Μάχη με τον χρόνο
Συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2020. (EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ)
Η ξενάγηση στο Μέγαρο των Ηλυσίων περιελάμβανε δύο μεγάλες στάσεις στο περίφημο Salon Doré, τη χρυσή αίθουσα με το προεδρικό γραφείο, καθώς και στην επιβλητική Salle des Fetes, που χρησιμοποιείται για μεγάλες συσκέψεις και τις συναντήσεις του γάλλου προέδρου με πολυπληθείς αποστολές ξένων ηγετών. Η κίνηση επιβεβαίωνε την εγγύτητα που σταδιακά αποκτά και στοιχεία οικειότητας. Δεν υπαγορεύθηκε από τον κώδικα των γάλλων ευγενών, ούτε αποτελεί αναπόσταστο τμήμα της φιλοξενίας να αναλαμβάνει ο Εμανουέλ Μακρόν ρόλο ξεναγού. Ο Κυριάκος Μητσότακης ήταν ένας προνομιούχος επισκέπτης στο Ελιζέ, την επίσημη προεδρική κατοικία από την Γ’ Γαλλική Δημοκρατία – ενάμιση αιώνα πριν, δηλαδή. Στη συνάντηση επιβεβαιώθηκε ότι ο Μαρκόν θα δώσει το «παρών» στην Αθήνα, στους μεγάλους εορτασμούς του 2021, ενώ αναζητείται κατάλληλη ημερομηνία και για επίσκεχη νωρίτερα. Από τον ναύαρχο Δεριγνύ έως τον Μακρόν, η ελληνογαλλική συμμαχία πρέπει όχι μόνον να επιβεβαιώνεται, αλλά και να ανανεώνεται – με νέους στόχους και πρωταγωνιστές.
Αυτή είναι, ωστόσο, μια εξιδανικευμένη εικόνα της πρωθυπουργικής εξόρμησης στο Παρίσι. Οι δεσμεύσεις καταγράφηκαν, τα μηνύματα διαβιβάστηκαν, αλλά ακόμη και στην Πόλη του Φωτός και τις συζητήσεις υψηλής πολιτικής ήταν ξεκάθαρο ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης καλείται να διαχειριστεί και μια παράλληλη ατζέντα που μπορεί να κρίνει σκληρά και να πληγώσει τις κυβερνήσεις. Μέσα σε 24 ώρες, μεταξύ Αντώνη Σαμαρά, ποδοσφαίρου και πλωτών φραγμάτων, στο Μέγαρο Μαξίμου πήραν μαθήματα ότι και τα ζητήματα που «δεν κρίνουν τη ζωή μας», αφήνουν το αποτύπωμά τους. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέστρεψε από το Παρίσι με τη βεβαιότητα ότι η στροφή σε θέματα της λεγόμενης καθημερινότητας πρέπει να είναι μεγαλύτερη και ουσιαστική – και αυτή θα κρίνει κάθε υπουργικό πλάνο, μαζί με τους υπουργούς. Το Υπουργικό Συμβούλιο που εξέτασε το σχέδιο που τιτλοφορείται «Η Ελλάδα μπροστά», ακολουθεί ένα προεκλογικό σύνθημα, αλλά επικύρωσε και τον νέο πήχη. Το νέο Ασφαλιστικό που θα ψηφιστεί έως τις 20 Φεβρουαρίου, το πακέτο μέτρων κατά της γραφειοκρατείας που προετοιμάζεται και μια σειρά παρεμβάσεων στο πεδίο της πρόνοιας και της βελτίωσης της ζωής στον αστικό ιστό, είναι στοιχήματα χωρίς πολύμηνο ορίζοντα. Σε μεγάλο βαθμό, στο πρωθυπουργικό επιτελείο το χρονοδιάγραμμα είναι συνδεδεμένο και με τη λεγόμενη περίοδο χάριτος – που εκτιμάται ότι εξαντλείται κάπου εκεί στους φθινοπωρινούς μήνες. Μετά η κυβέρνηση δεν θα είναι πια φρέσκια.
Ο χθεσινός συναγερμός για το «Ορουτς Ρέις» νότια του Καστελλόριζου, δεν αλλάζει τη νέα κατεύθυνση. Στο Μαξίμου θεωρούν ότι η Αγκυρα κατεβάζει ταχύτητα στις προκλήσεις, έστω κι αν συντηρεί ένα σκηνικό έντασης. Στο ερευνητικό που «εξόκειλε» στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν δίνει τη σημασία που έδωσε στην «έκρηξη» του Ερντογάν για το ελληνοκυπριακό και αρμενικό λόμπι που «στόχο έχουν να στρέψουν τη διεθνή κοινή γνώμη εναντίον της Τουρκίας». Καταγράφηκε ως σημάδι του «εκνευρισμού» που διακατέχει την Αγκυρα. Περισσότερο από ένα «θερμό επεισόδιο» ή μια πρόκληση που θα κινητοποιεί εκατέρωθεν το στρατιωτικό δυναμικό, η ανησυχία συνδέεται με το Προσφυγικό. Ο Ερντογάν μπορεί να «παίξει» περισσότερο με τις ροές. Τα πλωτά φράγματα, συνεπώς, ήταν πρωτίστως ένα σινιάλο ότι η κυβέρνηση θα εξαντλήσει κάθε μέτρο «αναχαίτισης», παρά ένα συγκεκιμένο σχέδιο που θα υλοποιηθεί. Πολύ περισσότερο, επειδή η εγκατάσταση πλωτών φραγμάτων εντός χωρικών υδάτων δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα φέρει πρακτικά αποτελέσματα, αφού η έρευνα και διάσωση θα είναι έτσι κι αλλιώς επιβεβλημένη – από το διεθνές δίκαιο και την ανθρωπιστική αντίδραση. Αλλά και γιατί η μεταφορά τους σε μια θαλάσσια οριογραμμή με την Τουρκία που δεν έχει καθοριστεί, θα μπορούσε να μετατρέψει και το Προσφυγικό σε διμερή διαφορά. Ο Μητσοτάκης επιστρέφει στην καθημερινότητα, με τη βεβαιότητα ότι τα «μεγάλα» θέματα δεν θα «πνίξουν» την κυβέρνηση και ότι η μάχη της με τον χρόνο έχει ξεκινήσει…














