Πρωταγωνιστής

Αν υπάρχει ένας πρωταγωνιστής στις κορωνο-Συνόδους Κορυφής, αυτός είναι ο ιταλός πρωθυπουργός που φωνάζει την ανάγκη της αλληλεγγύης μέσω της αμοιβαιοποίησης των χρεών. Οταν ανέλαβε τα ηνία της Ιταλίας, το 2018, ο Τζουζέπε Κόντε θεωρείτο ένας ασήμαντος πολιτικός, κάποιος που τοποθετήθηκε απλά στην κορυφή μιας συμμαχίας ευρωσκεπτικιστών και λαϊκιστών. Δύο χρόνια μετά – και με ένα διαφορετικό κυβερνητικό συνασπισμό να τον στηρίζει – ευρωπαίοι αναλυτές τού αναγνωρίζουν ότι κατόρθωσε να συμπεριφερθεί ως αληθινός statesman. Πάνω από 60% της ιταλικής κοινής γνώμης, λένε, εκτιμά τον τρόπο που χειρίστηκε την κρίση του Covid-19, ενώ στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή τον βλέπουν ως αυτόν που πέτυχε να σταθεροποιήσει την ασταθή ιταλική πολιτική. Τι κι αν τις πρώτες φορές που τον συνάντησαν οι παλιοί του ευρωπαϊκού κατεστημένου τον είχαν βρει απροετοίμαστο; Τώρα τον εκτιμούν και τον χαρακτηρίζουν άξιο εμπιστοσύνης. Στη σημερινή Σύνοδο Κορυφής, πιστεύουν ορισμένοι, οι εταίροι του ίσως κρίνουν και την παραμονή του στο Παλάτσο Κίτζι.
Προβολέας
Ο τρόπος που θα αποφασίσει η Ενωση να αντιμετωπίσει την επερχόμενη οικονομική κρίση θα επηρεάσει και τις πιθανότητες της ιταλικής οικονομίας να ανακάμψει. Αρα, και τις πιθανότητες των ευρωσκεπτικιστών, που παραμονεύουν, να επιστρέψουν απειλητικότεροι. Η ύφεση στην Ιταλία υπολογίζεται στο 9% – αφού η Λομβαρδία που χτυπήθηκε περισσότερο ισοδυναμεί με το 22% του ΑΕΠ της χώρας –, όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος εκτιμάται ότι θα φτάσει το 7,5%. Τον Σεπτέμβριο του 2019 το 42% των Ιταλών δήλωνε υπέρ της ΕΕ. Πλέον το ποσοστό έχει πέσει στο 27%. Το προσωπικό πολιτικό δράμα του Κόντε θα μπορούσε να αφορά τους περισσότερους από τους ευρωπαίους ομολόγους του. Η περίπτωσή του είναι, βέβαια, η πιο κραυγαλέα. Αλλά, ο προβολέας που πέφτει πάνω της φωτίζει το μέλλον που ενδεχομένως επιφυλάσσει μια μεγάλη βουτιά στα εθνικά ΑΕΠ για τους ευρωπαϊστές ηγέτες. Εκείνος άλλαξε μπαίνοντας στα σαλόνια των Βρυξελλών. Μένει να φανεί αν τα τελευταία θα ανακαινιστούν λίγο προκειμένου να τον κρατήσουν μέσα – και για να διαφυλάξουν, εν τέλει, την ταπετσαρία τους με μερικά μόνο γδαρσίματα.













