Οι προκλήσεις για τις κεντρικές τράπεζες

Με το να επιτρέψουν στις αγορές να υπαγορεύουν τις αλλαγές της νομισματικής πολιτικής, τόσο η ΕΚΤ όσο και η FED έριξαν περισσότερο καύσιμο σε μια πυρκαγιά που έκαιγε για χρόνια. Οι αγορές έχουν πάει από το ένα ρεκόρ σε ένα άλλο, ανεξάρτητα από τα βασικά οικονομικά μεγέθη, επειδή οι επενδυτές πιστεύουν ότι οι κεντρικές τράπεζες είναι οι καλύτεροι φίλοι τους.

Ξανά και ξανά, οι κεντρικές τράπεζες αποδείχθηκαν πρόθυμες και ικανές να συμβάλουν στην καταστολή της μεταβλητότητας των τιμών των αγορών και να διατηρήσουν τις τιμές των μετοχών και των ομολόγων αυξημένες. Ως αποτέλεσμα, οι επενδυτές αγοράζουν όποτε η αγορά υποχωρεί.

Ωστόσο, λόγω των αυξανόμενων μεσοπρόθεσμων αβεβαιοτήτων, οι κεντρικοί τραπεζίτες δεν μπορούν να περιμένουν ήρεμες συνθήκες το 2020. Ενώ η άφθονη και προβλέψιμη ρευστότητα μπορεί να συμβάλει στην ηρεμία των αγορών, δεν εξαλείφει τα υπάρχοντα εμπόδια στη βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Ειδικότερα, η οικονομία της ευρωζώνης αντιμετωπίζει διαρθρωτικά εμπόδια που παρακωλύουν την αύξηση της παραγωγικότητας. Και υπάρχουν βαθιές μακροπρόθεσμες διαρθρωτικές αβεβαιότητες που πηγάζουν από την αλλαγή του κλίματος, τις τεχνολογικές εξελίξεις και τις δημογραφικές τάσεις. Επιπλέον, σε όλον τον κόσμο, υπήρξε γενικευμένη απώλεια εμπιστοσύνης στα θεσμικά όργανα και εμπειρογνωμόνες, καθώς και βαθιά αίσθηση περιθωριοποίησης και αποξένωση μεταξύ σημαντικών τμημάτων της κοινωνίας. Η πολιτική πόλωση είναι πιο έντονη και πολλές δημοκρατίες υφίστανται αβέβαιες μεταβάσεις. Επίσης, παρόλο που οι εμπορικές εντάσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας έχουν μετριαστεί προσωρινά από μια συμφωνία «πρώτης φάσης», οι βασικές πηγές συγκρούσεων δεν έχουν αντιμετωπιστεί. Επίσης οι εντάσεις μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν έχουν κλιμακωθεί.

Αυτή η αβεβαιότητα απαιτεί μια πολιτική αντίδραση που εκτείνεται πέρα ​​από την αρμοδιότητα των κεντρικών τραπεζών. Απαιτεί μια ολοκληρωμένη πολυετή δέσμευση χρησιμοποιώντας διαρθρωτικά, φορολογικά και διασυνοριακά εργαλεία. Οι κεντρικές τράπεζες είναι πιθανό να αντιμετωπίσουν ακόμα μεγαλύτερες προκλήσεις όσον αφορά την πολιτική αυτονομία και την αξιοπιστία της πολιτικής που είναι τόσο σημαντικές για την αποτελεσματικότητά τους.

Ο Μοχάμεντ Ελ Εριάν είναι επικεφαλής οικονομικός σύμβουλος στην Allianz, τη μητρική της PIMCO, όπου διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος και επικεφαλής επενδύσεων. Ηταν πρόεδρος του Global Development Council του προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα