Πόσο μας προστατεύει {LF}η νέα Πολιτική Προστασία;

Μέσα στον ορυμαγδό των ειδήσεων, σοβαρών και μη, από την επέκταση του κορωνοϊού μέχρι την τροπολογία-σκάνδαλο για το ποδόσφαιρο, χάθηκε η είδηση για την πρωτοβουλία της κυβέρνησης να παρουσιάσει ένα σχέδιο αναμόρφωσης της Πολιτικής Προστασίας και της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Στη συζήτηση που έγινε στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, η κυβέρνηση περιορίστηκε σε γενικολογίες. Παρότι ότι ετέθησαν, από την πλευρά του Κινήματος Αλλαγής, συγκεκριμένα και πιεστικά ερωτήματα σε σχέση με τις αλλαγές που επιχειρούνται σε μια από τις πιο ευαίσθητες δημόσιες πολιτικές, δεν υπήρξε καμία πειστική απάντηση. Με την ελπίδα ότι, έστω την ύστατη ώρα, η κυβέρνηση θα επανεξετάσει τη στάση της σε ορισμένα μείζονα σημεία του σχεδίου της, θέτουμε εκ νέου τα ερωτήματά μας:

1Ολοι συμφωνούμε ότι κεντρικό θέμα για την αναποτελεσματικότητα της κρατικής παρέμβασης, τόσο στη Μάνδρα όσο και στο Μάτι, ήταν το έλλειμμα συντονισμού των εμπλεκόμενων φορέων. Στην πρόταση της κυβέρνησης δεν αλλάζει τίποτα σε σχέση μ’ αυτό. Την ευθύνη κρίσιμων αποφάσεων στο στάδιο της καταστολής μιας πυρκαγιάς, όπως είναι η εκκένωση, εξακολουθεί να έχει ο αιρετός της περιοχής. Δυστυχώς, όμως, η κυβέρνηση προσθέτει έναν, επιπλέον, αναβαθμό περιπλοκότητας στο ήδη περίπλοκο σχήμα απόφασης. Διορίζει 13 κομματικά στελέχη ως συντονιστές – έναν σε κάθε περιφέρεια – στους οποίους αναθέτει τον συντονισμό των ενεργειών όλων των υπολοίπων. Προσοχή! Ο συντονιστής θα συντονίζει αλλά την απόφαση θα την παίρνει άλλος! Πώς φαντάζεστε, λοιπόν, ότι θα λειτουργήσει το σχήμα αυτό στην πράξη;

2Η Πολιτική Προστασία μετατρέπεται σε «Πολιτική Ασφάλειας». Στη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας (ΓΓΠΠ) περιέρχονται, εφεξής, καθήκοντα ασφάλειας, από τη φύλαξη δημοσίων κτιρίων μέχρι την αντιμετώπιση υβριδικών απειλών. Για να επιτευχθεί ο νέος στόχος της πολιτικής προστασίας, δημιουργείται ένας «εθνικός μηχανισμός διαχείρισης κρίσεων και αντιμετώπισης κινδύνων». Ο μηχανισμός αυτός δεν διαφέρει, κατά τους στόχους και τις προτεραιότητές του, από την ήδη υπάρχουσα ΓΓΠΠ. Ρωτάμε, συνεπώς, ποιος ακριβώς είναι ο σκοπός δημιουργίας ενός νέου μηχανισμού; Ιδίως, όταν αυτός λειτουργεί, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, μέσω της ΓΓΠΠ, της επιτελικής δομής ΕΣΠΑ (που δεν υπάρχει αλλά θα δημιουργηθεί), του Κέντρου Μελετών Διαχείρισης Κρίσεων (που, επίσης, δεν υπάρχει) και της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών (η οποία, επίσης, δεν υπάρχει); Ποια θα είναι η σχέση του μηχανισμού αυτού με το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη; Επ’ αυτού, ο υπουργός κ. Χρυσοχοΐδης εσιώπησε.

