Λιοντάρι στην τουρκική Βουλή

Η είδηση στα ελληνικά κανάλια παρουσιάστηκε κάπως έτσι: «Αρένα η τουρκική Βουλή, βουλευτές πιάστηκαν στα χέρια». Και όντως, το βίντεο που συνόδευε την είδηση έδειχνε μια σύρραξη στην τουρκική εθνοσυνέλευση, με την υποσημείωση ότι αυτή σημειώθηκε μετά την ομιλία βουλευτή της αντιπολίτευσης, επικριτική για τον Ερντογάν, την οποία θα χαρακτηρίσω ως έναν σταθμό στον αγώνα που δίνουν οι άνθρωποι σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου για ελευθερία και δικαιοσύνη.

Ο βουλευτής ανήκει στο κόμμα Σιρνιάκ, φιλοκουρδικό εικάζω, και ονομάζεται Φερχάτ Εμτσού. Και η περίπτωσή του είναι αξιοσημείωτη: πήγε κατά κυριολεξία στη φωλιά του λύκου, στην τουρκική εθνοσυνέλευση, και τα είπε όλα. Μέχρι ότι οι Τούρκοι είναι κάτι άγριοι που ήρθαν από τη Μογγολία, όπου έτρωγαν χόρτα και τάιζαν με αυτά και τα άλογά τους. Και πως έφτασαν στη Μικρά Ασία κλέβοντας τη γη από τους Ελληνες, τους Κούρδους και τους Αρμένιους.

Τρομερός. Και τα έλεγε αυτά ενώ οι τούρκοι βουλευτές ωρύονταν εναντίον του, φώναζαν «σκοτώστε τον», ο πρόεδρος της Βουλής καλούσε, ωρυόμενος επίσης, τη… φρουρά να τον συλλάβει (τι μου θύμισες τώρα…) και παράλληλα του φώναζε από το μικρόφωνο «είσαι νεκρός», «θα φας δέκα χρόνια φυλακή» και άλλα τέτοια.

Η ομιλία, όπως είναι γνωστό, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Ακροδεξιοί βουλευτές μαζί με βουλευτές του Ερντογάν τού επιτέθηκαν, οι υπόλοιποι βουλευτές είχαν σχηματίσει μια ασπίδα προστασίας γύρω του, ένας χαμός. Αλλά ο κ. Φερχάτ Λιοντάρι κανονικό…

«Ιερές» απόψεις με λογική

Και ναι, κόντρα στους εγχώριους σκοταδιστές της Ελλαδικής Εκκλησίας, οι οποίοι με την ανοησία που διδάσκουν περί της Θείας Κοινωνίας θα πάρουν πολύ κόσμο στον λαιμό τους, το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, υπό την εμπνευσμένη καθοδήγηση του Παναγιότατου Πατριάρχη Βαρθολομαίου, βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Με χθεσινή του ανακοίνωση τονίζει ξεκάθαρα, χωρίς δεύτερες αναγνώσεις, τα ακόλουθα:

«Η Εκκλησία μας σεβόταν και σέβεται την ιατρική επιστήμη. Γι’ αυτό προτρέπει όλους τους πιστούς να εναρμονίζονται προς τις υγειονομικές οδηγίες τόσο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας όσο και προς τις σχετικές υποδείξεις και νομοθετικές διατάξεις των κατά τόπους κρατών».

Αναφορά η οποία με λίγα λόγια λέει ότι οι πιστοί σε όλον τον κόσμο οφείλουν να υπακούουν στις επιταγές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και στις αποφάσεις των κρατών, που έχουν και τη σχετική ευθύνη, και να λένε όχι στις κομπογιαννίτικες, αυθαίρετες ερμηνείες των εγχώριων μιμητών των αγιατολάχ.

Και για όποιον δεν κατάλαβε, στην ίδια ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου αναφέρεται: «Αυτονόητο θεωρείται ότι η πίστη στον Θεό, ως υπέρβαση και όχι ως κατάργηση της ανθρώπινης λογικής, καθώς και η προσευχή ενισχύουν τον πνευματικό αγώνα του Χριστιανού».

Επιτέλους, λογικές απόψεις…

Επικίνδυνο σπορ

Λογική είναι επίσης η παρέμβασητου Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Πλειώτα, ο οποίος έστειλε στη Δικαιοσύνη προς διερεύνηση για μια σειρά αδικήματα την αλοιφή του Βελόπουλου, η οποία υποτίθεται ότι θεραπεύει πάσα νόσο και πάσα… πνευμονία, κάθε κορωνοϊό και άλλα τινά!

Και όχι μόνο λογική, αλλά και σωστή είναι η παρέμβαση, διότι μπορεί να στείλει άκλαυτο στον άλλο κόσμο κάποιον ο οποίος θα δώσει βάση στις μπαρούφες του απίθανου Κυριάκου Βελόπουλου, ο οποίος δεν λέει να κόψει το επικίνδυνο σπορ του πλασαρίσματος αλοιφών άγνωστης προέλευσης και, κυρίως, άγνωστης σύνθεσης!

