{T16}Θα έχει {LF}για πάντα {LF}το Παρίσι{T16}!

Αν και τα Κύπελλα είναι σαν τα παιδιά που δεν μπορείς να διαλέξεις ποιο αγαπάς περισσότερο (όπως έλεγε ο αείμνηστος Παύλος Γιαννακόπουλος), το πρώτο Κύπελλο Πρωταθλητριών του Παναθηναϊκού παραμένει – συναισθηματικά τουλάχιστον – το κορυφαίο όλων.

Ηταν 11 Απριλίου του 1996, όταν ο χρόνος «πάγωσε» και… κυριολεκτικά, αφού κόλλησε το χρονόμετρο του αγώνα!

Ο Παναθηναϊκός που είχε αγγίξει και τα δύο χερούλια του βαρύτιμου τροπαίου (όντας μπροστά στο σκορ με 64-54 με δυόμισι λεπτά για το φινάλε του τελικού με την Μπαρτσελόνα) είδε τον Μοντέρο και με το σκορ στο 67-66 για την ελληνική ομάδα να ξεχύνεται στον αιφνιδιασμό, έτοιμος να «υπογράψει» μια αρχαία ελληνική τραγωδία.

Ακριβώς όμως όπως γινόταν σε αυτές, την ώρα της κορύφωσης του δράματος εμφανίστηκε ο από μηχανής θεός, που ήταν… Δαλματός!

Η χερούκλα του Στόγιαν Βράνκοβιτς δεν επέτρεψε στην μπάλα να καταλήξει στο καλάθι και έστεψε τους Πράσινους πρωταθλητές Ευρώπης για πρώτη φορά στην ιστορία τους.

Σε ένα φάιναλ φορ, όπου ο Βράνκοβιτς τους πήγε (με τάπα στον Ρέμπρατσα στη λήξη του κρίσιμου προημιτελικού αγώνα με την Μπενετόν στο Τρεβίζο) και τους έστεψε πρωταθλητές.

Με τον Γιώργο Βαρδινογιάννη να πηδάει από τις θέσεις των επισήμων και με το τσιγάρο στο στόμα να μπαίνει αλαφιασμένος στα αποδυτήρια για να πάρει τη φανέλα του Ντομινίκ Ουίλκινς, που οι αδελφοί Γιαννακόπουλοι είχαν φέρει στην Ελλάδα και δικαίως πανηγύριζαν δίπλα του μαζί με την κούπα στο φινάλε.

Η Μπαρτσελόνα (μέσω του εκπροσώπου Τύπου της Σαλβαδόρ Αλεμάνι) δήλωνε ηθική νικήτρια επειδή στο σουτ του Μοντέρο η μπάλα είχε βρει το ταμπλό πριν κόψει ο Στόγιαν και ο τεχνικός των Πρασίνων, Μπόζιντας Μάλκοβιτς, έριχνε… αλάτι στην πληγή τους απαντώντας: «Τότε να δώσουν στους παίκτες του το πριμ νίκης»!

Ο αρχηγός των Πρασίνων, Παναγιώτης Γιαννάκης, μιλούσε στα ελληνικά στη συνέντευξη Τύπου για να τιμήσει το ελληνικό μπάσκετ και ο Βράνκοβιτς συνειδητοποίησε (όντας τραυματισμένος στο παρκέ) μετά αρκετά λεπτά τι είχε πετύχει.