στα σίγουρα».

Σήμερα η Θεία θα πετούσε όχι ένα αλλά δέκα κανάτια στους Βαρλάκηδες που κάποτε δεν ήθελε να σώσουν την ανιψιά της.