Αναζητούν τη θεραπεία με λήψη πλάσματος από 10 Ελληνες με αντισώματα

Στη λήψη πλάσματος αίματος από δέκα Ελληνες, πρώην ασθενείς που νόσησαν από κορωνοϊό, προχώρησαν έλληνες επιστήμονες, αναζητώντας τη θεραπευτική απάντηση της νόσου Covid-19 στα αντισώματα. Το αμέσως επόμενο βήμα είναι η χορήγηση πλάσματος αντισωμάτων σε ασθενή στη χώρα μας, εφόσον κριθεί ότι πληροί τα κριτήρια.

Υπενθυμίζεται ότι στις 28 Απριλίου έλαβε το πράσινο φως και ενεργοποιήθηκε ελληνική πολυκεντρική μελέτη φάσης ΙΙ, με επικεφαλής τον καθηγητή Θεραπευτικής Αιματολογίας – Ογκολογίας και πρύτανη του ΕΚΠΑ Θάνο Δημόπουλο, που εστιάζει στην παθητική ανοσοποίηση ασθενών με πλάσμα από άτομα που έχουν αναρρώσει από τη νόσο Covid-19.

Το πρωταρχικό στοιχείο που θα καθορίσει την επιτυχία αυτής της προσέγγισης, όπως εξηγούν οι επιστήμονες των έξι νοσοκομείων της χώρας που συμμετέχουν στη μελέτη (Αττικόν, Ευαγγελισμός, Σωτηρία, Αλεξάνδρα, Αγιος Σάββας και Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών), είναι η επιβίωση των ασθενών στις τρεις εβδομάδες, στον έναν μήνα και στους δύο μήνες από την ένταξη στη μελέτη.

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ. Ειδικότερα και σύμφωνα με τα όσα προβλέπει το πρωτόκολλο, σε πρώτη φάση επιλέγονται εθελοντές δότες, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούν αυστηρά κριτήρια, με πρώτο να έχουν προσβληθεί από τη νόσο Covid-19. Επιπλέον, πρέπει να έχουν μεσολαβήσει τουλάχιστον δύο εβδομάδες από την ανάρρωση και συνεπώς θα πρέπει να απουσιάζει οποιοδήποτε σύμπτωμα, ενώ θα πρέπει να έχουν υποβληθεί σε δύο ελέγχους με ισάριθμα αρνητικά αποτελέσματα.

Κατά τη διαδικασία αυτή, ήδη 42 δότες έχουν ελεγχθεί για την ύπαρξη αντισωμάτων έναντι του SARS-CoV-2 και σε δέκα από αυτούς έχει ολοκληρωθεί η πλασμαφαίρεση και η συλλογή του πλάσματος. Συνολικά, θα συμμετέχουν 60 δότες.

Με τον τρόπο αυτό θα δημιουργηθεί μία «δεξαμενή» πλάσματος αίματος για τον νέο κορωνοϊό, που με τη μέθοδο της κρυοσυντήρησης θα μπορεί να παραμείνει αποθηκευμένο για αρκετούς μήνες. Ακολούθως, και δεδομένου ότι η μελέτη θα διαρκέσει 20 μήνες, το πιθανότερο είναι να συμπεριληφθούν ασθενείς τόσο την περίοδο που διανύουμε όσο και κατά τη διάρκεια δεύτερου πιθανού κύματος τον επόμενο χειμώνα.

Εν τω μεταξύ, κάθε «κρίκος» στην υλοποίηση της έρευνας διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο. Αναλύοντας τη συλλογική επιστημονική προσπάθεια, ο Θάνος Δημόπουλος αναφέρεται ενδεικτικά «στον σημαντικό ρόλο του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας (Κ. Σταμούλης), το οποίο διακινεί τις μονάδες πλάσματος που θα λαμβάνονται από τους δότες, και του Ινστιτούτου Παστέρ (Α. Μεντής), το οποίο θα αναλάβει την ανίχνευση των IgG αντισωμάτων έναντι του SARS-CoV-2 στο πλάσμα του δότη».

Και συνεχίζει: «Ταυτόχρονα, ο  καθηγητής Γ. Παυλάκης από το NCI των ΗΠΑ θα υποστηρίξει ενεργά την ανίχνευση ειδικών εξουδετερωτικών αντισωμάτων έναντι του SARS-CoV-2 στο πλάσμα του δότη».

Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΩΝ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ. Το επόμενο – και κρισιμότερο – ερευνητικό βήμα είναι η επιλογή 60 βαριά πασχόντων, για τους οποίους κρίθηκε αναγκαία η νοσηλεία τους σε ΜΕΘ ή λόγω της αναπνευστικής δυσχέρειας διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης του συνδρόμου οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας. Είναι σημαντικό, εντούτοις, να μην έχουν αναπτύξει άλλες σοβαρές επιπλοκές, οι οποίες δεν δύναται να αντιμετωπιστούν με τη χορήγηση πλάσματος αντισωμάτων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Nature Biotechnology», «η χορήγηση πλάσματος από αναρρώσαντες ασθενείς από Covid-19 σε αρρώστους που νοσηλεύονται από τη νόσο αποτελεί πρώτη επιλογή στη θεραπευτική της λοίμωξης αυτής».

Είναι ενδεικτικό ότι τα μεγαλύτερα νοσηλευτικά ιδρύματα των ΗΠΑ, όπως τα Mayo Clinic, Johns Hopkins University, Washington University, σε συνεργασία με τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) μετέχουν σε μεγάλο δίκτυο προσέλκυσης δοτών και λήψης πλάσματος, ώστε να χορηγηθεί σε ασθενείς με Covid-19.

Μάλιστα, σύμφωνα με τον Arturo Casadevall, διευθυντή μοριακής μικροβιολογίας και ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, «αυτή η δυνατότητα χρήσης πλάσματος γρήγορα έγινε η σημαντικότερη σήμερα θεραπεία του κορωνοϊού, χωρίς να έχουν τελειώσει οι κλινικές μελέτες που μπορεί να αναδείξουν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά της, λόγω της ύπαρξης ελάχιστων άλλων θεραπευτικών παρεμβάσεων και διότι η πιθανότητα επιβάρυνσης του ασθενούς είναι μικρή συγκριτικά με την πιθανότητα βελτίωσης».