Ετούτη εδώ, που θεραπεύει και τον κορωνοϊό και την πνευμονία, την έχει ονομάσει «Βυζαντινόν», αφήνοντας μια εσάνς βυζαντινής αρχοντιάς αλλά και μυστηρίου. Να αλείφεται ο άλλος ως τον λαιμό, και να περιμένει το σάλπισμα να καβαλήσει τ’ άλογο και να βγει στον πηγαιμό για την «Κόκκινη Μηλιά»!

Κολλημένοι στο παρελθόν

Υπάρχει μια μικρή, λεπτή, κόκκινη γραμμή ανάμεσα στο τι σημαίνει «καλύπτω ειδησεογραφικά ένα γεγονός» και στο τι μου δίνουν έτοιμο στο πιάτο. Το πρώτο είναι δουλειά, είναι ρεπορτάζ, είναι καταγραφή τι έχω δει με τα μάτια μου και τι έχω ακούσει με τα αφτιά μου. Το δεύτερο, παρότι είναι πιο εύκολο – τι ευκολότερο υπάρχει από το να σου δίνουν έτοιμο ρεπορτάζ, με ή χωρίς εισαγωγικά, έτοιμο προς δημοσίευση -, παίζει ανάμεσα σε fake news και προπαγάνδα.

Για κάποιον λόγο τα τελευταία 24ωρα όλα τα Μέσα του ΣΥΡΙΖΑ, μα όλα, μηδενός εξαιρουμένου, καταπίνουν αμάσητο ό,τι τους σερβίρεται έτοιμο στο πιάτο για το τι συμβαίνει στον Εβρο και το εμφανίζουν ως αυθεντικό ρεπορτάζ, ενώ στην ουσία πρόκειται για προπαγάνδα. Τουρκική προπαγάνδα δε. Στην πιο ακραία της μορφή. Δημοσιεύματα και αναρτήσεις υποστήριζαν όλο το προηγούμενο διάστημα ότι στον Εβρο υπάρχουν νεκροί από ελληνικά πυρά. Νεκροί μετανάστες θύματα της απάνθρωπης ελληνικής κυβέρνησης – το είπαν, το ξαναείπαν, το επανέλαβαν, χωρίς σταματημό, ακόμα και όταν μπήκε στον χορό ο ίδιος ο Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος καταγγέλλει επίσης την κυβέρνηση για τους ίδιους λόγους – είναι ναζί, ήταν η χθεσινή του εκδοχή, με αφορμή τους υποτιθέμενους νεκρούς. Εξού και μας καταγγέλλει ως χώρα παντού. Εγώ δεν θα πω ότι επί του συγκεκριμένου υπάρχει κάτι ύποπτο αναφορικά με την τάση των Μέσων που υποστηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ να υποστηρίζουν κάτι τόσο εξωφρενικό. Ούτε θα τους ταυτίσω με την τουρκική προπαγάνδα. Θα πω μόνο ότι από τις 7 Ιουλίου έχουν περάσει οκτώ ολόκληροι μήνες, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τις κονόμες της είναι πια ένα απομακρυσμένο παρελθόν, και οφείλουν να απογαλακτιστούν κάποια στιγμή. Με το να επιμένουν, μόνο κακό στη χώρα κάνουν…

Ασφυξία

Ευκαιρίας δοθείσης θέλω να εκφράσω την αλληλεγγύη μου στους συναδέλφους δημοσιογράφους, τεχνικούς, διοικητικό προσωπικό της «Αυγής» που χθες έφτασαν στην έσχατη λύση – αυτήν της απεργίας – προκειμένου να φανεί συνεπής ο ΣΥΡΙΖΑ απέναντί τους και να τους πληρώσει. Μήνες, πολλούς μήνες, παραμένουν απλήρωτοι παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις και τις δεσμεύσεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, του Αλέξη Τσίπρα συμπεριλαμβανομένου.

Ομως έτσι είναι – πρόκειται για μία ακόμα παράπλευρη απώλεια από την απώλεια της εξουσίας. Οσο ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στην εξουσία, η «Αυγή» εκδιδόταν καθημερινά και χωρίς πρόβλημα, παρότι η κυκλοφορία της ήταν ισχνή. Δείγμα ότι υπήρχε κάποιο «μηχανάκι» το οποίο στήριζε την έκδοσή της. Τώρα για λόγους ευνόητους το «μηχανάκι» δεν υφίσταται, και η «Αυγή» βρίσκεται στα όρια της ασφυξίας. Μακάρι να τα καταφέρει να ξεπεράσει και αυτή την κρίση, αν και το βλέπω δύσκολο. Λεφτά ΔΕΝ υπάρχουν πια. Κι αν υπάρχουν, δίδονται για να στηριχθούν αλλά συριζομέσα ενημέρωσης. Στην «Αυγή» το γνωρίζουν αυτό οι συνάδελφοί μου, εξού και ανέβηκαν στα κάγκελα…