Ονειρο

«Κανεις δεν ειναι τοτέμ» είπε ο Αντώναρος και αμέσως έδωσε μια ανάσα στα συριζοsites που μοιάζουν με παραζαλισμένα κοτόπουλα αναζητώντας το ποια είναι η «γραμμή» σχετικά με την αντιμετώπιση του Σωτήρη Τσιόδρα και εν γένει της κυβερνητικής πολιτικής στη διαχείριση του κορωνοϊού. Είναι η «γραμμή» Πολάκη – Καρτερού ότι αυτός ο Τσιόδρας δεν είναι τίποτε περισσότερο από απολογητής της κυβερνητικής πολιτικής (άσε που κάνει και αλχημείες σχετικά με τα νούμερα ζώντων τε και τεθνεώτων); Ή μήπως των Ξανθού – Φίλη, ότι ο Τσιόδρας είναι σοβαρή περίπτωση επιστήμονα και με την παρουσία του έχει συμβάλει αποφασιστικά στην έγκαιρη προετοιμασία της χώρας, αλλά και στην εμπέδωση ενός κλίματος αποδοχής των σκληρών μέτρων που έχει επιβάλει η κυβέρνηση στην κοινωνία;

Κατά τον Βαγγέλη Αντώναρο, λοιπόν, «κανείς δεν είναι τοτέμ» – άρα ο καλός μας ο Σωτήρης πρέπει να κριθεί και προφανώς και να επικριθεί. Γιατί αν ήταν να αποθεωθεί θα το είχαν κάνει ήδη όλοι οι προηγούμενοι και δεν υπήρχε και θέμα προς συζήτηση. Αλλά για ποιο ακριβώς πράγμα να επικριθεί ο Τσιόδρας; Οτι δεν τα λέει καλά; Οτι δεν είναι οξύς; Οτι δεν κινδυνολογεί όσο θα έπρεπε; Ή ότι δεν είναι τόσο καθησυχαστικός όσο απαιτούν οι περιστάσεις; Αυτά δεν μας τα λέει ο Αντώναρος, αλλά δεν μας τα λένε και οι της «γραμμής» Πολάκη – Καρτερού, με την οποία συντάσσεται ο Αντώναρος. Γιατί; Διότι στην πραγματικότητα δεν είναι ο Τσιόδρας και η εμφάνισή του που (τους) ενοχλεί. Είναι ότι οι δυστυχείς διαπιστώνουν ότι η λεγόμενη «δεύτερη ευκαιρία» θα παραμείνει όνειρο. Απατηλό, που λέει και ο αγαπημένος Τόλης (Βοσκόπουλος)…

«Συνωμοσία»

Εγώ το ειχα καταλάβει ότι «κάτι μας κρύβουν», αλλά για να είμαι ειλικρινής φοβόμουν να το εξωτερικεύσω. Αν δε είσαι καθηλωμένος μέσα στο σπίτι και δεν κάνεις τίποτε, δεν έχεις ξωτερικές προσλαμβάνουσες, παρά μόνο ό,τι περνάει μέσα από την τηλεόραση, είσαι όσο να πεις και πιο ευάλωτος στο να δεχτείς τα πάντα – ακόμη και αυτό: ότι κάτι μας κρύβουν. Ποιοι το κρύβουν δεν έχει τόση σημασία. Μπορεί να είναι η παγκόσμια τάξη πραγμάτων, η παγκόσμια δικτατορική διακυβέρνηση που λέει και η Μιμή (του Αειμνήστου), μπορεί η μασονία, ο διεθνής καπιταλισμός, η CIA, η Mossad, η λέσχη Μπίλντερμπεργκ, η λέσχη με τα φρουτάκια του ΟΠΑΠ στην παρακάτ’ γωνία – ξέρω γω;

Το θέμα είναι ότι «κάτι μας κρύβουν» με τον κορωνοϊό και ευτυχώς που υπάρχουν μερικές ελεύθερες φωνές, όπως αυτή του φίλου… Κυριάκου Βελόπουλου, που περιφέρεται από κανάλι σε κανάλι και κηρύσσει τη σχετική θεωρία – με αριθμούς. Οπως χθες, που έδωσε στοιχεία για το πόσοι έχουν πεθάνει παγκοσμίως από κορωνοϊό στο διάστημα από 1/1 έως 25/3 και πόσοι από διάφορες άλλες αιτίες – για να αποδείξει ότι λιγότεροι «έφυγαν» από τον κορωνοϊό. Με βάση αυτό, ο Κυριάκος μάς ενημερώνει εν είδει προειδοποίησης ότι «κάτι μας κρύβουν», πλην όμως είμαι στη δυσάρεστη θέση να τον ενημερώσω ότι δεν ξέρω αν κρύβουν από μας, εκείνου πάντως δεν του τα λένε όλα. Τελευταίος ή σχεδόν τελευταίος τα μαθαίνει. Η σχετική κάρτα, Κυριάκο μου, κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο ήδη από 15ημέρου…

Ερώτηση: Ποιοι του κρύβουν (στοιχεία) του Κυριάκου και γιατί;