3Στο Κεντρικό Συντονιστικό Οργανο Πολιτικής Προστασίας θα συμμετέχουν, εφεξής, εκπρόσωποι των στρατιωτικών σωμάτων, ακόμη και ο υπαρχηγός ΓΕΕΘΑ. Συνακόλουθα, η Πυροσβεστική που, μέχρι τώρα, αποτελούσε μια κοινή δημόσια υπηρεσία, στρατιωτικοποιείται και, κατά τα ισχύοντα στις ΗΠΑ (μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001) εντάσσεται στην «Homeland security». Πώς συμβαδίζουν οι προτεραιότητες της νέας υπηρεσίας με εκείνες του Εθνικού Συμβουλίου Ασφάλειας;

4Το προσωπικό που θα συνδράμει τον νέο μηχανισμό εθνικής ασφάλειας είναι, κατά βάση, η Πυροσβεστική. Η μετατροπή της σε Σώμα Ασφάλειας χωρίς προηγούμενη αξιολόγηση των λειτουργιών, των δομών και του προσωπικού της, είναι αδύνατη. Η βαθμολογική και μισθολογική κατάσταση των πυροσβεστών και, ιδίως, των χαμηλόβαθμων, είναι, όμως, ερεβώδης: 9.623 πυρονόμοι, αρχιπυροσβέστες και πυροσβέστες παραμένουν όχι μόνο χωρίς βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη αλλά επικρέμαται, επ’ αυτών, ένας αυστηρός κανονισμός μεταθέσεων και μετακινήσεων. Σύμφωνα μ’ αυτόν, θα πρέπει να μετακινούνται αναλόγως των «υπηρεσιακών αναγκών», χωρίς τη συνδρομή των αντίστοιχων μέτρων που θα κατοχύρωναν τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Εδώ, ο νομοθέτης αρνείται να υιοθετήσει πρακτικές και μέτρα που ισχύουν σ’ ένα διπλανό σώμα ασφάλειας, την Αστυνομία. Γιατί, άραγε; Μήπως επειδή η κυβέρνηση φλερτάρει με την ιδέα των εναλλακτικών παρόχων των υπηρεσιών που προσφέρει η Πυροσβεστική; Εάν όχι, τότε ποιο είναι το νόημα της διάταξης που εξουσιοδοτεί τον ΓΓΠΠ να συνάπτει μνημόνια συνεργασίας με ΜΚΟ που έχουν παραπλήσιους (!) σκοπούς προς εκείνους της ΓΓΠΠ;

5Στο σχέδιο μετάλλαξης της Πολιτικής Προστασίας και της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, κεντρικός είναι ο ρόλος του γενικού γραμματέα Πολιτικής Προστασίας. Μεταξύ των αρμοδιοτήτων του συμπεριλαμβάνονται αποφάσεις που υπερβαίνουν, κατά πολύ, τη δικαιοδοσία ενός μονοπρόσωπου διοικητικού οργάνου. Ποιος άλλος γενικός γραμματέας – δηλαδή, μετακλητός υπάλληλος που έχει διοριστεί με κομματικά κριτήρια στη θέση του – μπορεί να προσλαμβάνει ως αναπληρωτή του έναν άλλον μετακλητό; Ποιος άλλος γενικός γραμματέας μπορεί να αποφασίζει για χρηματοδοτήσεις, οι οποίες προορίζονται για την κάλυψη οριζόντιων και διυπουργικών αναγκών; Ποιος άλλος γενικός γραμματέας μπορεί να προσλαμβάνει και να απολύει διοικητικά συμβούλια οργάνων που συγκροτεί ο ίδιος, ακόμη και διδακτικό προσωπικό Σχολών που έχουν ισοτιμία με ΑΕΙ; Ποιος άλλος έχει την εν λευκώ εξουσιοδότηση να συνάπτει με δική του μόνο απόφαση, μνημόνια με ιδιωτικούς φορείς για την παροχή υπηρεσιών και να ορίζει, μάλιστα, την κοστολόγησή τους;

Η κυβέρνηση, είτε διά του Πρωθυπουργού είτε διά του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, οφείλει να δώσει επαρκείς απαντήσεις στις προηγούμενες ερωτήσεις. Ειδάλλως, θα συνομολογήσει μια ακόμη απόπειρα δημιουργίας ενός συγκεντρωτικού, προσωποπαγούς μηχανισμού διαχείρισης της εξουσίας, ο οποίος δεν θα οδηγήσει στην αναβάθμιση της Πολιτικής Προστασίας αλλά, αντιθέτως, στην κατεδάφισή της.

Ο Γιώργος Καμίνης είναι βουλευτής Κινήματος Αλλαγής
Ο Παναγιώτης Καρκατσούλης είναι γραμματέας Τομέα Πολιτικής Προστασίας του Κινήματος Αλλαγής