Προστασία μόνο όσων «κόκκινων» χτύπησε ο κορωνοϊός
Ολοι έχουν καθήκον να σταθούν σε αυτούς τους ανθρώπους που θα κινδυνεύσουν να χάσουν το σπίτι τους και όχι στους συστηματικούς κακοπληρωτές που μας θεωρούν... κορόιδα
NEWS ANALYSIS
Η πλέον υποκριτική συζήτηση που γίνεται δημοσίως από πολιτικούς το τελευταίο διάστημα αφορά την προστασία της πρώτης κατοικίας και την παράταση που υποτίθεται ότι πρέπει να υπάρξει από τυχόν πλειστηριασμούς για όσους έχουν «κοκκινήσει» τα δάνειά τους πέραν της Πρωτομαγιάς του τρέχοντος έτους.
Οι μεν της αξιωματικής αντιπολίτευσης κάνουν ότι δεν ξέρουν ότι με νόμο που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στις 28 Μαρτίου 2019 καταργήθηκε η όποια προστασία υπήρχε (ναι, έχει καταργηθεί από τότε) και δόθηκε μια τελευταία δυνατότητα ρύθμισης για όσους είχαν ληξιπρόθεσμα υπόλοιπα δανείων έως 100.000 ευρώ, στις 31/12/2018! Ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος είχε χαρακτηρίσει τη συγκεκριμένη ρύθμιση ως «βήμα επιστροφής στην κανονικότητα». Οι συντάκτες της ρύθμισης είχαν μάλιστα υπολογίσει ότι στην περίμετρό της καλύπτονταν 150.000 δανειολήπτες με οφειλές 11 δισ. ευρώ.
Η δε σημερινή κυβέρνηση δείχνει επίσης να αρνείται την πραγματικότητα. Ισως όπως είχε πει στις 28 Μαρτίου του 2019 ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος της ΝΔ (σημερινός υπουργός Εξωτερικών) Νίκος Δένδιας καταψηφίζοντας τη ρύθμιση γιατί «είμαστε λαϊκό κόμμα και θέλουμε να εντάξουμε περισσότερους πολίτες σε ένα πλαίσιο προστασίας». Η κυβέρνηση της ΝΔ παρέλαβε την εν λόγω ρύθμιση πριν καν εφαρμοστεί μετά τις εκλογές του Ιουλίου του 2019, έδωσε την αναγκαία παράταση εφαρμογής αρχικά έως τα τέλη Δεκεμβρίου 2019 και στη συνέχεια έως τις 30 Απριλίου 2020.
Τελικά, για την υπαγωγή στο καθεστώς προστασίας, ούτε το «λαϊκό» κόμμα της ΝΔ τα κατάφερε. Εως τις 28/2, όπου υπάρχουν στοιχεία στην Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, είχαν υποβληθεί και διαβιβαστεί στις τράπεζες 2.509 αιτήσεις, είχαν υποβληθεί από τις τράπεζες 996 προτάσεις ρύθμισης χρέους και μόλις 481 δανειολήπτες είχαν κάνει δεκτές τις προτάσεις των τραπεζών.
Θέλετε να έχουν δεκαπλασιαστεί από την 1η Μαρτίου έως σήμερα οι ρυθμίσεις και να μας το κρύβουν και πάλι απέχουν παρασάγγας από τις εκτιμήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του Ευ. Τσακαλώτου για 150.000 δανειολήπτες που θα εντάσσονταν στη ρύθμιση.
Προφανώς η ρύθμιση απέτυχε. Το γιατί το γνωρίζουν οι συντάκτες του νόμου, καθώς δεν κατάφεραν να προσελκύσουν είτε με κίνητρα είτε με το ζόρι, τους χιλιάδες δανειολήπτες που έχουν προσφύγει στις διατάξεις του νόμου Κατσέλη και περιμένουν από 3 έως και… 13 χρόνια για δικάσιμο, αδιαφορώντας πλήρως τόσο για τη «λαϊκή» Δεξιά όσο και για τη «λαϊκίστικη» Αριστερά. Πρόκειται άλλωστε για δανειολήπτες με στρατηγική και είτε βρίσκονται πράγματι σε αδυναμία είτε είναι κακοπληρωτές με σύστημα και οι υποθέσεις τους έχουν πάρει τον δρόμο τους και κανένας έλληνας πολιτικός δεν δείχνει ότι θα τους σταματήσει.
Ολα αυτά στην υγεία των «κορόιδων», των δανειοληπτών που συνεχίζουν να στηρίζουν το τραπεζικό σύστημα πληρώνοντας στην ώρα τους τις δανειακές τους υποχρεώσεις.
Πολλά από αυτά τα «κορόιδα» ωστόσο εν μέσω των απρόβλεπτων συνθηκών που δημιούργησε η πανδημία, βρίσκονται σε πραγματική αδυναμία και πραγματικά δεν ξέρουν αν πρέπει να γελάσουν ή να κλάψουν με τους πολιτικούς που συζητούν σοβαρά αν πρέπει να παραταθεί η – όποια – προστασία της πρώτης κατοικίας για όσους είχαν ληξιπρόθεσμες οφειλές έως το μακρινό 2018 και αδιαφόρησαν για μια ρύθμιση, σχεδόν χαριστική που τους προσφέρθηκε.
Η κυβέρνηση προφανώς έχει την ελευθερία για να δώσει όση προστασία θέλει σε όσους αδιαφόρησαν για τη ρύθμισή της. Εγώ εκτιμώ ότι δεν θα το κάνει. Ομοίως και ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να συνεχίσει να υπερασπίζεται την εκλογική πελατεία του 2015.
Ολοι όμως έχουν καθήκον να σταθούν σε αυτούς τους ανθρώπους που θα κινδυνεύσουν να χάσουν το σπίτι τους, όχι γιατί αποφάσισαν συστηματικά να μην πληρώνουν τις δόσεις τους ενώ μπορούσαν, αλλά γιατί ένας πραγματικός εξωγενής παράγοντας (ο Covid-19) τίναξε στον αέρα τα οικονομικά τους.
Για αυτούς η επιδότηση των δόσεων των στεγαστικών δανείων που αφορούν την πρώτη κατοικία για ένα τουλάχιστον έτος, αποτελεί την ελάχιστη και αναγκαία στήριξη, εάν θέλουμε πραγματικά να βγει αλώβητος ο κοινωνικός ιστός από αυτή την κρίση…














