Μήπως προτιμάτε το αγγλικό μοντέλο;

Σε περίπτωση που αμφιβάλλαμε ότι το «κράτος-πατερούλης» είναι η μοναδική οδός σε αυτή την πρωτόγνωρη, για τις γενιές μας, κρίση, το Σαββατοκύριακο τα ΜΜΕ μετέδωσαν ένα σωρό αποδείξεις. Την Παρασκευή εστιατόρια, καφέ και μπαρ είχαν πελάτες, με πολλούς να υποστηρίζουν στα σοβαρά πως είναι «ασφαλείς» επειδή κάθονταν έξω, οπότε το Σάββατο η κυβέρνηση τα έκλεισε. Το Σάββατο κόσμος ξεχύθηκε σε ανοιχτούς χώρους αναψυχής ή συνωστίζονταν σε σουπερμάρκετ για να αδειάσουν τα ράφια από τρόφιμα σε μεγάλες ποσότητες και χαρτιά υγείας (ειλικρινής απορία: γιατί ειδικά χαρτιά υγείας;). Οπότε έκλεισαν και ό,τι απέμενε και έβαλαν κανόνες για τα σουπερμάρκετ. Δεν έκλεισαν, βέβαια, οι εκκλησίες οπότε την Κυριακή το πρωί παρακολουθήσαμε σε ζωντανή μετάδοση συμπολίτες μας να μοιράζονται το ίδιο κουτάλι με τον ιερέα δίπλα στο πρόσωπο του καθενός που κοινωνούσε. Εν τω μεταξύ οι συλλήψεις παραβατών των μέτρων για την πανδημία μέσα σε δυο μέρες έφτασαν εύκολα τις 100. Σήμερα το πρωί πολλοί που θα μπορούσαν και θα όφειλαν να αποφύγουν να είναι στα γραφεία τους θα είναι εκεί. Δεν είναι ανάγκη να τους κατηγορήσουμε όλους, ούτε τα βρισίδια στα social media βοηθούν ιδιαίτερα, παρότι η δικαιολογημένη ανησυχία εύκολα σου γυρνάει σε οργή.

Οπως επισημαίνουν κάποιες αναλύσεις, στην Ευρώπη τα μοντέλα διαχείρισης της πανδημίας ως τώρα είναι, χοντρικά, δυο. Το ένα είναι αυτό που βάζει ως πρώτη προτεραιότητα τον περιορισμό της διάδοσης του ιού, με στόχο να μην επιβαρυνθεί το σύστημα υγείας και, προφανώς, να έχουμε λιγότερα θύματα. Είναι ένα μοντέλο προστατευτισμού που βάζει τα πάντα στον πάγο αλλά η ζωή προέχει. Οι οικονομίες στην ιστορία μας έχουν επανέλθει κι από χειρότερα χωρίς τους μηχανισμούς που έχουμε σήμερα.

Το δεύτερο είναι αυτό που αντιπροσωπεύει ως πιο ακραία περίπτωση η Μεγάλη Βρετανία. Εκεί το κράτος δεν είναι πατερούλης. Απλώς κάνει τους πολίτες της πειραματόζωα για να το αν θα δουλέψει η ανοσία αγέλης (διότι δεν το ξέρει κανείς στα σίγουρα). Θα πεθάνουν κάμποσοι και, μη γελιόμαστε, χωρίς κρατική παρέμβαση στις τραγωδίες είθισται να πλήττονται πρώτοι οι μη προνομιούχοι. Σκεφτείτε το λίγο καλά όλο αυτό όσοι ακόμη δεν παίρνετε μέτρα κι αποφασίστε αν θα προτιμούσατε πράγματι το αγγλικό μοντέλο.