Η ζωή που έπαψε να φοβάται

Λήθη. Η κατάρα του ανθρώπου. Τα λάθη, τα άλλοτε εκθέματα της Ιστορίας που αποτελούσαν πολύτιμους οδηγούς στη μεγάλη πορεία προς το μέλλον έχουν καταχωνιαστεί πια σε σκοτεινά υπόγεια για να μην ενοχλεί τον σύγχρονο κόσμο η αισθητική τους.
Στα τείχη της Βαστίλης ανέβηκαν άνθρωποι που βίωσαν τη φτώχεια, την πείνα, την εξαθλίωση, την υποτίμηση. Οι λούμπεν του Μεσαίωνα που κρυφοκοιτούσαν από τις κλειδαρότρυπες τα μυθικά πάρτι των Λουδοβίκων στις Βερσαλλίες, τον καταμερισμό του πλούτου και της εξουσίας στους ευγενείς, έγιναν οι σπίθες που έβαλαν φωτιά στην επανάσταση.
Λίγα χρόνια νωρίτερα ο Μέγας Πέτρος δεν μπορούσε να φανταστεί πως με τη δημιουργία του «τσιν», την ιεραρχική κλίμακα κατατάξεως των στρατιωτικών και πολιτικών υπαλλήλων της ρωσικής αυτοκρατορίας θα έβαζε ουσιαστικά τα θεμέλια της προλεταριακής επανάστασης.
Οι σημερινοί «Τσάροι» και «Λουδοβίκοι» κρυμμένοι στα σύγχρονα διευθυντήρια αδιαφορούν για τις αποθήκες ψυχών που με τις πολιτικές τους έχουν δημιουργήσει στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Λέσβος, Σάμος, Χίος είναι τα νέα τείχη που θα υποστούν, αναπόφευκτα, την επίθεση του νέου λούμπεν προλεταριάτου.
Οι κραυγές αγωνίας των κατοίκων των νησιών χάνονται στα στενά του Καφηρέα. Οι Βρυξέλλες είναι μακριά για να ακουστούν. Ισως ο Πάπας αποφασίσει να πάρει υπό την Αγιότητά του ακόμα δέκα πρόσφυγες. Οχι παραπάνω γιατί θα επιβαρύνει τον προϋπολογισμό του Βατικανού.
Οι δομές της ντροπής της σύγχρονης Ευρώπης. Χρυσοκάνθαροι ευρωβουλευτές, υπηρέτες οπαδικών συμφερόντων που νοιάζονται μόνο για το κλωτσοσκούφι. Οψίπλουτοι που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να δηλώσουν τα σπίτια τους ως γραφεία για να κερδίσουν μερικές χιλιάδες ευρώ παραπάνω. Οι πρώην επαναστάτες που λάτρεψαν το μέλι. Αυτή είναι η Ευρώπη του ανθρωπισμού, του κράτους δικαίου; Ετσι αντιλαμβάνεται ο Παλαιός Κόσμος τα ανθρωπιστικά ιδεώδη;
Πώς μπορεί να κοιτάξει στα μάτια αυτά τα παιδιά που αγιάζουν κάθε μέρα; Τις γυναίκες, τους αρρώστους, τους κατατρεγμένους που παρασύρθηκαν από τους ανέμους του πολέμου, τα κύματα και τους λαθρέμπορους ψυχών πιστεύοντας πως θα φτάσουν στη Γη της Επαγγελίας.
Μια ζωή που αντιλαμβάνεται πια τον θάνατο ως λύτρωση είναι πολύ επικίνδυνη και έτοιμη για όλα γιατί έπαψε να φοβάται.













