Ο Νταλί, η ΕΜΙΑΝ και 25.000 ευρώ

Υποθέτω οι επιμελείς αναγνώστες μου θα ενθυμούνται ότι στις αρχές της παρελθούσης εβδομάδος αποκάλυψα ένα έγγραφο της Βουλής της 8ης Δεκεμβρίου 2016, φέρον την υπογραφή τού τότε προέδρου της, Βούτση, του χειρότερου των προέδρων που πέρασαν από τον τρίτο κατά σειρά θεσμό της Πολιτείας. Το έγγραφο ήταν απόφαση με την οποία επιχορηγούσε μια Εταιρεία Μελέτης της Ιστορίας της Αριστερής Νεολαίας (ΕΜΙΑΝ) με 25.000 ευρώ, διότι ως γνωστόν ο ταλαίπωρος από την κρίση εκείνη την εποχή ελληνικός λαός «καιγόταν» να πληροφορηθεί τα περί την ιστορία της νεολαίας της Αριστεράς, να του περάσει ο πόνος.

Σημείωνα δε ότι δεν μάθαμε ποτέ τι σόι έρευνα έκανε αυτή (η ΕΜΙΑΝ) και αν στο «μηχανάκι» έπεσαν κι άλλα ευρώπουλα μέχρι ο Βούτσης και η υπόλοιπη παρέα να μας αδειάσουν τη γωνιά, ποιοι βρίσκονται πίσω από αυτή την ΕΜΙΑΝ και άλλα σχετικά.

Το Σαββατοκύριακο όμως συριζαίος φίλος μου μού εμφύσησε την ιδέα να ρίξω μια ματιά στο εξής: τον Οκτώβριο του 2017, σχεδόν έναν χρόνο μετά την επιχορήγηση, ο Βούτσης διοργανώνει στη Βουλή εκδήλωση για να υποδεχθεί το έργο του Σαλβαντόρ Νταλί «Φόρος τιμής στους Ελληνες φοιτητές», το οποίο κοσμεί έκτοτε το εντευκτήριο των βουλευτών (ένα σχέδιο σε χαρτί, με κάρβουνο και πενάκι, που αφιέρωσε ο Νταλί το 1963 επ’ ευκαιρία του Δ’ Πανσπουδαστικού Συνεδρίου κατά το οποίο ιδρύθηκε η ΕΦΕΕ). Ο Βούτσης είπε τις καθιερωμένες σε αυτές τις περιπτώσεις «παπάντζες» του είδους «Αυτό που γίνεται σήμερα είναι μέρος μιας συνειδητής και συστηματικής προσπάθειας που κάνουμε εδώ και δύο χρόνια, και θα συνεχίσουμε να κάνουμε, για την ανασύσταση της ιστορικής μνήμης, για την ανασύσταση της ελληνικής ιστορίας, για μια Βουλή εξωστρεφή προς την κοινωνία και προς τα σημερινά διακυβεύματα και ερεθίσματα (…) στόχος είναι η Βουλή να ανατροφοδοτήσει και να ενθαρρύνει όλες τις διεργασίες νέων επιστημόνων, εταιρειών και πνευματικών ανθρώπων που σκύβουν πάνω από τα ζητήματα της ιστορίας, στις κομβικές της στιγμές». Και κάπου εκεί τους έσκασε το παραμύθι: η δωρεά του έργου του Νταλί έγινε στη Βουλή από την Εταιρεία Μελέτης της Ιστορίας της Αριστερής Νεολαίας (ΕΜΙΑΝ)!!!

Ναι, ακριβώς, αυτής της «εταιρείας» που δέκα μήνες νωρίτερα είχε επιχορηγηθεί με 25.000 ευρώ. Αρα το ερώτημα που προκύπτει, είναι αν η δωρεά του έργου του Νταλί δεν ήταν και τόσο δωρεά, αλλά εξαγορά! Σε αυτή την περίπτωση, βέβαια, προκύπτουν άλλα ζητήματα, ενδεχομένως και αρμοδιότητος της Εισαγγελίας: ποιος το είχε το έργο του Νταλί αφού αυτός το είχε δωρίσει στην ελληνική νεολαία, γιατί το κατακρατούσε επί 50 τόσα χρόνια, ενώ ας πούμε θα έπρεπε να το παραδώσει στην Εθνική Πινακοθήκη αφού δεν του ανήκε, ποιος το κοστολόγησε στα 25.000 ευρώ, και αν εν τέλει σε αυτή τη «μηχανή» της ΕΜΙΑΝ δόθηκαν και άλλα ποσά και πόσα ήταν αυτά…

Και επειδή ο Βούτσης πλακώνεται αυτές τις μέρες με τον Πολάκη, και δεν επιθυμώ να του αποσπάσω την προσοχή, νομίζω ότι ο νέος πρόεδρος της Βουλής Κ. Τασούλας οφείλει να δώσει μία ολοκληρωμένη απάντηση και όχι να κουκουλώσει τις πομπές του προκατόχου του…

Αμετανόητος Αλέξης

Αν σε κάποιους προκαλούν θυμηδία όσα προαναφέρω – θυμηδία για το πώς χρησιμοποιούσαν το κράτος στην περίοδο που διακυβέρνησαν τη χώρα οι συριζαίοι -, οι πολλοί θα αισθανθούν ανατριχίλα από όσα είπε ο Αλέξης ο άχαστος κατά την επεισοδιακή Κεντρική Επιτροπή του κόμματος το Σάββατο, όταν έκανε λόγο για «δεύτερη φορά Αριστερά», δεσμευόμενος ότι τότε… θα τα λύσει όλα!

