Μεταγραφικές αναζητήσεις στο σκοτάδι

Δεν είναι παράλογο. Απεναντίας, κάποιος θα μπορούσε να το αντιμετωπίσει ως κάτι το φυσιολογικό. Συμβαίνει στις κενές από ειδήσεις ημέρες. Οταν δεν υπάρχει η ροή των γεγονότων. Και οι μεταγραφές, συνήθως είναι κάτι που εξιτάρει το κοινό. Του δημιουργεί την περιέργεια να μάθει τι κρύβεται στη νουβέλα, αυτή που ξεφυλλίζεται πάντοτε σαν καλοκαιρινό εύπεπτο ανάγνωσμα.

Το βλέπουμε και τούτες τις δύσκολες λόγω κορωνοϊού και κλεισούρας ημέρες. Να το ενδιαφέρον για κάποιον ποδοσφαιριστή. Εκεί στρέφει το βλέμμα της μια ομάδα ενόψει της νέας περιόδου. Αναζήτηση για τα συμβόλαια άσων που λήγουν και άρα πρόκειται για εν δυνάμει στόχους στο παζάρι του καλοκαιριού. Του ποιου; Του καλοκαιριού, είπαμε; Μα, εδώ είναι το ζήτημα! Ολα τα ανωτέρω αποτελούν εικασίες και κάτι που αυτή τη στιγμή μοιάζει με κατάσταση εκτός πραγματικότητας. Δεν μπορεί κάποιος να υποστηρίξει έτσι εύκολα και χωρίς δεύτερη σκέψη πως ορισμένοι πουλούν φύκια για μεταξωτές κορδέλες, αλλά ποιος στα σοβαρά μπορεί να «χτίζει» λίστα για παίκτες που (μπορεί να) ενδιαφέρουν μια ομάδα; Την κάθε ομάδα;

Είναι ολότελα δύσκολο. Στα όρια του ανέφικτου. Για αρκετούς λόγους. Ο πρώτος, η σεζόν ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί. Για την ακρίβεια, έχει μπόλικο δρόμο μπροστά της και πολλά παιχνίδια. Που κρύβουν ανατροπές, νέους πρωταγωνιστές, διαφορετικά δεδομένα όσο περνά ο χρόνος. Κατά δεύτερο λόγο, ουδείς μπορεί να υποστηρίξει με βεβαιότητα το πότε θα εκκινήσει ξανά το πρωτάθλημα, σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης. Στα τέλη Μαΐου; Στις αρχές Ιουνίου; Με τη λήξη να έρχεται, κατά συνέπεια, μεσούντος του θέρους; Εσείς τι λέτε, αλήθεια, μπορεί να γίνει από τώρα πλάνο για κάτι που θα καταλαγιάσει ύστερα από περίπου τρεις μήνες; Είναι σαν να κάνουμε σχέδια για τα Χριστούγεννα ενώ ακόμη δεν έχει φτάσει το καλοκαίρι. Υπό μία έννοια, περί αυτού πρόκειται. Με τόσα ματς να απομένουν, αν φυσικά καταστεί δυνατή η επάνοδος στα γνωστά και τα αναμενόμενα, τα πάντα πρέπει να πέσουν στο τραπέζι.

Ασφαλώς, το να γίνεται επιδερμική κουβέντα τώρα και να κάνουν ορισμένοι σχέδια για το μέλλον, δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό. Οι μεταγραφές πουλάνε. Παντού και πάντα. Οσους παίκτες και να πάρει η ομάδα του, επίμονα ο οπαδός θα ζητεί «κι άλλους κι άλλους κι άλλους». Αλλά εδώ μπαίνουν οι αστερίσκοι και έρχεται η προσγείωση στην πραγματικότητα: τι να στοχεύσεις όταν δεν γνωρίζεις πώς και πότε θα λήξει αυτό που ζούμε; Και κυρίως, τι προδιαγραφές θα έχει η οποιαδήποτε ομάδα και πώς θα ατενίσει το μέλλον μέσα σε ένα (τουλάχιστον) δύσκολο οικονομικό τοπίο;