Ενα άλλοθι για τον ΠΑΟΚ

Κάτι παραπάνω από ένα ντέρμπι: η διεκδίκηση ενός πολιτικο-δικαστικού εκβιασμού.

Μέχρι τη στιγμή που ο γερμανός διαιτητής Τομπίας Στίλερ της αυριανής αναμέτρησης ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός θα σφυρίξει τη λήξη του αγώνα, κανείς δεν θα πρέπει να αισθάνεται βέβαιος πως το ντέρμπι θα ολοκληρωθεί.

Πολλά θα εξαρτηθούν από την υποδοχή που θα επιφυλαχθεί στην αποστολή των Ερυθρολεύκων, την εξέλιξη που θα έχει το παιχνίδι εντός των τεσσάρων γραμμών του αγωνιστικού χώρου, τη συμπεριφορά των παραγόντων στα σκοτεινά σημεία, όπως είναι η φυσούνα και τα αποδυτήρια, τη σωστή λειτουργία του VAR και τα σφυρίγματα του διαιτητή.

Ο ΠΑΟΚ αντιλαμβάνεται το παιχνίδι ως μια από τις τελευταίες του ελπίδες για να δημιουργήσει αντιστάσεις και προσκόμματα στη μάχη που δίνει για να αποφύγει κυρώσεις για την πολυϊδιοκτησία.

Μια νίκη του Δικεφάλου που θα τον φέρει στην πρώτη θέση της βαθμολογίας θα αποτελέσει μια πολύ καλή τροφή για δεύτερες σκέψεις σε όσους θα κληθούν να πάρουν άμεσα τις δύσκολες αποφάσεις.

Η ιστορία της πολυϊδιοκτησίας θα σέρνεται για τους επόμενους τρεις μήνες κι ενώ θα έχει ήδη αναδειχτεί ο πρωταθλητής.

Ενας ΠΑΟΚ με την κούπα στο χέρι είναι πολύ πιο δυνατός, τουλάχιστον για τα ελληνικά δικαστήρια, απ’ ό,τι ένας ΠΑΟΚ που έχει τερματίσει δεύτερος.

Δεν είμαστε Ιταλία να αφαιρούνται τίτλοι και να υποβιβάζονται ομάδες, όπως η Γιουβέντους και η Μίλαν.

Αποδείχτηκε από την ωμή παρέμβαση της κυβέρνησης με την τροπολογία που πέρασε στη Βουλή για να προστατεύσει από βαριά καμπάνα την ομάδα της Θεσσαλονίκης.

Ο ΠΑΟΚ δύσκολα θα αποφύγει την τιμωρία. Το βάρος της πιθανόν να εξαρτηθεί, τουλάχιστον στην ημεδαπή, από τη βαθμολογική συγκομιδή του.

Αυτή τη λεπτομέρεια θα πρέπει να τη βάλουν οι διοικούντες στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους πριν αποφασίσουν να προσφύγουν στο Διαιτητικό Δικαστήριο. Εκεί οι δικαστές δεν έχουν κανέναν λόγο να υπολογίσουν το πολιτικό κόστος της κυβέρνησης Μητσοτάκη ή να πάρουν στα σοβαρά τις απειλές και τα συλλαλητήρια των οπαδών του Δικεφάλου.