Εκεί λοιπόν εξήγησε στους συντρόφους ότι το μέγα πολιτικό ζήτημα είναι πώς θα καταφέρει να αναλάβει την ευθύνη και τον έλεγχο όχι μόνο των κυβερνητικών θέσεων, αλλά και κρίσιμων δομών της εξουσίας!! Είπε συγκεκριμένα: «Πρώτο ερώτημα: Πώς θα καταφέρει, τη δεύτερη φορά η Αριστερά, κερδίζοντας τις εκλογές, να αναλάβουμε την ευθύνη και τον έλεγχο όχι μόνο των κυβερνητικών θέσεων, ή των υπουργείων, αλλά και κρίσιμων αρμών της εξουσίας;».

Δεν ξέρω αν γίνεται αντιληπτό, αλλά πρόκειται για μια παραλλαγή της παλαιότερης παραδοχής της κυρίας Μπέττυς Μπαζιάνα, που κάθε χρόνο στις 5 Ιουλίου αναλύεται σε λυγμούς διότι όπως δήλωσε «κερδίσαμε την κυβέρνηση, αλλά όχι την εξουσία» (συνέντευξη στην «Εφ.Συν.»). Οπως προκύπτει από τα ανωτέρω, ο πρόεδρος Αλέξης έχει ενστερνιστεί πλήρως αυτή τη θέση, και πλέον τον απασχολεί όταν επανέλθει στη διακυβέρνηση της χώρας το πώς θα αναλάβει ομού μετά των συντρόφων του «κρίσιμους αρμούς της εξουσίας»!!!

Διευκρινίσεις επί των αρμών αυτών δεν έδωσε, αλλά εκτιμώ ότι αυτές είναι κουβέντες που δεν ανήκουν στην κατηγορία «λέμε και καμιά μαλακία για να περνάει η ώρα», παραπέμπουν ευθέως σε χούντα. Μόνο οι δικτατορίες, και δη οι λατινοαμερικάνικες, εξασφαλίζουν τον έλεγχο των αρμών της εξουσίας (στρατός, σώματα ασφαλείας, συνδικαλιστικό κίνημα, τράπεζες) για να κυβερνήσουν.

Δεν προχωρώ σε περαιτέρω σχόλια. Τα είπε από μόνος του όλα ο πρόεδρος Αλέξης, και καλούνται όλοι να συμπεράνουν ότι ο τύπος είναι αμετανόητος. Φλερτάρει με την ιδέα της επιβολής μιας δικτατορίας όταν επανέλθει για δεύτερη φορά στην εξουσία…

Φουρτούνες στο ΚΙΝΑΛ

Τέλος δεν έχει η αντιπαράθεση στους κόλπους του ΚΙΝΑΛ, μετά την επιστολή-φωτιά της Νάντιας Γιαννακοπούλου, η οποία τάραξε τα λιμνάζοντα νερά στο τρίτο κόμμα της Βουλής. Στο δημοσίευμά μου τού Σαββάτου, είχα αναφέρει μετά και την παρέμβαση προς εμένα του Βασίλη Κεγκέρογλου, γραμματέα της ΚΟ, ότι κάποιος εκ των δυο, του Κεγκέρογλου και της Γιαννακοπούλου, ψεύδεται. Και οι δυο αποκλείεται να λένε αλήθεια. «Δεν είμαι εγώ που ψεύδομαι» μου απάντησε η Γιαννακοπούλου και μου εξήγησε αναλυτικά:

n για τις ΜΚΟ δεν έγινε ποτέ συζήτηση. Ορίστηκε, δεν είχαμε απαρτία και συμφωνήσαμε ότι το «κρατάμε», αλλά συζήτηση δεν έγινε ποτέ στο Συντονιστικό

n δεν έγινε συζήτηση, καμία μάλιστα, για το Ασφαλιστικό

n δεν έγινε συζήτηση για το Μεταναστευτικό, εκτός και αν θεωρείται συζήτηση πολιτική μια κουβέντα που κάναμε τον Οκτώβριο επ’ ευκαιρία του νομοσχεδίου που είχε κατατεθεί εκείνες τις ημέρες

n για την εξωτερική πολιτική, το ανέφερα και στην επιστολή μου εκφράζοντας και τη χαρά μου, ορίστηκε για την επομένη της αποστολής της επιστολής μου.

«Δεν έχω τίποτε με τον Κεγκέρογλου», μου πρόσθεσε, «αλλά αυτή είναι η αλήθεια, και η αλήθεια είναι ανίκητη. Και προκαλώ τους συναδέλφους μου να με διαψεύσουν σε όσα αναφέρω στην επιστολή μου. Επ’ ευκαιρία, θα αναφέρω και το εξής: προ τριών εβδομάδων, αν θυμάμαι καλά ο Χάρης Καστανίδης ζήτησε να πραγματοποιηθεί μια σε βάθος συζήτηση για το πού πάμε, πώς πορευόμαστε κ.λπ. Η πρόεδρος που ήταν παρούσα τού είπε: “Κρούεις ανοιχτές θύρες”. Οταν λοιπόν έστειλα εγώ την επιστολή, και ο Κεγκέρογλου μου επιτέθηκε, ο Κώστας Σκανδαλίδης τού είπε “γιατί το κάνεις αυτό; Ο,τι λέει η Νάντια στην επιστολή της, το έχει πει και ο Καστανίδης”. Θέλω λοιπόν να σημειώσω ότι αγωνίες σαν τις δικές μου έχουν και άλλοι μέσα στο Κίνημα, και οφείλουμε κάποια στιγμή να τις συζητήσουμε».

Θα συμφωνήσω. Με αφορισμούς, αποκλεισμούς και θεωρίες συνωμοσίες δεν προχωράει το πράγμα…