Νοθεύοντας υπέροχα τον ανταγωνισμό…

Εχω την εντύπωση ότι λίγοι έχουν καταλάβει στην Ελλάδα ποια ήταν τα παραπτώματα  που είχε κάνει η Μάντσεστερ Σίτι και τιμωρήθηκε από την UEFA με διετή αποκλεισμό. Συνήθως στην Ελλάδα, όταν μιλάμε για παραβάσεις που έχουν να κάνουν με το Financial Fair Play, έχουμε στο μυαλό μας τα κατά καιρούς προβλήματα των ελληνικών ομάδων που έχουν πληρώσει με τιμωρίες διάφορες οφειλές σε παίκτες: έχουν τιμωρηθεί για αυτόν τον λόγο και η ΑΕΚ παλιότερα αλλά και ο ΠΑΟ που φέτος εκτίει την τιμωρία του. Αλλά η Σίτι δεν τιμωρείται για οφειλές: τιμωρείται γιατί οι άραβες ιδιοκτήτες της προσπάθησαν και πέτυχαν να βάλουν πολλά χρήματα στην ομάδα «νοθεύοντας» τον ανταγωνισμό.

Πλατινί

Η ιδέα του Financial Fair Play ανήκε στον πρώην πρόεδρο της UEFA Μισέλ Πλατινί. Ο γάλλος πρώην ποδοσφαιριστής είναι γοητευμένος από τα μοντέλα του αμερικάνικου επαγγελματικού αθλητισμού – είναι μάλιστα τόσο μεγάλος λάτρης των Αμερικανών που προσέλαβε κάποτε για τη θέση του διευθυντή επικοινωνίας της UEFA τον Πορτογάλο Πέδρο Πίντο εντυπωσιασμένος από το γεγονός ότι αυτός ήταν ο εκφωνητής του δελτίου αθλητικών ευρωπαϊκών ειδήσεων του CNN! Ο Πλατινί θα ήθελε να γίνεται στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο ό,τι και στις αμερικάνικες λίγκες: να υπάρχουν μόνο ανταλλαγές και όχι αγορές ποδοσφαιριστών, να υπάρχει όριο στα μπάτζετ των ομάδων, να υπάρχει όριο στις αμοιβές των παικτών κ.λπ. Ομως επειδή αυτά στην Ευρώπη δεν γίνονται, επινόησε το Financial Fair Play που σε πολύ γενικές γραμμές βασίζεται σε δυο υποχρεώσεις των ομάδων. Η πρώτη είναι τα έσοδά τους και τα έξοδά τους να είναι ισοσκελισμένα. Η δεύτερη να προκαταβάλουν μέσω αυξήσεων του μετοχικού τους κεφαλαίου τα χρήματα που θέλουν να ξοδέψουν για μεταγραφές κ.λπ. Η πρώτη υποχρέωση εξαναγκάζει τους λιγότερο ισχυρούς οικονομικά να είναι προσεκτικοί και να μη δημιουργούν ελλείμματα – κοινώς να σέβονται τις υποχρεώσεις τους. Η δεύτερη υποχρέωση δεν επιτρέπει στους πλούσιους να ξοδεύουν αλόγιστα (πολλές φορές παίρνοντας και δανεικά από πρόθυμες τράπεζες) – αν έχουν χρήματα για ξόδεμα πρέπει να τα βάλουν στο ταμείο της ομάδας πριν η σεζόν αρχίσει.

Αραβες

Γιατί αυτό το τελευταίο δεν το θέλουν ομάδες με λεφτάδες ιδιοκτήτες όπως οι Αραβες της Σίτι; Πρώτα από όλα γιατί κανείς, όσο πλούσιος κι αν είναι, δεν θέλει να προκαταβάλει και να δεσμεύσει τα χρήματά του στο ταμείο μιας ομάδας. Κι έπειτα το να αγοράζεις διαρκώς μετοχές (μέσω αυξήσεων που στην εταιρεία σου κάνεις) δεν σε κάνει πλουσιότερο: απλά καις τα ωραία σου χρήματα – είναι σαν να τα πετάς σε ένα πηγάδι. Τι προτιμούσαν πάντα οι λεφτάδες που ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο; Να μετοχοποιούν την όποια χασούρα – κοινώς να αγοράζουν τα χρέη τους, χωρίς μάλιστα για αυτό να είναι και υποχρεωμένοι. Θα φέρω ένα παράδειγμα. Ας πούμε ότι η Σίτι θέλει να αγοράσει τον Λίο Μέσι. Της χρειάζονται 200 εκατ. ευρώ. Αν ο ιδιοκτήτης της τα προκαταβάλει μέσω αύξησης μετοχικού κεφαλαίου, όπως το FFP απαιτεί, και η αγορά του παίκτη δεν γίνει, αυτά τα χρήματα ο ίδιος δεν μπορεί να τα πάρει πίσω. Αν τα βάλει για να αγοράσει τον Μέσι, η Μπαρτσελόνα μπορεί να του τα πάρει όλα – ο αγοραστής χάνει πολύ από τη δυνατότητα διαπραγμάτευσης. Αν δεν τα βάλει κι αγοράσει με δικά του χρήματα τον Μέσι, όπως συνέβαινε παλιά, θα γράψει στον ισολογισμό ότι δάνεισε την ομάδα με 200 εκατ. Η ομάδα θα φαινόταν ότι του χρωστάει κι αν ποτέ κάποιος την αγόραζε θα έπρεπε να τον πληρώσει. Αν από την άλλη ο ίδιος ήθελε να μην υπάρχουν χρέη προς το πρόσωπό του θα τα μετοχοποιούσε. Και είτε θα μεγάλωνε τον έλεγχό του στην ομάδα, είτε θα καθόριζε τον ισολογισμό της – θα μπορούσε δηλαδή να την παρουσιάζει ζημιογόνα ή κερδοφόρα ανάλογα με το τι τον βολεύει.

