Κοντεύω τρεις βδομάδες σε μια απόλυτη, μοναχική, αυστηρή απομόνωση, που τη λέω οικειοθελή για να έχω μια ψευδαίσθηση αυτονομίας. Οτι όλο αυτό δεν συμβαίνει επειδή ανήκω στους ευπαθείς και επειδή φοβήθηκα ότι αν κολλήσω θα καταλήξω με σωλήνες (ξανά) και με ενοχές ότι κόλλησα κι άλλους και ότι παίρνω το κρεβάτι κάποιου στο δημόσιο νοσοκομείο επειδή δεν πρόσεχα. Σκέφτηκα ότι, να, αντί να σας γράψω τι καλά που είναι, θα εκτεθώ: είναι ΟΚ να φοβάσαι. Να μην το κρατάτε μέσα σας και να κάνετε αυτό που πρέπει. Κάποτε θα τα θυμόμαστε όλα αυτά και θα γελάμε.
Σχόλια
Τελευταία Νέα
- Ζάκυνθος: Απίστευτη καταγγελία για το βρέφος με μηνιγγίτιδα – Επενέβη εισαγγελέας για να το εξετάσει παιδιάτρος!
- Κωνσταντοπούλου: Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν κλείνει, όσο και αν προσπαθούν να το κλείσουν
- Αποκάλυψη FT: Η Deutsche Bank αγνοούσε τα «καμπανάκια» και τις ύποπτες πληρωμές του Έπσταϊν για 6 χρόνια
