O ποιητής της πάσας

Θύμισε, χωρίς ίχνος υπερβολής, τις ημέρες που θώπευε την μπάλα, κατά την καλοκαιρινή ραστώνη. Tων άλλων, όχι τη δική του. Ο Ματιέ Βαλμπουενά, αυτός ο μικροσκοπικός μάγος τσέπης, οδήγησε εν πολλοίς τον Ολυμπιακό στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ.

Και το βράδυ της Κυριακής, το άδειο και ψυχρό Γ. Καραϊσκάκης, καλωσόρισε τον γάλλο παικταρά, όπως άλλωστε συμβαίνει με κάθε αγαπητό επισκέπτη. Ο Βαλμπουενά ήταν μπροστάρης στο καραβάνι των ονείρων του Ολυμπιακού και έπεισε ξανά για το πόσο κομβικός παραμένει στο παιχνίδι της ομάδας του Μαρτίνς. Δεν ήταν μόνον η πάσα «πάρε βάλε» στον Ελ Αραμπί. Φόρτωσε με κάρτες σημαντικούς ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού, όπως είναι ο Ινσούα και ο Χατζηγιοβάνης. Και το έκανε με τον δικό του τρόπο. Με αυτή την τόσο επιδέξια αλλαγή κατεύθυνσης, με το μάζεμα της μπάλας προς τα πίσω, με όλα αυτά τα στοιχεία που αιχμαλωτίζουν τη ματιά των θεατών, αναγκάζουν πολλούς να εκστομίσουν ένα μακρόσυρτο ωωω θαυμασμού και τον αντίπαλο να χρειάζεται φρένο ώστε να σταματήσει την κίνησή του.

Πολλές εβδομάδες τώρα, η σιωπή της απουσίας του Βαλμπουενά από την ενδεκάδα του Ολυμπιακού ήταν όντως εκκωφαντική. Επρεπε να δουν άλλες εικόνες οι φίλοι του ποδοσφαίρου για να τη σβήσουν. Αλλά πώς να αντικαταστήσεις έναν αληθινά προικισμένο αρτίστα; Οταν είναι στα καλά του, ο συγκεκριμένος άσος παραμένει ακόμη και σε αυτή την προχωρημένη ποδοσφαιρικά ηλικία, πολυτέλεια για το εγχώριο πρωτάθλημα. Μια του κίνηση φαντάζει με προσφορά πολυτελείας στον συμπαίκτη του. Δεν τσιγγουνεύεται ο Βαλμπουενά να μοιράσει παιχνίδι, να έχει στυλ αριστοκρατικό στις ενέργειές του, να ηγηθεί του συνόλου κι ας μη φορά το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Δεν το χρειάζεται. Η απόδοσή του έφερε στον νου κάτι από το πρόσφατο παρελθόν. Τον έβλεπες να παίρνει θέση για φάουλ ή κόρνερ και σκεφτόσουν πως η αποκάλυψη των τεχνικών του προσόντων απαιτεί πάντα μια ιεροτελεστία. Ηταν συνεπής με όλα αυτά ο Ματιέ Βαλμπουενά. Επέστρεψε στο πλέον σημαντικό ραντεβού του Ολυμπιακού, γιατί τέτοιο ήταν αυτό με τον Παναθηναϊκό. Ο γάλλος μέσος, ένας παίκτης του σήμερα που θα μπορούσε να σταθεί σε οποιαδήποτε ομάδα σέβεται την ποιότητα και ποντάρει στην αξία που πάντα κάνει τη διαφορά. Οταν του ζητηθεί θα είναι πάντα εκεί. Αρκεί να μη λαβωθεί ξανά, αρκεί να μη μείνει καιρό στα πιτς του Ρέντη, αρκεί να έχει δυνάμεις ώστε να ξεσηκώσει τα πλήθη που τον αναμένουν ξανά. Γιατί διάθεση – δεν το συζητά κανείς – ο Βαλμπουενά έχει μπόλικη από δαύτη!