Ο καπνός και η φορμόλη

Είναι η εικόνα που αξίζει περισσότερο και από χίλιες λέξεις. Αξίζει, αν θα έπρεπε να μείνει κανείς στην αριθμητική των λέξεων, 1.675 – τόση ακριβώς είναι η έκταση του άρθρου που υπογράφει ο Αλέξης Τσίπρας και φιλοξένησε η «Εφημερίδα των Συντακτών» με τίτλο «Τι θα γινόταν αν…».

Τι θα γινόταν αν ήταν στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ; Η Ιστορία δεν γράφεται με υποθέσεις και από αυτήν την άποψη το ερώτημα συγκρούεται με την επιστήμη. Δεν είναι όμως αυτός ο λόγος για τον οποίο η ΝΔ απάντησε με μία και μόνο εικόνα – την εικόνα του Παύλου Πολάκη να καπνίζει στο υπουργείο Υγείας. Με την καπνισμένη φωτογραφία, η ΝΔ αποσυνέδεσε το ερώτημα από την υποθετική του διάσταση για να το συνδέσει με την πραγματολογική του. Ξέρουμε, είναι το νόημα, τι θα γινόταν αν ήταν στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί ξέρουμε τι γινόταν όταν ήταν στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί όπου κάθεται σήμερα ο Σωτήρης Τσιόδρας καθόταν άλλοτε ο Παύλος Πολάκης. Και κάπνιζε αρειμανίως.

Σε συνθήκες υγειονομικής κρίσης, είναι η εικόνα που ακόμη και αν δεν την είχε κανείς θα έπρεπε να την εφεύρει. Είναι και η εικόνα που πιστοποιεί πως ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει ακόμη εύκολα τις αντιπολιτευτικές του ανάσες. Δεν χρειάζεται να αντιπολιτεύεται κανείς αυτήν την αντιπολίτευση. Αρκεί να υπενθυμίζει το κυβερνητικό της παρελθόν. Τον Πολάκη να καπνίζει. Τον ιδιοκτήτη βουλκανιζατέρ που διορίστηκε διοικητής σε νοσοκομείο. Τον Πολάκη, ξανά, να απειλεί πως θα θάψει δημοσιογράφο τρία μέτρα κάτω από τη γη. Τα εγκαίνια νοσοκομείων χωρίς γιατρούς και εξοπλισμό. Τα πιτόγυρα στην αίθουσα συσκέψεων του υπουργείου. Το τσιγάρο, τις απειλές και τους διορισμούς ξανά και ξανά και ξανά.

Η αντισυριζαϊκή ύλη της κυβέρνησης εξακολουθεί να είναι η αντικυβερνητική. Και, φαίνεται, είναι τόσο νωπή ώστε να αφήνει η ΝΔ στον εαυτό της την πολυτέλεια να αντιπολιτεύεται τον ΣΥΡΙΖΑ ως αυτό που την κατηγόρησε ο εκπρόσωπός του. Ως «διαδικτυακό τρολ». Χίλιες εξακόσιες τόσες λέξεις ο Τσίπρας για τους «4.000 περισσότερους γιατρούς» που θα είχε στα νοσοκομεία, για τα «χιλιάδες περισσότερα τεστ, στοχευμένα σε όλο τον πληθυσμό, από τα δημόσια ερευνητικά ιδρύματα και όχι ως επί το πλείστον από ιδιωτικά κέντρα» και για τη διατίμηση στη μάσκα; Μια εικόνα εμείς – την εικόνα των 1.675 λέξεων.

Αν όμως το ένα ερώτημα είναι τι θα έκανε στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, το άλλο είναι πόσο μπορεί να μείνει νωπό το κυβερνητικό του παρελθόν. Ή μήπως ο μπαμπούλας και κάθε εικόνα των χιλίων και βάλε λέξεων δεν θα ερεθίζει στο εξής μόνο το οπτικό νεύρο αλλά και εκείνα της όσφρησης με την αποφορά της φορμόλης;

Ο κίνδυνος δεν είναι μόνο να σβήσει η μυρωδιά της φορμόλης εκείνη του καπνού. Είναι και να ξεμείνει η ΝΔ από αντικυβερνητική ύλη απέναντι σε μια παλιά κυβέρνηση που κρίθηκε πριν από έναν ολόκληρο χρόνο στις κάλπες  και, μαζί με αυτήν, κρίθηκαν και τα τσιγάρα και οι διορισμοί και οι απειλές του Πολάκη. Το διαδικτυακό τρολάρισμα, με λίγα λόγια, δεν μπορεί παρά να έχει ημερομηνία λήξης. Συμβαίνει εξάλλου με όλες τις εικόνες: όσες λέξεις και να είναι, η μοίρα τους πάντα στο τέλος είναι να ξεθωριάζουν.