Διπλό πρόβλημα {LF}ο κορωνοϊός για όσους έχουν κατάθλιψη

Από εδώ και στο εξής, όταν κάποιος που δεν έχει βιώσει κλινική κατάθλιψη και αγχώδη διαταραχή με ρωτάει πώς είναι, δεν θα χρειάζεται να καταφεύγω σε περίτεχνες συγκρίσεις. Θα λέω: «Θυμάσαι πώς ήταν όταν ενέσκηψε ο COVID-19;» και θα καταλαβαίνει. Μόνο που για τους ανθρώπους με κατάθλιψη και σχετικές παθήσεις, η παρούσα στιγμή προκαλεί κλιμακούμενη οδύνη. Διότι αυτή είναι μια διπλή κρίση, σωματικής και ψυχικής υγείας, και όσοι ζουν τις ψυχιατρικές προκλήσεις δεν χρειάζονται μόνο αναγνώριση αλλά και θεραπεία. Εχω λάβει δεκάδες γράμματα και μηνύματα στο Facebook από ανθρώπους που αυξάνουν ανήσυχοι τις δόσεις των αντικαταθλιπτικών και αγχολυτικών τους φαρμάκων.

Η κατάθλιψη και η αγχώδης διαταραχή μου μοιράζονται πολλά κοινά με το πώς νιώθουν τώρα οι περισσότεροι άλλοι άνθρωποι: φόβο μήπως αρρωστήσω και πεθάνω, φόβο ότι θα χάσω ανθρώπους που αγαπάω, φόβο απρόβλεπτων ελλείψεων και οικονομικής καταστροφής. Αλλοι ανησυχούν μήπως ο βήχας τους είναι ένα σύμπτωμα του COVID-19 ή απλώς μια αλλεργία. Ανήκω στο ευμέγεθες κομμάτι του πληθυσμού που πρέπει να προσπαθεί να κάνει διαχωρισμό ανάμεσα στον συνηθισμένο φόβο και στην αρχή μιας κατάρρευσης. Χρειάστηκε να ειδοποιήσω τους γιατρούς που εποπτεύουν την ψυχική μου υγεία ότι είμαι Κωδικός Ευάλωτος και υπολογίζω σε εκείνους ώστε να με βοηθήσουν να καταλάβω αν περνάω από την απλή δυστυχία στη νευρωτική παράλυση. Χρειάστηκε να ακυρώσω την προγραμματισμένη μου απόσυρση από ένα φάρμακο που μου προκαλεί υπνηλία και μου προσθέτει κιλά.

Η καραντίνα είναι η παλαιότερη ιατρική τεχνολογία που υπάρχει: η απομόνωση των αρρώστων χρονολογείται στην αρχαιότητα. Παρότι όμως προστατεύει εκείνους που δεν νοσούν, είναι τοξική για τους ασθενείς, που εμφανίζουν αυξημένα σημάδια κατάθλιψης, άγχους και μετατραυματικής διαταραχής.

Ο Αντριου Σόλομον είναι συγγραφέας του βιβλίου «The Noonday Demon: An Atlas of Depression». Ζει στη Νέα Υόρκη.