Ο Τζόνσον έχει πλέον όλη την ευθύνη του Brexit

Μία μεγάλη εκλογική νίκη ποτέ δεν δείχνει περισσότερο άτρωτη από ό,τι το επόμενο πρωί. Ο θρίαμβος των Τόρις στις 12 Δεκεμβρίου δεν αποτέλεσε εξαίρεση: η ετυμηγορία έμοιαζε απόλυτη. Ο Μπόρις Τζόνσον ύμνησε την αυγή μιας λαμπρής καινούργιας εποχής. Οι Εργατικοί βρήκαν καταφύγιο στο να φαντάζονται παιδιάστικα τον εαυτό τους ως την ηρωική «αντίσταση» σε έναν παντοδύναμο ηγέτη. Οι τίτλοι των εφημερίδων υποσχέθηκαν πως μία πλειοψηφία 80 εδρών στη Βουλή των Κοινοτήτων σήμαινε έναν «Τζόνσον χωρίς χαλινάρι», με εντολή «να κυβερνήσει όπως θέλει».

Δύο εβδομάδες αργότερα, όλα αυτά μοιάζουν με ανόητες υπερβολές. Για τις κυβερνήσεις, η επομένη των εκλογών είναι το καλύτερο που μπορούν να περιμένουν. Από εκεί και έπειτα, τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα. Η αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ αποτελεί αναμφισβήτητα νίκη του Τζόνσον. Στη συνέχεια όμως; Ο Τζόνσον έχει πλέον όλη την ευθύνη του Brexit: θα έχει την ευθύνη των αποτυχιών, των καθυστερήσεων και των συμβιβασμών όπως και των οποιωνδήποτε επιτυχιών.

Ο Τζόνσον διαθέτει ακόμα ζηλευτό πολιτικό κεφάλαιο. Ξόδεψε όμως μια σημαντική ποσότητα από αυτόν για τη Huawei. Πολλοί βουλευτές του, και κάποια μέλη της κυβέρνησής του, θεωρούν σοβαρά εσφαλμένη την απόφαση να επιτραπεί στην Huawei να κατασκευάσει μέρη του δικτύου 5G. Κάποιοι θα συνεχίσουν να το λένε, πρωτίστως κατ’ ιδίαν αλλά και δημοσίως – ιδίως εκείνοι που έχουν εγκαταλείψει τις ελπίδες για υπουργοποίηση.

Μία πλειοψηφία 80 εδρών προσφέρει στον Μπόρις Τζόνσον ένα μεγάλο μαξιλάρι αλλά δεν θα έπρεπε να καθησυχάζει. Ακόμα και αυτή την εβδομάδα του μεγαλύτερού του θριάμβου με το Brexit, δεν θα ήταν σωστό να τον χαρακτηρίσει κανείς «χωρίς χαλινάρι». Στην πραγματικότητα, το χαλινάρι που τον περιορίζει γίνεται όλο και πιο ορατό.