Αναστείλετε {LF}τις πληρωμές χρεών από αναπτυσσόμενες οικονομίες

Οι επιπτώσεις από την πανδημία είναι τεράστιες. Στο τέλος το χρέος πολλών χωρών θα πρέπει να αναδιαρθρωθεί. Δεν θα υπάρξει εναλλακτική λύση σε μια μερική παράκαμψη με διαπραγμάτευση. Ωστόσο, τα δικαστήρια και οι δανειστές δεν είναι σε θέση να χειριστούν καλύτερα την προεπιλογή του χρέους από ό,τι τα νοσοκομεία που καλούνται να λειτουργήσουν σε δεκαπλάσια δυναμικότητα. Ενα προσωρινό μορατόριουμ μπορεί να παρέχει την απαραίτητη γέφυρα. Στο βέλτιστο σενάριο, μπορεί να αποτρέψει ακόμη και ορισμένες αδυναμίες.

Η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχουν τεράστια εμπειρία με τις χώρες που αντιμετωπίζουν δυσχέρειες και τα τελευταία χρόνια αναγνωρίζουν όλο και περισσότερο ότι η μερική αθέτηση χρεών είναι συχνά η μόνη ρεαλιστική επιλογή. Είναι τραγικό που, μετά την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, η ευρωζώνη δεν κατάφερε να βρει έναν τρόπο για την αναδιάρθρωση των χρεών της Νότιας Ευρώπης πέρα από την περίπτωση της Ελλάδας – μια πορεία δράσης που υποστηρίξαμε έντονα τότε.

Η προσπάθεια επιβολής των τακτικών πληρωμών χρέους σε εξαιρετικά δύσκολους καιρούς μπορεί να οδηγήσει μόνο σε βαθύτερη και πιο παρατεταμένη ύφεση. Φυσικά, ένα μορατόριουμ χρέους θα απαιτήσει από τις ΗΠΑ, οι οποίες ασκούν αποτελεσματική επιρροή στο ΔΝΤ, να συμμετάσχουν. Αλλά και πάλι, το ίδιο πρέπει να κάνει και η Κίνα. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, όλο και περισσότερες αναπτυσσόμενες χώρες στράφηκαν προς την Κίνα για δάνεια. Παρόλο που η Κίνα είναι τώρα ένας σημαντικός πιστωτής σε περίπου 40 χώρες, μέχρι στιγμής έχει αρνηθεί να συμμετάσχει στο Club του Παρισιού (το οποίο συντονίζει την αναδιάταξη των κρατικών χρεών) και επιμένει να ακολουθήσει τη δική της διμερή προσέγγιση πίσω από κλειστές πόρτες.

Τι μπορεί να γίνει; Το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα έχουν την ικανότητα και την εμπειρογνωμοσύνη να συντονίσουν ένα μορατόριουμ χρέους εάν οι ΗΠΑ και άλλοι σημαντικοί παίκτες καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι μια τέτοια κίνηση είναι προς το εθνικό τους συμφέρον. Οι ιδιώτες πιστωτές θα έχουν σχετικά μικρή επιλογή εκτός από το να συνεργαστούν βραχυπρόθεσμα. Πολλές αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες οικονομίες θα σταματήσουν σύντομα να πληρώσουν τα χρέη τους ούτως ή άλλως. Ο κόσμος πρέπει να αντιμετωπίσει έγκαιρα το πρόβλημα.

Η Κάρμεν Ράινχαρτ είναι καθηγήτρια Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Συστήματος στη John F. Kennedy School of Government  του Harvard University.

Ο Κένεθ Ρογκόφ είναι καθηγητής Οικονομικών και Δημόσιας Πολιτικής στο Harvard University. Διετέλεσε επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου από το 2001 έως το 2003.