Κάνοντας πιο δημοκρατική την ΕΚΤ

Οι προηγούμενες εντάσεις στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας έχουν δείξει την ανάγκη καλύτερης διαχείρισης των διαφωνιών. Το status quo με το οποίο η πρόεδρος παρουσιάζει μια πολιτική απόφαση ως συναινετική, μετά την οποία ένα ή περισσότερα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου μπορούν να εκφράσουν διαφορετικές απόψεις, κάνει όλους να φαίνονται ανόητοι.

Η τελευταία συνεδρίαση του πρώην προέδρου της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι χαρακτηρίστηκε από διαφωνίες σχετικά με την ποσοτική χαλάρωση και τον ρόλο του προέδρου στη λήψη αποφάσεων, υπογραμμίζοντας τη διαφωνία στο πλαίσιο του Διοικητικού Συμβουλίου – που περιλαμβάνει το Διοικητικό Συμβούλιο και τους διοικητές των εθνικών κεντρικών τραπεζών – σχετικά με τη νομισματική πολιτική. Πρέπει η ΕΚΤ να διατηρήσει τον στόχο της για τον πληθωρισμό, αλλά να καταστήσει τον στόχο συμμετρικό, σε αντίθεση με τον σημερινό στόχο που εκφράζεται ως πληθωρισμός «κατώτερος, αλλά σχεδόν 2%»; Επειτα, υπάρχει η επιθυμία της διαδόχου του Ντράγκι, της Κριστίν Λαγκάρντ να επικεντρωθεί η ΕΚΤ και στην αλλαγή του κλίματος, μολονότι το θέμα δεν αποτελεί μέρος της εντολής της Κεντρικής Τράπεζας – και μολονότι η νομισματική πολιτική δεν αποτελεί προφανές μέσο για την αντιμετώπισή της.

Επομένως, είναι καιρός η ΕΚΤ να ξεκινήσει μια συνολική αναθεώρηση της στρατηγικής της. Ομως, ενώ ο προβληματισμός για τις εναλλακτικές λύσεις είναι καλός, η ιδέα ότι μια στρατηγική αναθεώρηση πρέπει να οδηγήσει απαραίτητα σε συναίνεση για τους στόχους, τα μέσα και τις στρατηγικές είναι λανθασμένη. Ακόμα και οι πιο καλά ενημερωμένοι άνθρωποι μπορούν να διαφωνούν για τη χάραξη πολιτικής.

Εξίσου σημαντική με την ψήφο των μελών της Τράπεζας είναι η ικανότητά τους να πείσουν τους συναδέλφους τους για την εγκυρότητα και την ακεραιότητα των επιχειρημάτων τους. Οσοι στερούνται αυτή την ακεραιότητας δεν θα είναι σε θέση να πείσουν τους συναδέλφους τους. Η ψήφος, όπως λένε, είναι δημοκρατικό καθήκον. Σε αντίθεση με τις εκλογές, όμως, εκείνοι που αποφάσισαν για τη νομισματική πολιτική της ΕΚΤ θα πρέπει όχι μόνο να ψηφίζουν, αλλά και να αποκαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο το κάνουν αυτό.

* Ο Μπάρι Αϊχενγκριν είναι καθηγητής Οικονομικών στο University of California, Berkeley και πρώην σύμβουλος στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.