Απλό

Τι έκαναν οι Αραβες της Σίτι; Κάτι πολύ απλό. Δημιούργησαν μια θυγατρική εταιρεία, την «Etihad», που εισέπραττε χορηγίες για λογαριασμό της Σίτι. Δεν θα ήταν πρόβλημα αν το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel δεν αποκάλυπτε το 2018 ότι με αυτόν τον τρόπο οι Αραβες χρηματοδοτούσαν τη Σίτι χωρίς να προκαταβάλουν χρήματα μέσω αυξήσεων, αλλά βάζοντας χρήματα στη θυγατρική της. Οι Γερμανοί ανακάλυψαν ένα mail του οικονομικού διευθυντή της Μάντσεστερ Σίτι Χόρχε Τσουμίγιας, με το οποίο αυτός ενημέρωνε το 2018 τις οικονομικές του υπηρεσίες ότι από τα 67,5 εκατ. λίρες (σ.σ. 81,2 εκατ. ευρώ), που εμφανίζονται ως χορηγίες μόνο τα 8 εκατ. λίρες (9,6 εκατ. ευρώ) είναι χρήματα που εισπράχτηκαν πραγματικά και όλα τα υπόλοιπα προέρχονται από εταιρείες του «Abu Dhabi United Group», το οποίο ανήκει στην οικογένεια Μανσούρ και κατέχει το 77% των μετοχών του συλλόγου. Με αυτό τον τρόπο οι Αραβες μπορούσαν διαρκώς να βάζουν χρήματα, χωρίς να βάζουν χρήματα (!), δηλαδή χωρίς να τα εμφανίζουν στο ταμείο της Σίτι. Χωρίς να φορολογούνται αφενός και χωρίς να προκαταβάλλονται αφετέρου. Οι τύποι έβγαιναν στην αγορά, αγόραζαν όποιον ποδοσφαιριστή ήθελαν και το κόστος του το περνούσαν στη θυγατρική της Σίτι ως χορηγία. Το Der Spiegel μάλιστα ανέφερε στο αποκαλυπτικό του δημοσίευμα το 2018, πως μέχρι το 2014 ο αγγλικός σύλλογος είχε χρησιμοποιήσει το ποσό των 127,5 εκατ. λιρών (153,5 εκατ. ευρώ) χωρίς να το δηλώνει πουθενά επί της ουσίας. Καταπληκτικό, αλλά όχι νόμιμο. Τουλάχιστον σύμφωνα με την UEFA.

CAS

Θα έχει ενδιαφέρον η προσφυγή της Σίτι στο CΑS γιατί το Ανώτατο Αθλητικό Δικαστήριο θα πρέπει να κρίνει αν πρέπει να υπάρχει όριο στη σπατάλη και έλεγχος των χρημάτων που μπαίνουν σε μια ομάδα: διότι παντού στη γη οι αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων ελέγχονται και οι Αραβες ελέγχους των χρημάτων τους δεν θέλουν. Επίσης το CΑS θα πρέπει να αποφασίσει αν επιτρέπεται ή όχι στην UEFA να βάζει κανόνες. Οι Αραβες (και άλλοι πολλοί…) ούτε αυτό το θέλουν: η λογική τους είναι ότι όλα αγοράζονται και ότι κανείς δεν πρέπει να ρωτά από πού προκύπτουν τα χρήματα του αγοραστή. Δεν ξέρω αν σας θυμίζει κάτι το πράγμα.

Συνοχή

Πάντως είναι άτυχοι οι Αραβες που δεν έχουν πάρει μια ελληνική ομάδα να κάνουν τέτοια κόλπα. Εδώ θα τους είχαν όλοι Θεούς και θα ξεσηκώνονταν για χάρη τους οπαδοί και λοιποί παρατρεχάμενοι λέγοντας ότι δεν είναι κακό να βάζουν λεφτά στις ομάδες οι άνθρωποι. Και δεν αποκλείεται να έβρισκαν και στην κυβέρνηση διάφορους πρόθυμους να κηρύξουν τον πόλεμο στην UEFA για λόγους κοινωνικής συνοχής…