Μάθημα

Αφωνοι άκουσαν οι πιστοί τα νέα για τις κλειστές εκκλησίες στις ακολουθίες των Παθών και της Ανάστασης που έπεται, αλλά δεν πρέπει να παραπονιούνται. Δεν είναι καινούργια τα μέτρα αυτά. Ούτε πρωτόφαντα στον κόσμο. Εχουν ξανασυμβεί, σε άλλες ιστορικές περιόδους. Και μπορεί να μην υπάρχουν πολλά ιστορικά στοιχεία για μέτρα που έλαβε ο Ιουστινιανός προκειμένου να αντιμετωπίσει την πανδημία πανούκλας που αφάνισε τον μισό πληθυσμό της Κωνσταντινούπολης και των χωρών πέριξ των ακτών της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά από τα λίγα που ξέρουμε είναι ότι περιόρισε τις συναθροίσεις των πολιτών σε δημόσιους χώρους και στις εκκλησίες παρότι ηγείτο μιας βαθιά θεοκρατικής αυτοκρατορίας. Ασθένησε δε και ο ίδιος από την αρρώστια, αλλά τελικά τη γλίτωσε. Περιορισμό στις δημόσιες συναθροίσεις, αποκλεισμό των πόλεων και απαγόρευση της ελεύθερης διακίνησης των πολιτών, αναστολή των θρησκευτικών εκδηλώσεων ήταν μερικά από τα μέτρα που επέβαλαν και οι ηγεμόνες του 14ου αιώνα σε μια προσπάθεια να περιορίσουν την πανδημία της πανούκλας, του «μαύρου θανάτου» όπως τον αποκαλούσαν. Πέντε χρόνια κράτησε αυτή η πανδημία και αφάνισε τον μισό πληθυσμό της Ευρώπης και της Ασίας – κάπου 50 εκατ. ανθρώπους…

(Για να μαθαίνουν οι νεότεροι είναι όλα τα προηγούμενα – οι παλαιότεροι, φαντάζομαι, έχουν ανοίξει και κανένα βιβλίο. Τι; Οχι;)

Εργατοπατερισμός

Η απολυτη κωμωδία, από τις τόσες που ζούμε αυτό τον καιρό, και έχει να κάνει γενικά με τα μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας και ειδικότερα με την ατομική ευθύνη του καθενός. Χθες στον «Ευαγγελισμό» μερικοί γιατροί και νοσηλευτές, καμιά 20αριά περίπου, μπορεί και 25, αποφάσισαν να κάνουν… συγκέντρωση για την Παγκόσμια Ημέρα Υγείας, που ήταν χθες. Κατά τη συγκέντρωση αναπτύχθηκαν αιτήματα όπως προσλήψεις και… υλικά μέσα για την προστασία των εργαζομένων. Φυσικά εμφανίστηκε η Αστυνομία, η οποία τους ζήτησε να διαλυθούν, διότι απαγορεύονται οι συναθροίσεις άνω των 10 ατόμων, ο συνωστισμός κ.λπ. κ.λπ. Οι εργατοπατέρες οργανωτές διαμαρτυρήθηκαν, έγινε ένα «τζέρτζελο» και τελικά οι αστυνομικοί αποχώρησαν. Ποιο ήταν το κορυφαίο επιχείρημα των συγκεντρωμένων προς τους αστυνομικούς; Οτι… φορούσαν μάσκες, άρα δεν υφίστατο πραγματικό πρόβλημα διάχυσης του κορωνοϊού!

Μα, αφού φορούσαν μάσκες, τότε γιατί πρότασσαν ως αίτημα την κάλυψη των αναγκών σε… μάσκες κ.λπ.; Απάντηση δεν υπάρχει, πλην μιας: ότι ο εργατοπατερισμός είναι σαν τις κατσαρίδες. Θα επιβιώνει παντός καιρού…

Θέ(α)μα

Η απολυτη κωμωδία, νούμερο δύο: εδώ ο κόσμος χάνεται αλλά δύο τηλεπερσόνες, ο Κανάκης από τους «ραδιο-Αρβύλα» και ο Αρναούτογλου του ΑΝΤ1 πλακώνονται με δηλώσεις διότι ο πρώτος κατηγόρησε τον δεύτερο ότι του αντέγραψε μία εκπομπή που κάνει στο YouΤube, με τον δεύτερο να απαντάει – και σωστά κατά τη γνώμη μου – ότι στην τηλεόραση όλα είναι αντιγραφή από κάπου (συνήθως από την Αμερική, θα προσθέσω εγώ) και κανείς τους, από τους δικούς μας δηλαδή, δεν έχει ανακαλύψει την πυρίτιδα – την πιτυρίδα, μπορεί!

Οπως και να έχει το πράγμα και χωρίς να θέλω να υπεισέλθω στα χωράφια του τηλεοπτικού ρεπορτάζ – απλώς στις ώρες της γενικευμένης απραξίας, τα διαβάζω και εγώ – είναι αξιοσημείωτο το πώς μερικοί εκεί έξω καταφέρνουν, ακόμη και αυτές τις δύσκολες ώρες που πεθαίνει κόσμος από την πανδημία, να γίνονται πανελλήνιο θέμα με διάφορες ανοησίες αυτού του είδους.

Δεν θα αναφερόμουν στο θέμα, και ειδικά στον πρώτο εξ αυτών, αν δεν είχε στοιχηθεί και αυτός στη μακρά σειρά των τιμητών των πάντων, που κάθε τόσο σηκώνουν τον δείκτη και μας… βάζουν στη θέση μας.

Και κάτι τελευταίο: αν ο περί ου λόγος τιμητής διαμαρτύρεται για την υποτιθέμενη αντιγραφή του δευτέρου, τι θα έλεγε και για τους δύο ο μακαρίτης ο Θέμος; Ή ο ζων Λαζόπουλος;

Το κόβω εδώ, αμέσως, γιατί πολύ ασχολήθηκα, και βαριέμαι αφόρητα…