Σουλιώτισσες στον Θερμαϊκό!

Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους!

Τον Αρη και τον ΠΑΟΚ εννοώ, που έπειτα από 19 αγωνιστικές και ενώ απομένουν άλλες επτά για να πέσει η αυλαία της κανονικής περιόδου σέρνουν πιασμένοι χέρι χέρι τον χορό…

Ποιον χορό; Μα φυσικά τον χορό του Ζαλόγγου, λες και είναι οι παλιές γενναίες Σουλιώτισσες!

Αυτός ο χορός τους είναι παντελώς άγνωστος, διότι κανείς τους δεν έχει πιει ποτέ το κώνειο του υποβιβασμού, που τώρα το βλέπουν μπροστά τους χωρίς μάλιστα να έχουν εκπαιδευθεί στον… μιθριδατισμό!

Ο Αρης μαζί με τον Παναθηναϊκό είναι οι μόνες ομάδες που συμμετέχουν ανελλιπώς και αδιαλείπτως στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής από τη σεζόν 1963-64 και αμφότεροι καταγράφουν 57/57 παρουσίες.

Ο ΠΑΟΚ ήταν απών μονάχα από την παρθενική διοργάνωση, αλλά κι ελόγου του από τη στιγμή που βρέθηκε στην ελίτ (1964-65) δεν υποβιβάσθηκε ποτέ…

Τώρα όμως; Τώρα τρέμει το φυλλοκάρδι τους και όσο περνούν οι αγωνιστικές και παραμένουν κολλημένοι στον πάτο, βλέπουν το λάδι στο καντήλι τους να σώνεται!

Ενώ λοιπόν ο συμπολίτης τους Ηρακλής, που επέστρεψε στην κεντρική σκηνή έπειτα από οκτώ χρόνια, τους κοιτάζει αφ’ υψηλού (9-10), οι δυο αιώνιοι της Θεσσαλονίκης (5-14) μετρούν τα κουκιά που απομένουν και συν τοις άλλοις έχουν να αντιμετωπίσουν και την πίεση του περιβάλλοντός τους…

Σήμερα το Νick Galis Hall και το Παλατάκι της Πυλαίας βρίσκονται στις φλόγες με τον Αρη να υποδέχεται τον (πέμπτο της βαθμολογίας) Ηφαιστο Λήμνου και τον ΠΑΟΚ να βρίσκει απέναντί του το (τρίτο) Περιστέρι.

Φωτιά στα μπατζάκια τους, το δίχως άλλο, διότι εάν παρέλθει και η εικοστή αγωνιστική και τους βρει με άδεια χέρια, τότε τα όρια θα στενέψουν και τα φίδια θα τους ζώσουν ακόμη περισσότερο.

Το ζητούμενο βεβαίως δεν είναι μονάχα οι δικές τους προσδόκιμες νίκες, αλλά και οι ήττες των ανταγωνιστών τους: από πάνω τους βρίσκεται ο Πανιώνιος με 6-13, ένα σκαλί πιο ψηλά η Λάρισα με 7-12 και στο επόμενο συγκατοικούν με 8-11 το Ρέθυμνο, ο Κολοσσός Ρόδου και ο πιο ευάλωτος Ιωνικός Νικαίας.